WENNEN AAN DIE NAAM IN JE LIJF
I was diagnosed with breast cancer in the beginning of may 2008, on this blog you can follow my struggle and feelings, but always I'll remain with a positive attitude. Thanks for your visit! <> <> <> <> <> <> <> <>
Toen ik begin mei 2008 vernam dat ik borstkanker had besloot ik mijn ervaringen neer te pennen. Familie, vrienden en lotgenoten kunnen hier altijd terecht om die moeilijke tijd samen trachten te begrijpen.
Positiviteit is hier de trend ! <> <> <> <> <> <> <> <>
De tout cœur bienvenue à tous les ami(e)s Francophones! Mon combat contre le cancer du sein continue en toute positivité. Je vous souhaite bon voyage dans mon journal de temps en temps poétique.
<><><><><><><><><><><><><><><>
|
|||
|---|---|---|---|
|
Eerst en vooral wil ik graag de mensen bedanken die me het voorbije jaar enorm gesteund hebben in de strijd tegen het K monster. Dank jullie uit de grond van mijn hart! dit blog was een uitlaatklep, een meerwaarde in mijn leven dat zich een hele tijd op maar enkele vierkante meters afspeelde. Het ziekenhuis en mijn thuis waren voor lange tijd de enige plekken waartussen ik pendelde. Mijn hoofd was mijn beperkte wereld en meer dan eens wou ik er uit ontvluchten, tevergeefs. Gelukkig waren jullie er om me regelmatig een hart onder de riem te steken. Jullie werden vrienden, al ken ik jullie niet echt persoonlijk, behalve Veerle dan. Ik wil jullie dan ook alle goeds toewensen in jullie persoonlijke situaties, voor de één al moeilijker dan voor de andere. Wij begrijpen elkaar, ook zonder teveel woorden. Met mijn beenbreuk moet ik nog veel geduld oefenen. Ik mag nog steeds niet steunen, het is nu al twee maanden geleden dat het gebeurd is. De 17de moet er één grote vijs uit, daarna mag ik waarschijnlijk stilaan beginnen belasten, DAN begint feitelijk mijn echte revalidatie. En mijn verhuis de 28ste augustus, tja, .... die gaat gewoon door, al is het een hele planning om dat allemaal in goede banen te leiden. Gelukkig krijg ik hulp! Lieve mensen, ik schrijf alleen nog sporadisch op mijn blog, omdat ik het hoofdstuk kanker, wil afsluiten, of tenminste, er zo weinig mogelijk nog mee geconfronteerd worden. Ik kan momenteel niet anders, het wordt teveel om te verwerken allemaal. Ik hoop op jullie begrip, en ik ben er zeker van dat jullie mij begrijpen! het is niet omdat ik niet langskom op jullie blogs dat ik niet aan jullie denk of jullie steun, integendeel! jullie zullen altijd blijven deel uitmaken van het gevecht dat ik geleverd heb. Dank jullie uit de diepste grond van mijn hart ! Geniet zoveel mogelijk van de kleine dingen van het leven, ze zijn zo wonderbaar! heel veel liefs, Claudine
|
|||
| |||
| Reacties (9) | |||
| Home |
