31-05-08

30 mei - de voorbije dagen

De week is voorbijgevlogen, er is nog maar één ding dat mijn leven beheerst en dat is borstkanker.

Ik heb me de voorbije dagen vooral bezig gehouden met het organiseren van de kleine dingen in het huishouden, die de komende tijd moeten helpen draaglijker te maken.

Mijn vrienden staan voor me klaar, ze bellen me regelmatig op en zeggen dat ik hen moet gebruiken de komende tijd. Ik zal dat ook doen. Mijn nicht Chris zit momenteel in Spanje maar houdt regelmatig contact om te horen of alles goed gaat. Mijn broer en mijn kinderen bellen me ook regelmatig of komen op bezoek. Ik voel me gesteund van alle kanten. We zijn er klaar voor!

 

Emotioneel kan ik het nog goed aan, ik leef als in een roes, ondanks de operatie is het net of het me niet echt overkomt. Het kan gewoon niet dat ik dit er nog bij krijg! Niet na een aaneenschakeling van alle problemen die ik in het verleden had. Niet nu alles begon op zijn plaatst te vallen. Niet nu ik me in Antwerpen echt thuis begin te voelen en hier een toffe vriendenkring heb opgebouwd. Neen, het kan niet denk ik, … ja, het is zo, weet ik.

 

Mijn examen Grieks heb ik niet kunnen meedoen maar ik ga vanavond met de vrienden klasgenoten wel naar de receptie. Ze komen hun punten te weten straks. Wie gaat over, wie niet? Ik mag mijn examen in september doen. We zullen zien ….

 

 

07:50 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (0) | Tags: familie, vrienden, ongeloof |  Facebook |

29-05-08

Ontsnappen

 

wanneer kwam het besef

 

dat vroeger was

 

en nu ontstaat

 

in oneindige vrijheid

mistral

19:54 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vertrouwen, mistral, gedichten |  Facebook |

27-05-08

Terug thuis na operatie

Taboes zijn niet meer zoals vroeger, ik wil niet leven in een wereld zoals mijn moeder dat moest. Verzwijgen van haar ziekte, haar amputatie, verminking en pijnlijke behandelingen. Zij was 32 toen “de” ziekte haar trof. Ik was 12 toen en heb jaren niet begrepen waarom … en hoe …Hoe meer informatie ik krijg over mijn huidige gezondheidstoestand hoe vastbeslotener ik ben in het volharden van de behandelingen die me aangeboden worden. Ik ben ervan overtuigd dat de chemotherapie, radiotherapie en jarenlange hormonentherapie me zullen genezen en eventuele overgebleven kankercellen definitief zullen vernietigen. Ik ben geestelijk gezond en voel me redelijk goed. De operatie en het verblijf deze week in de kliniek hebben me sterker gemaakt dan ik al ben. Mijn kamergenote en andere vrouwen op de afdeling die in ongeveer hetzelfde schuitje zitten zijn hier deelgenoten van.Hoe wil jullie duidelijk maken dat ik niet anders ben dan voorheen, ik lees (minder) zoals voorheen, ik lach en schater zoals voorheen, ik ween ook, (wie niet?) zoals voorheen. Feitelijk moet ik bekennen dat ik humoristischer ben dan voorheen, het leven eerder als een mislukte grap zie waarin mensen elkaar ontmoeten, en de raarste combinaties de meeste overeenstemmingen tonen.De momentopnamen waaruit het leven bestaat maken nu mijn leven van alledag uit. Ik heb een borstsparende operatie gehad met verwijdering van de lymfeklieren waarvan er zich in één uitzaaiing bevondt. Behandeling start binnenkort, chemo (CEF en Taxotere), bestralingen en hormonentherapie. Het wordt nu stilaan einde mei …vandaag weer een nieuwe dag in mijn nieuwe wereld.

14:35 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (2) | Tags: chemo, radio, hormonen |  Facebook |

18-05-08

Hoe een mens evolueert ...

Als ik zo nadenk over het verloop van mijn leven, kom ik tot de vaststelling dat al wat gebeurde of niet gebeurde, wensen die uitkwamen of niet uitkwamen, mij langzaamaan gevormd hebben tot de mens die ik nu op mijn zestigste ben. Positieve en negatieve gebeurtenissen die definitief hun stempel drukken op mijn manier van denken en leven. Onvermijdelijk heeft dit een invloed op hoe ik nu tegenover de nieuwe situatie in mijn leven sta. Ik ben dankbaar voor alles wat op mijn weg kwam, het deed me groeien naar zelfbewustzijn en zelfrespect. Dank zij mijn visie over spiritualiteit en de beleving ervan kon ik me rechthouden in situaties waarvan ik dacht dat ze uitzichtloos waren. Daardoor besef ik nu ook dat situaties nooit uitzichtloos zijn maar dat ze ons altijd iets bijbrengen en zelfs rijker maken. Om in mijn denken zover te komen ben ik door zeer diepe dalen gewandeld maar hoe dieper het dal hoe beter en mooier het zicht dat ik kreeg op de bergen er rondom. Zo zie je maar dat er altijd hoop is, hoe slecht berichten of prognoses ook mogen zijn. John Lennon sprak wijze woorden …. “het leven is wat ons overkomt als we bezig zijn met andere zaken te plannen”. En zo is het toch?

11:49 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (9) | Tags: spiritualiteit |  Facebook |

17-05-08

Wat zou ik zonder hen beginnen

Je staat er normaal misschien niet zo bij stil …. Je familie en je vrienden zijn er gewoon, je houdt van hen, onvoorwaardelijk, en als het soms minder goed met hen gaat ben je bezorgt en krijg je hen niet uit je gedachten. Ook als het met jezelf niet zo goed gaat denk je aan hen, hoe ze gaan reageren op minder goed nieuws, hoe ze zich gaan voelen, het verdriet en de pijn die ze gaan voelen, de bezorgdheid …Ze zijn er altijd, en ze steunen je, in goed en kwaad, ze verzekeren je dat je altijd op hen kan rekenen, en dat doe je dan ook. Want er staat niets of niemand boven hen, zij zijn je steun en toeverlaat, en dit laat ik hen allen via deze weg dan ook nog eens weten.Oneindig dank uit de grond van mijn hart!

09:29 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrienden, familie, steun |  Facebook |

16-05-08

Botscan en lever echo

Zo gaat dat dan … het begint met een onschuldige mammografie en echo, vier dagen later heb je een biopsie met twee dagen later het verdict dat je een kwaadaardig gezwel hebt in je borst. Eén week later lig je onder de scanner om te controleren of de kanker nog niet uitgezaaid is naar je botten en krijg je een lever echografie voor dezelfde reden.Wel, ik mag juichen! mijn lever is in orde, dat zei de radiologe na het onderzoek, daar heb ik geen metastasen, dat is een hele opluchting! Voor het resultaat van de botscan moet ik maandagmorgen bellen naar de arts. Hij gaat me verder informeren over de aard van de operatie. Die is voorzien voor nu dinsdag. Om acht uur moet ik in Sint Augustinus zijn, nuchter. Het lijkt nog veraf, net of het niet waar is, het iemand anders betreft.Morgen ga ik naar mijn dochter Betty en mijn kleindochtertje Charlotte. Het is weer een hele tijd geleden dat ik haar zag en ik ben zinnens er een prachtige dag van te maken. Ze wordt twee eind augustus en is een schatje! Ik wens iedereen die dit leest een fijn weekend en mooie vooruitzichten op welk vlak dan ook! en hartelijk dank voor jullie fijne hartverwarmende reacties!

23:54 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (0) | Tags: botscan, leverechografie |  Facebook |

15-05-08

Moe

Vandaag om acht uur opgestaan, redelijk goed geslapen. Verbazend toch dat je nog kunt slapen met spokende gedachten in je hoofd. Dit zal een kort berichtje worden, ik ben te moe om iets te doen. Ik denk dat ik vandaag de automatische piloot maar zal aanzetten ;)

09:42 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vermoeidheid |  Facebook |

14-05-08

Tegenstrijdige gevoelens

Toen ik deze namiddag met mijn nicht Chris een terrasje deed in hartje stad viel het me op dat iedereen zo normaal deed. Alsof er niets aan de hand was. Ik zat daar van mijn cola te drinken, ziek, en niemand zag het, niemand keek naar mij. De spreuk die mijn moeder altijd bovenhaalde … ieder draagt zijn leed onder zijn kleed… was wel heel toepasselijk hier.En zo is het ook. Het leven gaat verder, ieder heeft zijn zorgen, ieder zijn verdriet, alleen zie je het niet altijd aan de mensen. Ze houden zich sterk, bewegen zelfzeker en verstoppen hun verdrietige ogen achter een grote zwarte zonnebril. Ze houden het hoofd rechtop en lopen er goed gekleed bij. Wie weet welke verhalen en ellende schuilen achter die maskers?Ik ben van plan niets weg te stoppen, iedereen mag zien en weten dat ik borstkanker heb, in welke mate en welk type, dat weet ik nog niet. De resultaten van de bijkomende onderzoeken zullen me maandagmorgen meegedeeld worden. Naargelang van die resultaten wordt de operatie van dinsdag uitgestippeld. Afwachten in spanning ….. en waarom niet op een terrasje in de zon?

23:50 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (4) | Tags: weten, onderzoeken, resultaten |  Facebook |

Ik begin het te beseffen

Vandaag was ik heel moe, praktisch geen stem, een pijnlijke keel, hoofdpijn …En voel me lusteloos. De huisarts heeft me grondig onderzocht en hoestsiroop voorgeschreven. Hij had nog geen verslag gekregen van het ziekenhuis en wist dus nog van niets. Voortaan zit ik nu dus ook in zijn statistieken. Gelukkig is hij een warm mens die tijd voor zijn patiënten maakt, zo ook voor mij vandaag.Ik weet dat ik zou moeten rusten en me stilaan voorbereiden op de operatie maar ik sla geen enkele uitnodiging af om op stap te kunnen gaan. Zo ook morgen maar daar heb ik een goeie reden voor …. ik wil een paar nieuwe pyjamaatjes voor in het ziekenhuis. Verder beleef ik de laatste dagen als in een onwezenlijke droom, de buitenwereld lijkt veraf en toch zeer nabij. Ik heb het gevoel dat ik in mijn eigen wereldje leef met mijn eigen gedachten en angsten, mijn eigen onzekerheid over wat er te gebeuren staat. Ik krijg lieve mailtjes en telefoontjes van mijn vrienden. Ik hoop dat ze het gaan kunnen volhouden met me te steunen.Er is één vraag waar ik nooit een antwoord op kan geven. Als ik de telefoon opneem krijg ik de vraag: en … hoe is’t? wat moet ik daar op antwoorden??? We zeggen dat uit gewoonte maar met mij is nu niets meer gewoon. Het begint te dagen ……

00:37 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (1) | Tags: borstkanker, ongeloof, vrienden |  Facebook |

13-05-08

De vijfde dag

Ik ga zeer laat slapen en sta zeer vroeg op. DE manier om die eerste dagen door te komen maar de vermoeidheid begint door te wegen. Zo kan ik niet verder. Ik put mezelf uit door veel te bellen met vrienden en familie, weg te gaan, me voor te bereiden op de operatie vandaag over een week. Ik wil nog mijn ganse appartement poetsen, nieuwe pyjamaatjes kopen “met knoopjes vooraan”. (doet me denken aan de tijd dat ik borstvoeding gaf)… en opvang voor mijn kater Miro regelen …Niet te geloven dat het al de vijfde dag is dat ik weet dat ik borstkanker heb. Ik bekijk me in de spiegel in de hoop iets te ontdekken dat vreemd is. Buiten de blauwe plekken ten gevolge van de biopsie zie ik alleen een lichaam dat terug slank wordt maar waarvan de borsten niet meer op dezelfde plaats zitten als vroeger. Al bij al valt het nog mee, het had erger gekund denk ik nadenkend. Mijn proteïne dieet heeft zijn vruchten afgeworpen en ik doe er, weliswaar in fase twee, mee verder, op aanraden van de dokter. Dat geeft me hoop! Ik heb tot overmaat van ramp een pijnlijke keel en hoest, ik voel de infectie zakken naar mijn borst en vrees voor weer een laryngitis, juist nu! Ik kan wel vloeken! Straks naar de huisarts …

07:39 Gepost door Clo | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Wennen aan die naam in je lijf

De dokter vermijdt hem, noemt “het”, anders, het, zijn “slechte cellen” die woekeren, vliegensvlug delen en vermenigvuldigen. Het, is een indringer die je langs achteren aanvalt, onverwachts, opeens opduikt uit het niets en zijn wurggreep rond je nek legt, langs achteren dus. Natuurlijk op die manier, het, is het kwaad en kwaad kan geen licht verdragen, sluipt, valt aan en maakt je misselijk van schrik. Het, verlamt je, houdt je voor de gek door je plots vrolijk te maken terwijl je het liever zou uitschreeuwen van woede. Het, is sluw want het venijn zit binnen, goed verstopt voor het blote oog; dat blote oog heeft meer dan een bril nodig om het te ontdekken, te ontmaskeren.

                                                   

“Het” heet “kanker”

01:01 Gepost door Clo | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |