20-06-08

Geschreven toen ik het "verdict" kreeg

 

drijven op zand

terwijl elke zandkorrel

langzaam wegglijdt

vanbinnen gil je

maar trillen mag niet

ondergraven fundamenten

zouden het begeven.

zo zacht en warm

voedde de bron

geboren vruchten

uit liefde beschermd

in de oase.

een oude maan werpt licht

op deinende onmacht

venijn wacht lang

om dan plots toe te slaan,

 

luchtspiegeling

 

mistral 

 

13:39 Gepost door Clo in Gedichten | Permalink | Commentaren (2) | Tags: poezie |  Facebook |

Commentaren

Hallo Claudine,
Ik kwam even langs om te lezen hoe het met je gaat!
Jouw woorden zeggen meer dan de mijne je kunnen geven, maar ik denk aan je!

*liefs* KaatjeCanada

Gepost door: KaatjeCanada | 20-06-08

respect Hoihoi Claudine:

Dank je wel voor je complimenten in mijn gastenboek. Ik deel hier ook een compliment uit, een groot compliment voor bovenstaand gedicht.Kippenvel.

nogmaals kracht en sterkte gewenst in je strijd.

liefs H.J.

Gepost door: Hendrik Jan | 24-06-08

De commentaren zijn gesloten.