17-12-08

Omhoog klauteren

Na verleden vrijdag kan het in mijn hoofd alleen maar beter met mij gaan. Ik zat op de bodem. Dat dacht ik toen toch. Nu weet ik dat je altijd nog dieper kunt vallen maar dan heb je jezelf niet meer in de hand. Gelukkig heb ik hulp gezocht en ook gevonden! Mijn dochters hebben er mij doorgehaald, mijn broer en schoonzus zijn zondag langs gekomen, opnieuw mijn drie dochters die me opbelden om te vragen hoe het was ..... dat zijn dingen die je nooit meer vergeet, de steun die je van hen krijgt is gewoon levensbelangrijk. Ze zijn er voor mij, elk op hun manier. Dank mijn schattebollekes! en dan zijn er de blogvrienden die altijd opnieuw berichtjes kwamen posten en een hart onder de riem steken, dank lieve vrienden!

Op de sociale dienst kon ik ook terecht en ik kreeg  maandag telefoon van de psychologe om af te spreken, ik heb haar dus gisteren gezien voor een gesprek, dat zeer positief verliep en waar ik mee verder kan. Er is ook afgesproken dat ik ga starten in het prévalidatie-programma. Vrijdag mag ik mijn conditie gaan testen. Het is nieuw dat ze de patiënten al van in het begin van hun behandelingen laten starten met prévalidatie. Blijkbaar ben ik door de mazen van het net geglipt want ik was hiervan niet op de hoogte. Maar volgens de psychologe begint dit systeem nu op volle toeren te draaien en hebben de patiënten er veel baat bij . Ook het feit dat dit in groep gebeurd en een sociaal gebeuren is waar iedereen zich goed bij voelt omdat ze zich onder gelijkgestemden bevinden. Ik had dit al veel eerder moeten kennen, dan was mijn conditie niet zo slecht geweest. Nu kan ik nog met moeite stappen, er zal dus nog veel werk aan de winkel zijn. De echte revalidatie kan maar pas starten nadat de bestralingen afgelopen zijn, nu is het dus meer een beweging therapie. Wat een geluk dat er meer en meer aandacht geschonken wordt aan de gevolgen van kankerbehandelingen, want zoals ik mij nu voel is het alsof ik honderd jaar ben en helemaal versleten ...

Ja mensen ..... de lessen die ik de laatste 7 maanden geleerd heb tellen voor 7  x  7 jaren ....

Zou ik net zoals de katten ook 7 levens hebben ???

Dus ....om te besluiten voor vandaag, ...het gaat moreel veel beter met mij, ik kan terug lachen, genieten van de kleinste dingen en van de vriendschap en liefde die mij omringt.

En deze woensdag is wel een regenachtige sombere dag maar te weten dat er zoveel lieve mensen zijn die begaan zijn met het lot van anderen, wel dat is een warme zonnestraal die overal doorbreekt en het hart verwarmt tot in de kern! DAT is waar het allemaal om gaat ....mede-leven en steun, gewoon, er zijn voor elkaar.

Ik wens aan allen die hier komen lezen een fijne dag en veel licht en liefde toe en mijn kaarsje brandt voor allen die een steuntje kunnen verdragen.

cat_duck

Commentaren

hoi meissie Kom even kijken hoe het met je gaat, en hoop dat je vanaf nu alle dagen weer een klein stapje vooruit mag doen. Weet dat ik aan je denk, al schrijf ik niet zo vaak als ik wel zou willen. Wij wachten op de geboorte van ons tweede kleinkind, dat ieder moment kan komen. Sterkte hoor meisje!

Gepost door: Marjolein | 17-12-08

*** Het leven kan zwaar zijn hé..met ups and downs..Toch slagen we erin steeds weer onszelf op te trekken, hetzij aan familie , vrienden , hetzij aan blogvrienden..We leven met z'n allen erg mee met je..

Heel fijne woensdag
Groetjes

Gepost door: illness | 17-12-08

Hoi Claudine,

wat ben ik blij dat jij je weer wat beter voelt, je hebt héél véél steun aan je dochters lees ik, fijn, en wat ik ook zo goed vind is dat je met een psychologe bent gaan praten, dat gaat je echt vooruit helpen,
ik heb vandaag een enorm goed gesprek gehad met mijn psychologe, heb spijt , ik had al veel eerder moeten raadplegen maar de drempelvrees was te hoog, ben nu zo blij dat ik uiteindelijk die stap heb gezet.
Prerevalidatie heb ik nog niet van gehoord, is weer iets nieuws, ik heb revalidatie gevolgd na mijn behandelingen, kan ik echt iedereen aanraden, je bent er met andere lotgenoten en je conditie gaat enorm vooruit.
Ik zou zeggen geniet vooral van de kleine dingen, en het doet goed hé dat zoveel mensen met jou begaan zijn, voelt echt aan als een zonnestraal die je hart verwarmt, zo voel ik dat ook aan, diegene die je steunen, trek je daar aan recht,
ik wens je nog veel succes verder met je bestralingen en van mij krijg je een hele lieve vriendschapsknuffel en kus
xxxxxxxxxxxxxxxxxxx Sabine

Gepost door: Sabine | 17-12-08

Het is soms héél moeilijk om je er door te blijven slaan hé. Ik trek mij op aan kleinere dingen maar ben toch héél blij dat ik mijn sociale verpleegster heb met wie ik open over alles kan praten. Anders zou ik ook nog véél dieper zakken vrees ik.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 18-12-08

Hoi Claudine,

kom even kijken hoe het met je gaat, wat een vies grauw en grijs weer hé, daar zal je ook wel niet vrolijk van worden, gelukkig hebben we onze pc hé, zo kunnen we elkaar wat oppeppen.
Gaat het nog met je bestralingen, toch nog niet verbrand, maar goed zalf smeren en op tijd rusten,
ik wens je nog veel sterkte toe, nog eventjes doorbijten en dan kan je dit ook achter je laten.
ik wens je nog een fijne avond toe
groetjes en een dikke knuffel
Sabine

Gepost door: Sabine | 18-12-08

Heykes lieverd Wat is het fijn om dat te lezen. Je schattebollekes die er voor je waren...kan deugd doen hé. Ik ben gisteren op bezoek geweest bij mijn mama en net op het moment dat ze het bericht van de dokter kreeg dat ze morgen naar huis mag. Haar gezicht was ongelooflijk om te zien...ik zou er geld voor geven en ben zo blij dat ik er was toen ze dat nieuws kreeg. Ze was zo blij, opgewekt en zou het tegen iedereen geroepen hebben. Ze kan weer naar haar huis, naar haar eigen wolk waar ze zo graag vertoefd. Het greep me zo aan haar zo te zien stralen, terug "mijn" mama te zien en te horen die zelfs al plannen aan het smeden was voor wat ze wou eten nu ze van die ziekenhuiskost verlost is.
Ik ben zo blij voor jou, dat je alles terug wat positiever ziet...dat je terug het licht zicht schijnen na een tijdje in die donkere tunnel verbleven te hebben...
Weet je, ik heb dat deze week ook pas voor de eerste maal gehoord: prevalidatie. Ik wist echt niet dat het bestond en het is maar goed dat er zoiets is. Er zouden al langer van die initiatieven moeten geweest zijn, maar voor jou komen ze net op tijd en ik hoop dat je er veel goeds aan overhoudt en dat je je vlug 7 x 7 voelt om je cijfertjes maar eens te gebruiken.
Geniet van het weekend en waarschijnlijk zal je ook wel omgeven worden door familie en mensen die je graag om je heen hebt. Vergeet niet heel hard te genieten hé! Tot gauw lieverd!

Gepost door: Veerle | 19-12-08

Tussen de regels door lees ik dat het opnieuw de goede kant uitgaat.. volhouden, hé... achteraf zul je verbaasd zijn van je eigen kracht die je had om dit te doorstaan.

Gepost door: Annick | 20-12-08

blij dat het nu beter gaat
zo zie je dat je omgeven bent door mensen die van je houden
hoop dat het nu bergop gaat voor je

Gepost door: witch | 20-12-08

Ik ben blij te lezen dat je het terug een beetje positiever bent. Die vermoeidheid daar kan ik ook boeken over meeschrijven. Ik heb ook juist vernomen dat er in Gasthuisberg bepaalde revalidatie-sessies worden gehouden voor kankerpatienten die hun behandeling volledig achter de rug hebben. Zoek me daar ook voor laten in te schrijven. Moet echter nog wachten tot februari gezien ik nog steeds die driewekelijkse baxtertjes moet hebben (nu reeds 20 maanden en dat begint te wegen....)
Met een heel drukke kerstweek in 't verschiet zie ik niet veel tijd om blogrondjes te maken (en ik doe er al zo weinig....), daarom wil ik jullie nu reeds een hele fijne kerst en een voorspoedig 2009 toewensen.
Hou de moed erin hè meisje.
Groetjes en veel liefs....

Gepost door: anita-angèle | 21-12-08

*** Ik stuur je een virtuele ladder om verder omhoog te klauteren!

Sterkte

X

Gepost door: Talleke | 21-12-08

Hoi lieve meid,

ik kom je héél fijne feestdagen toewensen, heb toch de indruk dat het al een beetje beter met je gaat en dat maakt me héél blij, ook ik voel me al een stuk beter. Nog eventjes volhouden en je kan ook gaan revalideren.
Ik zend je héél véél dikke knuffels, positieve kracht en sterkte
groetjes Sabine

Gepost door: sabine | 21-12-08

Dag Claudine,

Ik stuur je alvast heel veel energie en warmte...zodat je met heel veel goede moed steeds hoger en hoger kan klauteren!

Liefs
Wenneke

Gepost door: Wenneke | 21-12-08

ik breng je een warme knuffel voor de kerstdagen..

Gepost door: Annick | 22-12-08

Hoi lieve Claudine,

je moet me echt niet bedanken hoor, ik wil je gewoon helpen en aanmoedigen omdat ik weet hoe zwaar het is, en hoe belangrijk het is dat je nu veel steun krijgt. Je staat er echt niet alleen voor, ik leef enorm met je mee, ben echt blij dat ik je zo wat kan opvrolijken.

Het gaat inderdaad een stuk beter met me, ik voel me zoveel lichter al. Ik heb echt het geluk dat ik bij een héél goede en lieve psychologe ben terechtgekomen, het klikt enorm met haar, en ze heeft een héél goede aanpak, ben enorm blij dat ik die stap heb gezet, en ik mag 6 keer gratis gaan op een jaar, dat is toch fantastisch.

Ik wens jou ook voor de kerstdagen een pakketje vol met vreugde, liefde, tevredenheid , geluk, veel sterkte en kracht om door je bestralingen te geraken en met daarrond een reuzestrik gezondheid.
groetjes Sabine

Gepost door: sabine | 22-12-08

De commentaren zijn gesloten.