31-12-08

Een gelukkig 2009 !

De laatste dag van een rotjaar waar één groot lichtpunt in scheen, de geboorte van mijn jongste kleindochter Hazel.

Een jaar vol emoties met ups en downs, gevoelens die escaleerden en naar de top van de roetsjbaan gedreven werden door hoop. Hoop die dan weer onverbiddelijk de bodem in geslagen werd. Een hoofd als een tijdbom en een hart dat dikwijls droop van weemoed. En pijn, veel pijn die niemand echt kon begrijpen behalve lotgenoten. Daarbij kwam nog het alleen zijn met al die gevoelens en angst die weerkaatsten tegen de muren.

En toch .....zijn er de familie en de vrienden, de zeldzame vrienden die de rit mee uit maken. Zij die niet afhaken na een paar maanden. Zij die je "durven" bellen om te praten. En dan mijn kinderen, die eveneens met al die emoties worstelen maar dat niet laten blijken om mij niet ongerust te maken. Die kinderen van mij die me onvoorwaardelijk blijven bijstaan en moed inspreken, met de kleinkindjes langskomen omdat ze weten dat ik mij daar ongelooflijk aan optrek. Mijn dochter in Griekenland die dagelijks met mij praat via chat en waar alles bespreekbaar mee is. Ook haar twee kinderen die me zoveel blijdschap geven door aan de telefoon grappige dingen te vertellen die me urenlang een glimlach verschaffen. De foto's van mijn kleinkinderen die me regelmatig toegestuurd worden en waarmee ik hier zit te schateren en van te genieten .......

Zo kan ik nog lang doorgaan, maar wat ik hier wil zeggen is : DANK JULLIE ALLEMAAL om dit jaar draaglijker te maken en er gewoon te zijn voor mij!

En natuurlijk dank aan mijn blogvrienden, die niet aflatende steun geven door lieve moedgevende berichtjes.

Aan jullie allen, wil ik een jaar vol liefde, tevredenheid, geluk en vooral gezondheid wensen. Dat het volgende jaar verlichting mag brengen met veel intense gelukkige momenten omringd door jullie geliefden.

Een gelukkig 2009 en dat al jullie dromen mogen uitkomen!

veel liefs,

Claudine

duif

11:09 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) | Tags: wensen, nieuwjaar, dank, vrede |  Facebook |

29-12-08

UPDATE OVER HET MEDICIJN VOOR SANDRA

Blijkbaar werd door VTM een interview met een professor te lang achtergehouden waardoor de kijkers niet voldoende informatie kregen over het zogenaamde wondermedicijn dat SANDRA zou kunnen genezen.

Lees hier een bericht in De Standaard over de werkelijke toedracht over dat medicijn:

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=3M2...

Hoe moeten die ouders zich nu voelen ?

Verschrikkelijk is dit

10:06 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: sandra |  Facebook |

26-12-08

Tweede Kerstdag

Gisteren was een heel fijne Kerstdag met het bezoek van mijn jongste dochter met partner en dochtertje Hazel. Dat kindje stopt niet met lachen en spelen, is altijd tevreden behalve als haar maagje begint te knorren en dat laat ze dan nog heel braafjes weten door niet hard te gaan huilen of zo, nee nee, ze begint dan wat te zeuren en dat is het dan.

Ik werd nogal verwend! Ze brachten het eten zelf mee en daarna moest ik zelfs de afwas niet doen, van in de wattekes gelegd worden gesproken he ...... pakjes die hoorden er natuurlijk ook bij, gezellig!!! En veel geld hoefde dat allemaal niet te kosten hoor.

Zo geraken we die "feestdagen" dan weer door, het is en blijft spartelen maar we doen ons best. Ik mag van geluk spreken dat ik zo'n drie goeie dochters heb, ze doen echt hun best om dit dramatische jaar zo goed mogelijk door te komen, wat zou ik zonder hen doen vraag ik me soms af. Elk op hun eigen manier dragen ze bij aan mijn genezing, het zijn de liefste schatten! Dat mag hier ook wel eens gezegd worden vind ik.

En dat schildpadje op mijn aftel stralenmeter hierboven blijft nog voor drie dagen op dezelfde plaats staan, joepie!!! De dagelijkse ritjes naar het ziekenhuis stoppen even!

Geniet allemaal nog van de goeie dingen die deze Kerstdagen meebrengen en de slechte daar denken we even niet aan, afgesproken?

23-12-08

Geven

  

Handen heb je om te geven van je eigen overvloed

En een hart om te vergeven wat een ander je misdoet


Ogen heb je om te zoeken naar wat mensen nog ontbreekt

En een hart om iets te zeggen wat een ander moed inspreekt


Schouders heb je om te dragen, zorg en pijn van alleman

En een hart om te aanvaarden wat een ander beter kan

Voeten heb je om te lopen naar een mens die eenzaam is

Oren om te luisteren naar een mens die vrede is

En een hart om te geloven dat er liefde is

In licht en liefde voor een gulle warme Kerstmis,

Claudine

21:45 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: kerstmis, liefde, aandacht, eenzaamheid |  Facebook |

22-12-08

Kerstsfeer

Spoken doemen op en gaan weer hun eigen weg, zo ook deze keer. De laatste dagen verlopen luchtiger, zonniger en dat is goed zo. Het vooruitzicht met Kerstdag bezoek te krijgen van mijn jongste met vriend en dochtertje Hazel maakt me nu al blij. Ik kijk er echt naar uit! Ze brengen zelfs het eten mee, wat moet een mens nog meer verlangen....

Hier binnen heerst al Kerstsfeer en ik draai af en toe zelfs een Kerst cd. Alle beetjes helpen hé

Vandaag was ik extra goed op tijd naar de bestraling gegaan en ik mocht al direct binnen. Een half uur winst joepie!, dus ik was voor donker thuis en dat is mooi meegenomen. Ik hoorde van de Frank dat we vandaag al twee seconden langer licht hebben ....hoop doet leven hé .. maar voorlopig steken we nog maar extra vroeg de kaarsjes aan, behalve die ene kaars die altijd blijft branden om mijn vrienden te steunen natuurlijk.

Aan iedereen nu al fijne warme Kerstwensen, vrede, geluk, tevredenheid, liefde en vooral gezondheid zitten in mijn pakje aan jullie, en voor het nieuwe jaar wens ik dat al jullie wensen mogen uitkomen!

Heel veel liefs,

Claudine

Ang12

17:41 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: kerstmis, wensen |  Facebook |

17-12-08

Omhoog klauteren

Na verleden vrijdag kan het in mijn hoofd alleen maar beter met mij gaan. Ik zat op de bodem. Dat dacht ik toen toch. Nu weet ik dat je altijd nog dieper kunt vallen maar dan heb je jezelf niet meer in de hand. Gelukkig heb ik hulp gezocht en ook gevonden! Mijn dochters hebben er mij doorgehaald, mijn broer en schoonzus zijn zondag langs gekomen, opnieuw mijn drie dochters die me opbelden om te vragen hoe het was ..... dat zijn dingen die je nooit meer vergeet, de steun die je van hen krijgt is gewoon levensbelangrijk. Ze zijn er voor mij, elk op hun manier. Dank mijn schattebollekes! en dan zijn er de blogvrienden die altijd opnieuw berichtjes kwamen posten en een hart onder de riem steken, dank lieve vrienden!

Op de sociale dienst kon ik ook terecht en ik kreeg  maandag telefoon van de psychologe om af te spreken, ik heb haar dus gisteren gezien voor een gesprek, dat zeer positief verliep en waar ik mee verder kan. Er is ook afgesproken dat ik ga starten in het prévalidatie-programma. Vrijdag mag ik mijn conditie gaan testen. Het is nieuw dat ze de patiënten al van in het begin van hun behandelingen laten starten met prévalidatie. Blijkbaar ben ik door de mazen van het net geglipt want ik was hiervan niet op de hoogte. Maar volgens de psychologe begint dit systeem nu op volle toeren te draaien en hebben de patiënten er veel baat bij . Ook het feit dat dit in groep gebeurd en een sociaal gebeuren is waar iedereen zich goed bij voelt omdat ze zich onder gelijkgestemden bevinden. Ik had dit al veel eerder moeten kennen, dan was mijn conditie niet zo slecht geweest. Nu kan ik nog met moeite stappen, er zal dus nog veel werk aan de winkel zijn. De echte revalidatie kan maar pas starten nadat de bestralingen afgelopen zijn, nu is het dus meer een beweging therapie. Wat een geluk dat er meer en meer aandacht geschonken wordt aan de gevolgen van kankerbehandelingen, want zoals ik mij nu voel is het alsof ik honderd jaar ben en helemaal versleten ...

Ja mensen ..... de lessen die ik de laatste 7 maanden geleerd heb tellen voor 7  x  7 jaren ....

Zou ik net zoals de katten ook 7 levens hebben ???

Dus ....om te besluiten voor vandaag, ...het gaat moreel veel beter met mij, ik kan terug lachen, genieten van de kleinste dingen en van de vriendschap en liefde die mij omringt.

En deze woensdag is wel een regenachtige sombere dag maar te weten dat er zoveel lieve mensen zijn die begaan zijn met het lot van anderen, wel dat is een warme zonnestraal die overal doorbreekt en het hart verwarmt tot in de kern! DAT is waar het allemaal om gaat ....mede-leven en steun, gewoon, er zijn voor elkaar.

Ik wens aan allen die hier komen lezen een fijne dag en veel licht en liefde toe en mijn kaarsje brandt voor allen die een steuntje kunnen verdragen.

cat_duck

12-12-08

Rust roest

heeft iemand in zijn hobbyknutselkamer soms een potje anti-roest voor de gewrichten? hoe meer ik rust hoe meer ik roest heb ik de indruk en als ik niet rust vallen mijn onderdelen uit elkaar .... ook geen optie dus ...

in de bovenkamer is het momenteel chaos, ik vraag me af hoe ik dit nog zes weken moet volhouden, tegen dan kunnen ze me helemaal bijeenvegen denk ik. Iemand een suggestie om het brein uit te schakelen en boze dromen te verjagen?

Ik kom voortdurend mezelf tegen en dat is geen leuke bedoening, gelukkig kan ik veel kwijt per chat aan mijn dochter in Griekenland en hier aan mijn andere dochters, en dan mijn blogvrienden niet te vergeten die me constant pep berichtjes en knuffels sturen, dank jullie allemaal! ik heb het echt nodig, ik MOET uit die dip geraken!!!

heel veel liefs allemaals en dank jullie!

Claudine

oma,stretching

 

11-12-08

De tijd vliegt of kruipt

Beste vrienden,

Toen ik méér dan zeven maanden geleden de diagnose borstkanker kreeg, kon ik in niets vermoeden hoe die maanden zouden verlopen. Ik hoopte natuurlijk in "de running" te kunnen blijven maar dat is helemaal anders uitgedraaid natuurlijk. Wat dacht ik ook!? dat het leven gewoon verder zijn gangetje zou gaan? met om de drie weken een coctail gif in je lijf en na acht zo'n ondingen, een hele reeks bestralingen, .... , dacht ik nu echt dat het zo simpel was dat varkentje wel even te wassen ... wel, ... dat varkentje laat zich niet zomaar wassen, dat kan ik jullie verzekeren! het is sterk en vuil en koppig en veel groter om aan te kunnen dan ik gedacht heb. Het knort en gilt en spartelt hevig en slaat zijn hoeven in het rond.

Dat beestje is verdorie sterker dan ik dacht! maar geen nood! ik ga trachten te "prévalideren" dat is al een begin om die lasso rond te krijgen, dacht ik zo ...

big girls6

 

 

 

 

06-12-08

Bestralingen

Hallo beste vrienden,

De bestralingen, ik heb er nu drie gehad en kan niet meer voorruit van de vermoeidheid. Ik had het al zo erg van de chemokuren maar dit komt er nu nog bij en het is echt niet van de poes.

Ik heb juist 15 u slaap achter de rug en daarbij nog een verschrikkelijke nachtmerrie, die kon ik echt missen, en toen ik wakker werd en wou opstaan was ik zo stijf als een nootje en zo vermoeid!!! gelukkig schijnt de zon en zie ik de mensen buiten bewegen, stappen, wandelen, dus het kan! ja stappen, wat ik nu als een hele opdracht zie zal ooit wel weer kunnen denk ik dan ...

Dat ik nog 30 bestralingen moet hebben .... daar denk ik liever niet aan, het lijkt me onmogelijk dit aan te kunnen met wat ik nu voel. Maar ik denk dag per dag, dat is de enige manier om hier door te geraken.

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend en veel dank voor jullie steun via de berichtjes en mailtjes! het zal hier redelijk stilletjes blijven maar ik denk aan jullie!

veel liefs,

Claudine

13:47 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (14) | Tags: bestralingen, vermoeidheid |  Facebook |

01-12-08

Goednieuwskrant actie

DOE MEE AAN DE WEEK VAN DE ANDERE KLEUR

http://goednieuwskrant.skynetblogs.be/post/6487127/de-wer...

een gouden groene tip !!!

veel liefs en een fijne week aan iedereen

Claudine

dyn008_original_655_447_pjpeg_2625965_7b8d42eebc24135b9ae1a05c1c4c633e

 

12:19 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) | Tags: goed nieuws, groene armband, actie |  Facebook |