05-02-09

Ontsporing

Nu de behandelingen voorbij zijn voel ik me raar, niet goed in mijn vel. Het is net of ik nog iets verwacht. Maar er is niets meer, behalve dan de pillen die ik binnenkort moet starten. Een gevoel van achtergelaten te zijn, onbehandeld verder te moeten, alsof ik "voor de leeuwen geworpen wordt".

Gisteren kwam ik niet uit mijn pyjama, enkel voor een kattenwas, en vandaag heb ik het weer moeilijk om uit mijn zetel te komen. Deze namiddag ga ik naar de révalidatie, en ik ga de bus nemen want eergisteren bleef ik maar rondtoeren in die parking zonder een plaatsje te vinden. In de namiddag is er natuurlijk bezoekuur en is het extra druk. Ik hoop weer enkele toffe mensen in de oefenzaal te vinden. Ik kom er altijd opgepept van terug.

En dat grijze weer!!! Ik loop er de muren van op! Wat een grijs, nat, somber land! Iedereen zegt dat het goed is om hier te leven en veel beter dan op een ander maar ik heb daar mijn twijfels bij hoor, zeker weten! De zelfmoordcijfers spreken voor zich, die liegen niet.

Gelukkig ben ik een sterke, want altijd alleen alles moeten verwerken .... verdorie het is toch niet van de poes hoor ...

En nooit eens iemand die mij een kopje koffie brengt of over mij bol aait.

Allez genoeg geklaagd! Vooruit met de geit en de douche in Clo!

euhhhh

Commentaren

*** Ik begrijp je wel..Tleven is niet simpel hé..Maar langzaamaan lukt het wel..Nog volhouden ..veel moed en sterkte..
Fijne donderdagavond
Groetjes

Gepost door: Illness | 05-02-09

Lieve Clo Ik wil je direct,stante pede een kop koffie komen brengen en je een hele lieve aai over je bolletje geven.
Maar ik ben je adres kwijt en ook je telefoonnummer.
Mail je het even door aub.
Als jij het dan goed vindt, dan maken we een afspraak en kom ik naar je toe...dan voel je je misschien een beetje minder verlaten en we weten genoeg om over te kletsen...deal????
Liefs en weet dat ik aan je denk!

Gepost door: Veerle | 05-02-09

herkenbaar... oh, wat herken ik dat goed... zowel dat 'gat' na de behandelingen, al zit ik nu weer in een ander stadium (helaas)... het voelt zo 'ontheemd' hé, als ze je zo op jezelf achterlaten, met alleen nog af en toe een controle... in zekere zin was ik zelfs 'blij' dat ik nog naar de dialyse moest, raar hé, hoe een mens in elkaar zit! goed dat je de revalidatie meteen kan starten, dat duurde bij mij ook nog wat langer...
maar het voordeel bij mijn einde van behandeling vorige keer was wel dat toen net de zomervakantie begon... dat scheelt ook alweer hé!
en ja, dat alleen zijn en alles alleen verwerken, I know, ni simpel hé! hoewel ik er intussen ook al van heb leren te genieten af en toe! als ik me weer beter voel, spreken we eens af hé, aan de zee of zo?!
liefs en sterkte!

Gepost door: tricky | 06-02-09

doe de deur maar al open.. ik kom af met een thermoske koffie en een koekske... ja, ik herken dat gevoel... eens de vele bezoeken aan het ziekenhuis minderen, voel je je precies verloren...

Gepost door: Annick | 06-02-09

Oei en ons vrouwtje dacht net dat ze zich zo véél beter ging voelen als alles achter de rug is. Nu is het serieus moeilijk maar ja daar moet ze door. Alhoewel erna komt het verwerken en dat is idd nog véél moeilijker.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 06-02-09

Hoi Lieve Claudine,

ik weet perfekt hoe jij je voelt, ik heb dat ook gehad maar wel later dan jij, toen mijn behandelingen gestopt waren, een paar maanden erna ben ik herstel en balans gaan volgen, revalidatie. En dat is toen mijn geluk geweest, 2 x per week onder lotgenoten. Ik heb eigenlijk tegoei mijne klop gekregen vorig jaar in augustus, en momenteel de laatste weken heb ik het weer héél erg, heb de laatste weken weer wat afgeweend. ook ik voel me bij momenten zo eenzaam, heb net als jij een goei tas koffie met een vriendin en een aai over mijne bol nodig. Als ik wist waar je woonde kwam ik je direct een dikke knuffel geven, ik stuur je nu alvast een hele dikke megaknuffel door en 2 troostende armen om je heen, troost je , je bent niet alleen die zich zo voelt
groetjes Sabine

Gepost door: sabine | 06-02-09

... Ja, het voelt vreemd aan ... en ik geef toe ... ik heb veel afleiding met mijn gezinnetje, dat helpt. Maar als je zin hebt in een tas koffie ... dan spreken we toch gewoon af hè! Liefs

Gepost door: flupque | 06-02-09

*** Kom je een fijne zaterdag wensen..
Lieve groetjes

Gepost door: Illness | 07-02-09

De commentaren zijn gesloten.