11-02-09

Nieuwe opdracht

Wat een rollercoaster ....

We zijn nu enkele dagen verder en ben er weer wat meer bovenop, het wegvallen van de behandelingen hebben mentaal hun tol geëist. Gisteren had ik een eerste evaluatie gesprek met mijn oncologe en ik moet me herpakken en rustiger aan doen. Nog rustiger aan? Kan dat?

Geduld hebben, niet teveel ineens willen dus stoppen met mijn dieet om te beginnen, rustig het prévalidatie programma volgen, met niet teveel zaken ineens bezig zijn, dwz niet piekeren over hervallen, positief blijven (niet gemakkelijk) ...

Toen ik mijn beklag deed en vertelde stak ze ineens haar hand op, STOP zei ze STOP STOP STOP ! als je zo verder doet steven je regelrecht op een crash af!

Je lichaam heeft veel te verduren gehad zei ze en nog zijn de effecten van de behandelingen niet voorbij dus geef jezelf de tijd.

Een goeie les gekregen, ze is aangekomen, ik besef nu maar pas dat het niet zomaar voorbij is ....dat er nog veel werk aan de winkel is en dat er nog heel veel tijd moet over gaan. Het zal nooit tot het verleden behoren, het maakt nu deel uit van mijn leven. Nu pas besef ik dat je borstkanker voor altijd hebt, de kanker is weggesneden maar er wordt ook in je persoonlijkheid gesneden, de littekens blijven, ze blijven gevoelig en pijnlijk, je moet er eerder mee leren omgaan en leven. En dat is een hele nieuwe opdracht ...

beetle

10:20 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (12) | Tags: revalideren, angst, vermoeidheid |  Facebook |

Commentaren

Hoi Claudine,

geduld hebben , niet teveel ineens willen, die woorden komen me zo bekend in mijn oren, dat hebben ze mij al zo vaak gezegd en ook mijn psychologe hamert daar dikwijls op.
Je hebt gelijk, we zitten met littekens in ons persoonlijkheid en dat gaat nooit meer weg, we zullen moeten leren leven met ons veranderde lichaam, niet gemakkelijk, maar ik ben ervan overtuigd, dat gaat ons lukken, met de steun van lotgenoten komen we al héél ver !!!
Goed van je oncologe dat ze op tijd stop roept, dat heeft die van mij nooit gedaan, ik ben ook lang blijven doorgaan, dacht ook nooit dat ik de klop van de hamer zou krijgen,ik voelde me zo sterk en positief, mij zou dat niet overkomen, tot ik vorig jaar helemaal crashte, nu pas realiseer ik me ook wat ik allemaal heb meegemaakt, heb dat altijd maar geminimaliseerd.
Ik wens je een fijne dag toe, geniet van het zonnetje, laat het zonnetje in je hart, we komen er langzaam wel, troost je , je bent niet alleen, ik begrijp je maar al te goed
groetjes Sabine

Gepost door: sabine | 11-02-09

Tja en net ermee om leren gaan is niet zo makkelijk hé. Ik denk dat je vooral moet leren luisteren naar je lichaam hoe moeilijk het ook is. Ik heb zoiets van pff de chemo is bijna een week geleden dus ik wil dit en ik wil dat doen. Maar achteraf betaal ik dubbel en dik de tol en dat is 't mij niet meer waard. Ik wens je alvast héél veel sterkte want die zal je zeker nog nodig hebben tijdens het revalideren.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 11-02-09

Geduld... rustig aan... je tijd nemen... met leren leven... niet teveel van je lichaam verlangen... dat zijn zowat de raadgevingen die je steeds te horen krijgt... en ja... we moeten er met leren leven, maar soms is dat toch zo verdomd moeilijk...
Nog een hele fijne avond en geniet van dag tot dag...
Dikke knuffel...

Gepost door: anita-angèle | 11-02-09

*** Ja Claudine..Geduld is een mooie zaak maar wel een heel goeie raad gekregen.Je lichaam moet idd weer aanpassen en dat kan wel even duren.Ik heb na mijn transplantatie een jaar nodig gehad..Dan spreek ik nog niet van de rest , zoals die zware bloedvergifiging waar ik 10 dagen in coma heb gelegen..Maar kheb geleerd, hoe moeilijk ook , NOOIT op te geven..
Dus heb even geduld en alles komt wel weer goed..

Heel fijne woensdagavond nog
Lieve groetjes

Gepost door: Illness | 11-02-09

Heel waar wat je daar in de laatste alinea schrijft.. het zal nooit voorbij gaan, je hebt je leven vóór de kanker en je leven erna. Het zijn 2 verschillende, maar wel eveneel waard.

Gepost door: Annick | 13-02-09

*** Heel fijne vrijdag de 13de .....

Groetjes

Gepost door: Illness | 13-02-09

Hoi Claudine,

ik kom je een fijne valentijn toewensen maar dat is niet de reden waarom ik hier ben. Ik heb je getagd en de reden daarvoor is omdat ik je zo'n lieve, sterke en moedige dame vind. Ga maar eens kijken op mijn blog dan weet je waarom.
groetjes en fijn weekend
Sabine

Gepost door: sabine | 14-02-09

Hou vol, hé, hoe moeilijk dat ook is! [b]C[/b]laudine, [b]I[/b]k wens je voor vandaag, van ganser harte een aangename [u][b]Valentijn[/b][/u]dag!

[b]V[/b]ele groeten

Gepost door: Rudi | 14-02-09

*** Inmiddels een heel fijne zondag gewenst...
Groetjes

Gepost door: Illness | 15-02-09

Gaat het daar een beetje met jou ???

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 17-02-09

gat na behandeling Claudine, ik kan me het gat na de behandelingen heel goed voorstellen! Ik ervaarde hetzelfde toen ik uitbehandeld was voor onze kinderloosheid. Opeens een lege agenda, en dat kon ik niet aan. Die lege agenda betekende ook een einde aan de hoop, en in jouw geval moet je erop vertrouwen dat de behandeling afdoende was en je lichaam zelfstandig de resten van je ziekte op zal ruimen. Een lichaam dat zo getergd is door de behandelingen dat je niet het gevoel hebt dat het nog iets kan! Maar, je kunt het, dat weet ik zeker. Je bent een krachtige vrouw, normaal altijd geneigd de zonzijde te zien en geluk te halen uit de kleine dingen die voorbij komen. Geluk ís de bladknop die op springen staat, de zilte geur van de zee, de glimlach van die vriendelijke man in het park, misschien ook een klein berichtje in je gastenboek. Als je het wilt zien draagt iedere dag een stukje geluk, maar er zijn er zovelen die streven naar het allesomvattende geluk dat ze de kleine niet zien. En juist die kleine, dat zijn er zovéél! Zo dadelijk komt de lente, met een heerlijk zonnetje dat jouw lijf weer een beetje kan warmen, de zon die de moeheid in je lijf doet veranderen in een lome moeheid, die héérlijk kan zijn! Moet niet teveel van jezelf, maar mag eens wat meer van jezelf. Die extra kilootjes heeft je lijf even nodig, want het heeft zoveel om op te ruimen, maar dat zal uiteindelijk beloond worden. Je bent zo'n positieve vrouw, het komt met jou allemaal goed.
Knuffel, Leintje

Gepost door: Marjolein | 20-02-09

hallo Claudine!
Ben dan toch op je blog terecht gekomen. Ik heb heel lang niet meer willen kijken en lezen op al die blogs, omdat ik het allemaal zo beu was. Ik wou verder met mijn leven, en die stomme kanker vergeten.
Maar ik herken me heel erg in je laatst alinea van deze blog, het zal nooit meer hetzelfde zijn. Ook al "waren" we kankerpatiënten, we "zijn" ex-kankerpatienten voor de rest van ons leven.
Bedankt voor je receptje en tot later!
Lieve groeten, Kristel

Gepost door: Kristel | 27-02-09

De commentaren zijn gesloten.