27-02-09

Ziekskes

Dat hieronder van die kikker was maar een graptje hoor !! hihi

Nu lig ik hier uit te zieken ... virussen in de aanval ... en dat vlak voor ik naar Griekenland naar mijn dochter vertrek! hopelijk daartegen terug wat beter

Mijn blogbezoekjes zijn uitgesteld lieve mensen, nu enkel nog slapen ...

bigbl20early20to20bed8wo

17:34 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: virussen |  Facebook |

24-02-09

Lekker gezond

Ik had zin in een slaatje, daar lekkere frietjes bij en een sappig stukje vlees ...

alleen ..... kijk eens goed wat ik in mijn zakje vondt ?!

in kikkerbilletjes had ik toch echt geen zin hoor ;)))

froschsalad

15:47 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

21-02-09

An appel a day keeps the doctor away!

Appels bestrijden borstkanker

teaserbox2_814487

en nu heb ik nog altijd niet door hoe ik een "link" in mijn tekst kan zetten onder een korte naam. Iemand die me hier raad kan over geven?

En vanavond ga ik naar de film, kwestie van mijn leven terug wat op te pakken en nieuwe mensen te ontmoeten.

Filmcommentaar dus later ....

Aan allen een fijn weekend!

lieve groetjes

 

12:14 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: appels, borstkanker, film |  Facebook |

20-02-09

God ?

God ?

vroeg ik,
ben Je mij vergeten
dwaalde ik te ver van Jou op vergane sporen
verder ploegend in niemandsland
zeker wetend
wat ik nu in vraag stel

voel ik daarom enkel leegte
heeft het gif mijn geest besmet
en werd met het slechte
ook nog
mijn geloof ontvreemd

het kind in mij wil dit niet weten
en vlucht angstig naar de bron
waar het zacht en warm onthaald wordt
rusten gaat
waar alles ooit begon

Mistral

22:47 Gepost door Clo in Gedichten | Permalink | Commentaren (3) | Tags: mijn gedichten |  Facebook |

Geboorte in de zoo

Waar blijft dat olifantje nu??? 't zal toch geen ezeltje zijn zeker???

pedro

10:36 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: geboorte |  Facebook |

17-02-09

Stokje van Veerle

zie ook mijn postje hieronder over de nakende geboorte van het baby-olifantje in de zoo van Antwerpen!

en nu ga ik het stokje doorgeven dat ik van Veerle doorgekregen heb, ben benieuwd wat ik in die 4e map, 4de foto ga vinden ....


107-0783_IMG

 Als DAT geen toeval is...!... de lente op komst!

buiten zou je het niet zeggen, maar deze foto geeft toch hoop he, met die bloesems!

16:30 Gepost door Clo in Levenslust | Permalink | Commentaren (3) | Tags: lente, hoop, nieuw leven |  Facebook |

Nieuw leven in de zoo

als tussendoortje ....

Baby olifant wordt bijna geboren !

Let op de flanken van Pyu Pyu, je ziet de baby bewegen!

op www.baby-olifant.be kun je de geboorte life volgen

Gisteren ben ik naar een bijeenkomst geweest in het inloophuis van Antwerpen, deed goed van nog eens tussen lotgenoten te zitten en ervaringen uit te wisselen ...

Kon de zon maar wat meer van de partij zijn, alles zou zonniger zijn...

10olifant

Groetjes, lieve blogvrienden!

15:57 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: nieuw leven, zoo |  Facebook |

11-02-09

Nieuwe opdracht

Wat een rollercoaster ....

We zijn nu enkele dagen verder en ben er weer wat meer bovenop, het wegvallen van de behandelingen hebben mentaal hun tol geëist. Gisteren had ik een eerste evaluatie gesprek met mijn oncologe en ik moet me herpakken en rustiger aan doen. Nog rustiger aan? Kan dat?

Geduld hebben, niet teveel ineens willen dus stoppen met mijn dieet om te beginnen, rustig het prévalidatie programma volgen, met niet teveel zaken ineens bezig zijn, dwz niet piekeren over hervallen, positief blijven (niet gemakkelijk) ...

Toen ik mijn beklag deed en vertelde stak ze ineens haar hand op, STOP zei ze STOP STOP STOP ! als je zo verder doet steven je regelrecht op een crash af!

Je lichaam heeft veel te verduren gehad zei ze en nog zijn de effecten van de behandelingen niet voorbij dus geef jezelf de tijd.

Een goeie les gekregen, ze is aangekomen, ik besef nu maar pas dat het niet zomaar voorbij is ....dat er nog veel werk aan de winkel is en dat er nog heel veel tijd moet over gaan. Het zal nooit tot het verleden behoren, het maakt nu deel uit van mijn leven. Nu pas besef ik dat je borstkanker voor altijd hebt, de kanker is weggesneden maar er wordt ook in je persoonlijkheid gesneden, de littekens blijven, ze blijven gevoelig en pijnlijk, je moet er eerder mee leren omgaan en leven. En dat is een hele nieuwe opdracht ...

beetle

10:20 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (12) | Tags: revalideren, angst, vermoeidheid |  Facebook |

07-02-09

Trainen en sleutelplezier

Gelukkig zijn niet alle dagen dezelfde. Ondanks het gevoel dat ik mezelf een serieuze trap onder mijn kont moet geven is de moraal vandaag beter. Gisteren avond ben ik met mijn buurman en vrienden van hem iets gaan eten, nog om het nieuwe jaar te vieren. Gezellig verlopen, toffe babbel, goed gelachen, leuk gezelschap en lekker eten. Ik hield me aan mijn groenten, ben met een proteïne dieet begonnen om die chemo kilo's eraf te krijgen. De dokter zegt dat het normaal is dat je bijkomt tijdens de behandelingen omdat je lichaam een jojo effect doormaakt. Eerst dagen bijna niet eten als je ziek bent, daarna gaat het beter en eet je terug wat normaler maar nog niet goed en je eet meer extra's om jezelf te verwennen. Dat lichaam weet niet meer hoe of waaraf en stapelt zo die extra kilo's op. Bij mij waren er toch op die manier acht bijgekomen en ik was al niet mager. Nu heb ik er toch al drie afgekregen en dat zonder honger te lijden. Natuurlijk waren die glaasjes wijn gisteravond een zonde, maar och, vandaag terug strikter en dat hebben we toch weer gehad.

Ik ben ook terug beginnen fietsen op mijn home trainer. Die stond daar eerder als kapstok de laatste tijd maar dient nu terug waarvoor hij er staat, trainen. Op de revalidatie moet ik tweemaal tien min fietsen zonder weerstand. Hier trachtte ik dat ook te doen, eergisteren ging het met veel moeite één maal tien min. Gisteren hield ik het maar vijf min vol. Maar mijn fiets is moeilijker rond te trappen, dat zal het geweest zijn denk ik. Man man, wat een historie! Er is nog heel veel werk aan de winkel!

En toen ik gisteravond de deur achter mij dichttrok besefte ik op hetzelfde moment dat mijn sleutel binnen nog op de deur stak. Geen probleem dacht ik, ik heb mijn reservesleutel bij, ja, vergeet het! Doordat die sleutel binnen omgedraaid was kreeg ik mijn deur natuurlijk niet meer open. Allez, en avant, bij mijn buur in de gouden gids een slotenmaker gezocht en gelukkig kon er een direct komen. Die man schoof een plastieken velletje tussen de deur, trok en sleurde wat en mijn deur sprong open! Vijftig ballen had ik aan mijn jacquet! En dan mocht ik nog blij zijn dat ik er zo goedkoop vanaf kwam en hij mijn slot er niet moest uithalen! Jongens toch, de avond was duur begonnen! Sleutel nooit meer laten opsteken zei de man wijselijk, slechte gewoonte!

Enfin, ik heb in elk geval al veel plezier beleeft vandaag toen ik mijn Jolieke zag rondrennen achter een bolletje zilverpapier en denkbeeldige muizen. En nu zit ze daar tegenover mij in de zetel te soezen en te dromen van haar vangsten hihi. Wat een leven! Zij trekt zich dat allemaal niet aan! Ik ook niet feitelijk, om zo'n zaken kan ik mij echt niet meer doodergeren. Er zijn ergere zaken dan efkes niet meer binnen kunnen.

En nu wens ik al mijn lieve lezers een heel fijn weekend toe, met zon, frisse lucht en fijne momenten in tof gezelschap of anders lekker knus warm binnen met een goed boek en mooie muziek of anders ....vul zelf maar in ...

Big girls4

12:45 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: revalidatie, afvallen |  Facebook |

05-02-09

Ontsporing

Nu de behandelingen voorbij zijn voel ik me raar, niet goed in mijn vel. Het is net of ik nog iets verwacht. Maar er is niets meer, behalve dan de pillen die ik binnenkort moet starten. Een gevoel van achtergelaten te zijn, onbehandeld verder te moeten, alsof ik "voor de leeuwen geworpen wordt".

Gisteren kwam ik niet uit mijn pyjama, enkel voor een kattenwas, en vandaag heb ik het weer moeilijk om uit mijn zetel te komen. Deze namiddag ga ik naar de révalidatie, en ik ga de bus nemen want eergisteren bleef ik maar rondtoeren in die parking zonder een plaatsje te vinden. In de namiddag is er natuurlijk bezoekuur en is het extra druk. Ik hoop weer enkele toffe mensen in de oefenzaal te vinden. Ik kom er altijd opgepept van terug.

En dat grijze weer!!! Ik loop er de muren van op! Wat een grijs, nat, somber land! Iedereen zegt dat het goed is om hier te leven en veel beter dan op een ander maar ik heb daar mijn twijfels bij hoor, zeker weten! De zelfmoordcijfers spreken voor zich, die liegen niet.

Gelukkig ben ik een sterke, want altijd alleen alles moeten verwerken .... verdorie het is toch niet van de poes hoor ...

En nooit eens iemand die mij een kopje koffie brengt of over mij bol aait.

Allez genoeg geklaagd! Vooruit met de geit en de douche in Clo!

euhhhh