25-04-09

Zonnig weekend

Hoe kan ik het uitleggen ...

Jullie zijn allemaal zo lief om me berichtjes te sturen en ik blijf in stilte ...

Een jaar geleden begon mijn strijd tegen borstkanker, een jaar van vertwijfeling, angst, pijn, verdriet en doorgaan, vooral blijven doorgaan, dat mocht ik niet laten, de ene dag was de andere niet, de ene week ook niet de andere ...

En zo verliep de tijd, een nieuwe operatie kwam en ging ook voorbij. Bij de controle deze week bleek dat ik er goed van hersteld ben. Nu nog revalideren, ik begin terug volgende week, tweemaal per week naar het ziekenhuis, mijn lotgenoten weer ontmoeten en samen werken aan onze conditie.

Wat ik hier wil vertellen is dat ik het ziekenhuis grondig beu ben, al wat te maken heeft met ziekte, behandelingen enz ... hebben mij afkerig gemaakt en ik trok me terug om te trachten terug "normaal" te leven. Gewoon doen, gaan winkelen, een etentje, toneel, optreden bijwonen ... jullie begrijpen wel wat ik bedoel he. Vergeten, ja dat is het, vergeten!

Maar zo gemakkelijk is dat niet, ik word elke minuut nog geconfronteerd met de gevolgen, de last van de behandelingen. Volgende woensdag weer een echo en mammo, en zo zal het verder gaan, leven van controle naar controle, en ondertussen trachten te vergeten en opnieuw te leven. De lymfedrainage kan ik ook niet missen, als ik een week oversla stapelt het vocht zich weer op, en het is pijnlijk, niet alleen lastig.

En zo kabbelt het leven verder, langzaam, vredig, en momenteel zonnig! en daar geniet ik van! wie niet trouwens? Mijn bloementerras is mijn tuintje, mijn haventje. Het groen buiten groeit zienderogen, de lente is compleet. En zo kabbel ik ook rustig verder, zonder hoogten en laagten, langzaam herstellend, lichamelijk en geestelijk. En binnen een maand ongeveer vertrek ik terug naar Griekenland, deze keer voor langere tijd, ik blijf er tot eind juni, het goede weer zal me helpen helen, de blauwe lucht is hoopvol, grijs kan ik nu missen als de pest. Zelfs al wordt onze zomer niks hier in België, die maand zon zal ik alvast gehad hebben. Al moet ik in de schaduw blijven, ik zal ervan genieten, volop.

En nu wil ik jullie laten meegenieten van deze stem, Susan Boyle, een ontdekking. Neem je zakdoek al maar bij de hand ... ik had de mijne alvast nodig hoor

http://www.youtube.com/watch?v=wnmbJzH93NU

Geniet hiervan !!!

Aan iedereen een warm, zonnig, prettig weekend!

 

11:18 Gepost door Clo in Levenslust | Permalink | Commentaren (10) | Tags: vergeten, herstellen |  Facebook |

13-04-09

Terug van weg geweest ;)

Op 24 maart werd ik weer geopereerd. Een cyste in de baarmoeder was een risico en daarom moest de boel er helemaal uit. Nutteloos orgaan eigenlijk, wat ben ik er nog mee? Ze heeft vier kinderen gedragen, perfect geborgen en is nu overbodig risicomateriaal geworden. Ik heb er geen spijt van, ze heeft meer dan haar werk gedaan en ik ben haar erg dankbaar voor de verleende diensten. Maar nu moest ze er dus aan geloven, en maar goed dat ze los staat van de rest van het vrouwelijk lichaam, je kan zoiets laten opereren, een vals plafond laten steken bij manier van spreken, zonder dat het je wezen verandert. Na de menopauze speelt ze geen emotionele rol meer, dus de beslissing was definitief. Nu het drie weken geleden is, heb ik er bijna geen last meer van. Volgende week nog eens op controle bij de gynaecoloog en dan maar terug verder revalideren.

Wat me stoorde na de ingreep is dat ik bijna moest smeken om meer pijnstillers te krijgen. Er moest telkens zes uur tussen zijn! Ik hield het niet meer uit. Daar ga ik de chirurg toch eens over aanspreken hoor. Hoe is het mogelijk dat met de middelen die er tegenwoordig bestaan, je maar om de zes uur een gewone dafalgan krijgt!?!

Ik wist niet waar kruipen van de pijn, weeën die niet kwamen en gingen maar constant bleven...ik kon niet liggen, niet zitten, niet opstaan, enkel kronkelen. Is het omdat het een katholiek ziekenhuis is? is het zo dat we volgens de katholieke leer nog steeds "moeten boeten voor onze zonden"??? ....... Zoiets als wat de bijbel zegt: je zult kinderen baren in helse smarten ... en de rest ook dan natuurlijk!

Dus daar wil ik het fijne over weten, over die "strategie".

Maar nu gaat het dus goed!

Ik ben lang stil geweest op mijn blog, gewoon omdat ik er geen zin in had. Het een beetje voor bekeken hield. Dan het goede weer met uren op mijn terras tussen mijn bloemen en planten met een goed boek .... Ja, dan geraakt de computer op de achtergrond natuurlijk.

De vriendschappen terug nieuw leven inblazen na dit verschrikkelijke jaar was ook iets waar ik me mee bezighield. Afspreken met vriendinnen om gewoon wat bij te praten en zo ...

En nu wil ik iedereen een Vrolijk Pasen toewensen, veel licht en liefde en vooral gezondheid toewensen!

Laat de paaseitjes maar rollen ..... (ik ben erin geslaagd er nog maar ééntje op te eten ...;)) )

cock_choice

10:23 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) | Tags: pijnstillers, hysterectomie, pasen |  Facebook |

01-04-09

Papa en zijn leeuwerik

Vandaag op 1 april

vanavond half zes om juist te zijn,

is het elf jaar geleden dat je ging

 

een Leeuwerik

hing voor het raam op je te wachten

en toen je laatste zucht weerklonk

vloog hij langzaam, zingend, met je heen

 

vliegen in een kerk was je liefste lust,

ongrijpbaar

boven schijnbaar vrome hoofden

want vrij als jij was

had je lak aan staf en mijter

trouw aan je eigen Goden

 

nu speel ik zelf, na lange tijd

mijn eigen composities

tussen de schermen van het leven

met jou als dirigent

 

en zonder spijt

 

Mistral

225px-Leeuwerik

 

13:42 Gepost door Clo in Gedichten | Permalink | Commentaren (15) | Tags: vader, verjaardag, leeuwerik |  Facebook |