01-10-08

Verhaal: Twee vreemde dagen (pure fictie)

Lang geleden, althans zo lijkt het ... schreef ik dit kortverhaal. Nu wil ik het graag met jullie delen. Ik ben in een emotionele bui, dat zal het zijn zeker...

Wie meer gedichten en verhalen van mij wil lezen kan deze hier vinden: http://writehistory.be/?p=auteur&id=mistral 

 

Twee vreemde dagen

 

Gisteren.

Het fascineerde me de kleuren te mengen, schakeringen op mijn palet gingen over van koud naar warm, mijn penseel toetste een lik aan en liet die achter op het canvas. Het gelaat kreeg vorm, karakter, het was klaar, ik was er eindelijk in geslaagd.

Ik stak de sleutel in het slot en gooide de poort open. Mijn stem riep, alhoewel ik niets kon uiten. De ezel leeg, het doek verdwenen! Chaos in mijn hoofd.

Wat later zat de visser roerloos achter zijn lijn, het wateroppervlak dampte rust, en ik keek wazig naar dit tafereel terwijl de nevel in mijn hoofd dichter werd. Ik wandelde rond de slotgracht met in het midden de ruïne omgeven door verwildert groen. De cirkel rond, de visser stapte op, teruggegooide buit, ik ook. De wandeling had geen soelaas gebracht.

Ooit vond ik de foto in een blikken doos, tussen gekartelde zwart wit familie kiekjes. Ik wist dat hij er was, had hem vroeger al gezien, maar telkens vermeed ik die blik, ik werd er droef van. Dus bleef hij liggen in die doos, tot op die keer dat ik hem met andere ogen zag. Vanaf toen ging hij een eigen leven leiden. Hij keek me aan van op de koelkast vastgehouden door een magneet, hij viel al eens en telkens kwam hij weer op diezelfde plek terecht en meer en meer geraakte ik weer met hem vertrouwt.

Ik vergat hem bijna, hij maakte deel uit van het geheel, de koelkast overladen aan de buitenkant, briefjes, rekeningen, kortingbons, het hing er allemaal, onder een fruitkorf die immer vers bleef.

Mijn atelier is langs een stille straat gelegen, het was warm en ik werkte met de grote poort open, de zon weerkaatste op de gevel van het huis aan de overkant. Ik had muziek opgezet, het requiem van Fauré, die hoorde bij het kleurenpalet.

Mijn werk vorderde langzaam omdat ik steeds herbegon, het canvas keer op keer overschilderde. Uren vlogen voorbij. Ik geraakte langzaam opgewonden, mijn penseel begon zijn weg te vinden, de diepte en contrast kregen vorm en mijn onderwerp kwam tot leven. Nu gaf ik niet meer op, de juiste tonen vatten vuur en ik smolt onder zijn blik.

Ontdaan en met de foto in mijn hand ging ik eindelijk zitten. Van op deze afstand was de gelijkenis frappant. De blik gloeide, de verstarde glimlach kwam tot leven.

 

Vandaag

Mijn zus belt me, of ik klaar ben om te gaan, het is haar grote dag, ze stelt voor het eerst tentoon. Haar beeldhouwwerken zijn subliem, al vindt ze zelf van niet. Ik hou niet zo van kappen in stenen en slikken van stof maar zij leeft zich daar in uit, met hart en ziel. Als kind reeds was ze bezig met klei en plasticine. Ik hield het meer bij gouache en krijtjes.

De deur staat open, en van op enige afstand hoor ik zachte muziek, ze rent me tegemoet en vliegt me rond de hals, mijn kleine zusje van toen. Langzaam lopen we naar de ingang van het kasteel. Een verarmde edelman met een gouden hart stelt een zaal ter beschikking voor de vernissage, een edelmoedig gebaar.

De zaal baadt in teder licht, haar werken krijgen aandacht door welgeplaatste spots, er heerst een serene sfeer, de beelden komen door de uitgekiende opstelling prachtig tot hun recht. Ik draai me langzaam om en krijg een totaalbeeld van dit eiland van rust, maar wat plots mijn aandacht trekt doet me verstijven.

In een nis, omgeven door bloemen stralen ogen naar me toe, mijn ogen die ik nooit zag, maar zeer goed kende. Mijn zus staat achter mij en streelt mijn schouder. Hij leeft zegt ze. Jij hebt hem weer het leven gegeven, dank je!

 

 

22:39 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: verhalen, gedichten, schrijven |  Facebook |

29-09-08

Marghuerita of bosbessensiroop ? ;)

Morgen gaan we weer voor een lading taxus coctail. Smakelijk? Brrr nee hoor! Geef mij maar een marguerita met veel munt en limoen ;)). En alcohol mag toch niet, ik hou het dus liever op muntsiroop in mijn water of bosbessen of kriekensiroop. Ik heb ook de opgelegde krieken ontdekt op een ijsje van soja vanille, tja, kwestie van mezelf toch wat te verwennen hé ...

De pyjama bleef vandaag aan, het noodzakelijke toilet en dan weer een comfortabele pyjam aan, vooral dat ik vandaag enkel mijn nichtje op bezoek kreeg en die is mijn tegenwoordige outfit en donskopje al goed gewoon hoor! Ik kan het niet laten mijn hoofd in de spiegel te bestuderen en dat laagje dons lijkt toch te blijven voorlopig, een begin van teruggroei??? Ik hoop het wel! Al dat sjaaltjes gedoe hoeft voor mij thuis niet, enkel als ik buiten kom wil ik er hip uitzien. En daar de fierheid van een vrouw zelfs met het uitvallen van haar pluimen niet verdwijnt blijf ik me gretig optutten als ik de voordeur verlaat, al kost het nu wat meer moeite dan een paar maanden geleden. Maar met de nieuwe lading sjaaltjes die ik op een moslima site vond (link in rechter kolom) kan ik weer volop experimenteren.

Tja, morgen dus eerst mijn gesprek bij de oncoloog, hij weet van mijn heupprobleem, ik heb hem verleden week aan de lijn gehad en hij schreef me ondertussen medicatie voor die ik tweemaal per dag neem, ik voel toch wel een klein beetje verbetering heb ik de indruk. Hopelijk zet het zich zo voort en kan ik binnenkort toch weer een klein stapje in de wereld zetten, op mijn manier dan hé ... ;)

Deze namiddag had ik even de tv opgezet en zag een talkshow met Oprah, als gaste had ze o.a. Louise Hay op bezoek, nu, die vrouw is mijn voorbeeld, al jaren! Haar boek: "je kunt je leven helen" is al jaren mijn lijfboek en heeft me al dikwijls uit de put gehaald. Méér nog, het heeft me de magie in mijn leven leren ontdekken, zij is onwaarschijnlijk als mens, als vrouw en als levensfilosofe. De rust en wijsheid die zij uitstraalt bevestigd voor mij de juistheid van haar filosofie en levensvisie. Zij heeft een soort rust over haar die je enkel en alleen uit het spirituele kan putten. De leidraad in haar boeken (ze heeft er meerdere geschreven) legt je op een eenvoudige wijze uit hoe je omgaat met je leven, je verdriet, je innerlijke kind (ja ja, dat moet ook gekoesterd worden), je toekomst (ja ja, die kun je zelf bepalen). Raar he dat ik dit hier schrijf als vechter tegen borstkanker? En ja, ik heb vertrouwen in wat ik weet, voel, ik weet gewoonweg dat ik genees, of zelfs reeds genezen ben. Dat ik ziek werd heeft zijn bedoeling, net zoals alles wat in een mens zijn leven gebeurd. De lessen die we hieruit trekken zijn levensnoodzakelijk. Het vertrouwen in de boodschappen van het universum is sterk bij mij. Het is als magie, in elk geval wordt ik geweldig ondersteund, door jullie allemaal, door mijn manier van geloven en de kracht die ik krijg toegestuurd van mijn geliefden aan de overkant.

Maar ... genoeg gefilosofeerd voor vanavond, nu focussen op morgen en de komende tijd.

Het doet me goed dit alles eens te vermelden, een groter tipje van de spreekwoordelijke sluier oplichten kan zeker geen kwaad, integendeel, wat meer over elkaar te weten komen, openheid over ons denken, voelen, de diepgang van sommige gedachten ....het gaat tenslotte om ons, mensen, die elkaar steunen en bijstaan en die mogen gerust weten hoe ik over sommige zaken denk.

Dus, ik geef jullie allemaal een hele dikke warme knuffel en weet dat ik aan jullie denk, zeker aan diegenen die het momenteel zeer moeilijk hebben.

Slaapwel lieverds

X

Claudine

4

23-09-08

Thuis een oase van rust

Mijn tweede dag weer thuis, mijn vertrouwde omgeving met mijn bloemen die me 's ochtends tegemoet stralen. Elke dag weer een nieuwe rode hibiscusbloem, de prachtig paarse orchidee waar het ochtendlicht wat doorschijnt en waardoor de kleur nog intenser wordt, het boeket dat ik zondag nog kreeg staat in volle glorie te bloeien. Wat een luxe en hoe prachtig !

Mmmm 's ochtends ??? laat ons liever zeggen .. tegen de middag ;) ik heb tot tien uur geslapen en ben dan doodvermoeid maar opgestaan. Niet te doen hé?

De pijn in mijn linker heup schreeuwt om aandacht, ik zal er toch eens moeten laten naar kijken denk ik. Ik kan soms met moeite gaan en elke stap is een marteling. Dagen in bed liggen verzwakt je natuurlijk en spieren smelten weg als sneeuw voor de zon. In elk geval thuis heb ik automatisch meer beweging, de afstanden zijn hier groter dan in een ziekenhuiskamer he en ik leg hier dus meer metertjes af, beetje bij beetje zal de kracht dan wel terugkomen.

Ik hou ook van de rust thuis, voor het ogenblik zelfs geen radio, geen muziek, niets dan de stilte en de geluiden van buiten die doordringen, het leven in het appartementsgebouw dat zachtjes zijn gang gaat, ik hoor dat de bovenbuurvrouw thuis komt ... de vertrouwde alledaagse geluiden die zekerheid geven, een veilig gevoel. Ook de zekerheid dat straks mijn nichtje langs komt.

Zij heeft gisteren voor volle kasten en een volle frigo gezorgd. (dank je lieve schat!) Ik kan weer verder, al eet ik niet zoveel, hoe kan het ook anders? Ik verzet geen calorieën! Ik verslaap ze ;)))

Wat kan een bed een haven van rust zijn, en toch mag ik daar overdag niet aan toegeven! Op een informatiedag een tijd geleden in het UZA zeiden ze dat je bed enkel dient om de nacht in door te brengen, er overdag gebruik van maken creëert een vicieuze cirkel van slapeloosheid. Overdag rusten in een zetel is ideaal om slapeloosheid 's nachts tegen te gaan volgens hen. Ik tracht me daar aan te houden maar gisteren was ik toch nog veel te moe en ben toch overdag in mijn bed gaan slapen, en eerlijk gezegd ! .... het was zalig daarin te liggen!

Lieve medebloggertjes, ik wil jullie allemaal bedanken voor jullie steun ! ik ga stilaan wel bijlezen en jullie wedervaren ontdekken van de laatste week.

Een dikke warme knuffel, goede moed en nog een fijne dinsdag!

Claudine

cappuccino_rabbit

12:14 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: vrede, stilte, vermoeidheid, bloedcellen, rust |  Facebook |

20-09-08

Zaterdag, ziekenhuisweekend

Geen al te beste nacht, zware dromen en veel opstaan. Geen rustige dus met als gevolg dat ik vanmorgen moest wakker gemaakt worden om te ontbijten.

Mijn toilet maken is een erg vermoeiende onderneming tegenwoordig, je staat daar normaal niet bij stil maar gewoon blijven rechtstaan is al een hele opgave. Hopelijk zijn de bloedresultaten vandaag beter, dan kan ik morgen waarschijnlijk naar huis om verder op krachten te komen.

Volgende week zou ik samen met mijn nichtje en een vriendin naar zee gaan voor enkele dagen maar dat zit er helaas niet in. Ik riskeer niet meer om thuis weg te gaan. De minste infectie doet me weer in het ziekenhuis belanden en vermits mijn weerstand op nul staat zal ik het zeetje een tijdje niet zien vrees ik.

Eerlijk gezegd is er vanuit een ziekenhuisbed weinig actie te vertellen, ja, toch wel ééntje het vermelden waard .. ik heb vanmorgen een "zonneba(e)d" genomen! Zalig was het die warmte op je gezicht en lijf te voelen met gesloten ogen te genieten van die weldaad. Ik heb het geluk dat de zon aan mijn kant opkomt en dan maak ik er ook het beste van. Zoals gewoonlijk trouwens.

Ik wens iedereen van hieruit een fijn weekend, met veel zon en leuke momenten om nooit te vergeten.

veel liefs,

Claudine

cat_at_home

11:51 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) | Tags: ziekenhuis, herstel, bloed |  Facebook |

19-09-08

Eindelijk weer beweging op mijn blog!

spiegelbeeld

Sinds dinsdag ben ik via spoed in het ziekenhuis terechtgekomen. Infecties die mijn witte bloedcellen enorm naar beneden haalden. Sinds gisteren dalen ze niet meer, maar nu zijn het de rode die wispelturig doen en beginnen te zakken. De vermoeidheid is dan ook enorm en belet me iets te doen, zelfs op de gang gaan wandelen is onmogelijk. Die taxotere is een geniepigaard en hopelijk valt hij ook de eventuele slechterikken aan. Het is goed te weten dat je het daarom doet, die ondermijning van je lichaam toestaan.

Hopelijk begint het te keren want binnen een goede twee weken krijg ik mijn volgende tax.

De verzorging hier in Sint Augustinus is fantastisch goed. Die mensen zijn stuk voor stuk engelen. Zo'n team achter je weten doet je al half genezen en de aanpak is echt "menselijk".

Nu ik hier internet heb zal ik terug eens wat gaan bijlezen tussen het slapen door ;) dat wordt nu wel stilaan tijd he.

Lieverds allemaal, dank voor jullie fijne moedgevende berichtjes en mailtjes hoor!

Een hele dikke knuffel aan allemaal!

Heel veel liefs

 

 

 

15:19 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: weerstand, witte bloedcellen, anemie |  Facebook |

08-09-08

Vijfde chemo

Hieronder plaats ik een vredesduifje, gelieve die naar je blog mee te nemen en zo een vredessymbool te plaatsen voor alle vormen van ongerechtigheid. Zo vliegt deze duif via het internet de wereld rond en kan ze haar kleine bijdrage leveren voor mensen in nood. (voor diegenen die niet weten hoe: op klikken met de rechtermuisknop, bewaren als (bij je foto's) ... en klaar is kees).

Vandaag ben ik weer heel moe, gisteren blijkbaar weer te lang geslenterd bij Van Uytsel, zoveel moois te zien en ja, dan bijt ik door met alle gevolgen van dien.

Morgen mijn vijfde chemo, ditmaal een eerste Taxotere. Ik neem nu al mijn cortisone pillen in. Hopelijk voel ik me niet zo misselijk en ziek als met de CEF. Die periode is nu toch al achter de rug en eerlijk gezegd ben ik er niet rouwig om! Nu nog heb ik die vieze smaak in mijn mond, buikproblemen en al de rest waar ik niet zo graag over uitweidt omdat het altijd hetzelfde is. In elk geval zorg ik dat alles tegen morgen bijgewassen en droog is, mijn valies gemaakt en als ik me redelijk goed voel ben ik weg naar zee. Ik kan daar evengoed in de zetel hangen als thuis en daar heb ik tenminste de rust en goede lucht. Bovendien heb ik daar steeds dat fameuze vakantiegevoel en dat is toch mooi meegenomen hé?!

Ik zoek mijn laptopke mee te nemen en daar eens te testen of ik op internet kan, dat zou tof zijn om rechtstreeks verslag uit te brengen, daar zullen nogal verhalen uit voortvloeien denk ik ...

Mijn nichtje zou ook meegaan, hoe meer zielen hoe meer vreugd natuurlijk, spijtig dat ik maar twee slaapplaatsen heb maar in de buurt zijn kamers te huur, er is zelfs één aan 39€ per nacht met twee bedden op de (ruime) kamer. Aan die prijs vindt je anders niet veel meer. Er is een "privé" badkamer op de gang, dat is het enige "nadeel". Als je dat zo kunt noemen natuurlijk. Ben ik hier toch promotie aan't maken zeker! Maar wie zich aangesproken voelt om ook eens af te komen om een gezellige dag of tweedaagse door te brengen, laat het me gerust weten hoor. Een goeie pull, een windvest, een warme muts op en daar gaan we! Moe ??? geen probleem, er zijn goei koffiekes te krijgen met de nodige versnaperingen erbij (mmmm) en zeg eerlijk, wat is er gezelliger van uit de kou ergens binnen te komen waar het lekker naar koffie ruikt en waar je bril aandampt ....

Zin in een lekker visje? (à la meunière = volgens de wijze van de molenaarsvrouw, in dit geval à la Clo) ..., er zijn fantastische viswinkels die hun eigen boten hebben die dagelijks verse vis aanvoeren die in hun zaak te koop is. Garnaaltjes pellen op een terrasje? Kan ook! Er is een viswinkel die zowaar zijn eigen terrasje heeft waar je oesters kan slurpen, karikollen uit hun schelpje peuteren en garnaaltjes kan pellen met een lekker drankje erbij natuurlijk. Zin in iets anders??? Euhhhhh ... eens denken .....  ;-)

Een filmpje pikken in de Kinépolis in Oostende? Kan ook, de tram stopt er voor de deur. Te moe? Ook goed, dan kijken we thuis tv, voilà! Te druk? Ook goed, dan lezen we elk in ons boek! Geen boek? Ook goed! Dan gaan we slapen hahaha!

En nu, heb ik genoeg gefantaseerd, ‘k ga mijn duifje plaatsen.

Vredesduif

 

en aan mijn kinderen en partners en kleinkindjes:

Anne Mieke, Dimitri, Joanna, Zinon

en Betty, Pierre, Antoine, Charlotte

en Kris, Karen, Thomas , Seppe, Vinne

en Veerle, Joop, Hazel

allemaal een extra dikke kus!

 

16:58 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (22) | Tags: zee, chemo, vermoeidheid, optimisme, vrienden |  Facebook |

05-09-08

Terug van weggeweest

Moest ik nu mijn paswoord om mijn blog te kunnen aanvullen meegenomen hebben had ik "live" verslag kunnen uitbrengen van aan zee. Hoe zalig het op het strand vertoeven was, wandelen op de dijk en af en toe rust nemen op de blauw-wit gestreepte banken die op de dijk staan. Typisch voor Middelkerke en Westende. Herinner je je de film Pauline en Paulette met Ann Petersen? Ik vond het een zalige film en heb hem meermaals gezien. Op het eind zit Paulette op zo'n bank te genieten ... haar droom ... een appartementje aan de Belgische kust.

Het was dus weer super! Van vrijdag namiddag tot zondag en dan grandioos uitgeregend op dinsdag in Middelkerke. Zat ik daar een pannenkoek te eten op de dijk bij Manderleys, een taverne die echt aan te raden is, je krijgt er zowaar een verwenkoffie voor een erg matige prijs samen met de verse pannenkoeken. De koffie die ze er serveren wordt nog vers gemalen en komt van een Vlaamse koffiebranderij, nog een unicum!

Dus ....waar was ik gebleven? Ah ja, ik zat daar dus te genieten van al dat lekkers en het begon te gieten jongens! Te gieten ..!!! ik zeg ni meer! En de blaasjes kwamen ook, zoals ons mama vroeger zei: als het blaaskes regent is het voor de ganse dag. Er kwamen daar mensen binnenge..go..ten! ja, wat doe je dan na een tijdje? Erdoor natuurlijk! Gewapend met mijn paraplu naar de tram, gelukkig was dat maar om de hoek aan het casino. Eenmaal thuis gekomen, vlug die natte kleren uit en languit op de bank met mijn (spannend) boek. Ben die avond niet meer buitengekomen, ik verzeker het jullie. Ik had nl een lekker vers kramiekje gekocht en heb daar dan maar mee "gesoupeerd". Het slot van mijn feuilleton "Terre de lumière" maakte de avond compleet. Meer had ik echt niet nodig op dat moment.

Dat was dus dinsdag. Een uitzondering aan zee. Regen blijft er nooit lang duren. Woensdag was dus weer "normaal" en "buiten"weer. In de namiddag weer naar het binnenland, mijn zeeverblijf zat er weer op en het heeft weer echt deugd gedaan!

Behalve de vermoeidheid die niet meer weggaat, af en toe nog een misselijk gevoel en mijn darmen die overhoop liggen voel ik me redelijk goed. Volgende dinsdag begin ik aan mijn Taxotere chemo's, vier, één om de drie weken. Dus daarmee zijn we weer zoet tot eind van het jaar als alles goed gaat en op zijn tijd kan doorgaan.

Gisteren ben ik dus op Hazeltje gaan passen. Wat een schatteke is dat toch, ze is nu zes weken oud en ze begint al te lachen als je tegen haar praat, en met tranen wenen kan ze ook al! Een willetje heeft ze dus, dat belooft ! we gaan aan ons protteke nog veel plezier beleven geloof ik ;))

En mijn kleindochtertje Joanna die in Griekenland woont gaat binnen een week (de vakantie duurt daar langer) naar het eerste leerjaar en ze is ook ingeschreven op de tekenacademie, wie weet heeft ze een aardje naar haar overgrootvader en haar Yia Yia ??? dat zou pas een tof familietrekje zijn!

En nu  wil ik jullie nogmaals allemaal bedanken voor al die fijne reacties op mijn blog!  Ik kom echt weer bijlezen bij jullie, beloofd!

10:46 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (17) | Tags: goed gevoel, bekomen van chemo, zee |  Facebook |

29-08-08

Eindelijk weer een berichtje

Ik weet het, heb jullie verwaarloosd, maar de zee, het verjaardagsfeestje van Charlotte (2) gisteren, doodmoe thuiskomen .... dat eist zijn tol.

En straks vertrek ik weer naar zee, ja ik val in herhaling, maar zolang ik het nog kan opbrengen om te gaan doe ik dat natuurlijk. Mijn volgende chemokuren zijn van een ander alooi en tasten mijn imuunsysteem meer aan dan goed voor mij is, dus .. zolang ik zonder problemen de trein en tram kan nemen doe ik dat natuurlijk. Met de auto zo ver rijden is geen optie en een chauffeur en compagnon vinden die wil rijden is ook niet altijd evident.

Ik voel me ontzettend moe, en toch ga ik straks mijn valiesje pakken en weer vertrekken want eens ginder kan ik me goed ontspannen en van de lucht genieten en daar doe ik het voor he. Met de weersvoorspelling zit het super voor de komende twee dagen, dat wordt dus strandzitten en wandelen, en met mijn boekje erbij zit dat goed snor! Terugkomen doe ik als de regen komt, en dat is tot hiertoe nog een vraagteken. Volgende donderdag ga ik op mijn jongste kleindochtertje passen, Hazeltje, ook zo'n schatje! 

Dus mijn lieve lezers, geniet ook van het goede weekend, al is het lekker in de schaduw in je eigen tuin of terras. Ik denk veel aan jullie en steun jullie in al jullie moeilijkheden, speciaal voor elk van jullie een dikke warme genegen knuffel X

Claudine

 10olifant

 

11:48 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (18) | Tags: rust, chemo, zee, vermoeidheid |  Facebook |

24-08-08

Van ganser harte dank!

Goede avond lieve mensen, ik wil jullie zeer hartelijk danken voor de fijne lieve berichtjes, ja ik heb nogal genoten hoor van mijn weekend bij mijn vrienden. En de jacouzi deze nacht onder een blote sterrenhemel was onbeschrijflijk.

En morgen weer naar zee, ditmaal met een andere vriendin, Cilleke. Ik zal meer posten als ik weer terug ben of ginder toch even op internet kan in een hotspot.

Ik hoop dat het jullie allen goed gaat of toch goed naar omstandigheden. Mijn blogbezoekjes zijn nu wat uitgesteld maar ik kom terug op bezoek, nu eventjes weer gaan uitwaaien ...

DSCF0028

 Neen hoor, ik deserteer niet maar ga lekker wat wandelen en bijlezen in mijn boek van Stephen King .... brrrrrrrr

Warme lieve groetjes en tot later beste vrienden, vriendinnen

Goede nacht, droom zacht en voor de moeilijke slapertjes, ik denk aan jullie en stuur zuivere frisse zeelucht die jullie snel in dromenland brengt

22:39 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) | Tags: vriendschap, zeelucht, bekomen |  Facebook |

23-08-08

Vieren in Melsbroek

Kim Gevaert woont om de hoek waar mijn jongste dochter Veerle woont, in Melsbroek. Daar was het gisteren groot feest natuurlijk!

Op de foto hieronder drie van de vier moeders van onze zilveren meisjes, op de achtergrond het café, taverne, van de partner van mijn dochter, Joop, the place to be in Melsbroek, zeker als het zo'n festiviteiten betreft! Kim is hun buurvrouw, en "wat" een buurvrouw!

Melsbroek is nog een typisch oud dorpje met een gezellig kerkpleintje, het staat met moeite nog op de kaart, behalve nu natuurlijk !!!

Moeders Zilver Peking bij Joeri en Veerle

 Euforie ook op het thuisfront met hier de moeders van drie van de vier heldinnen: Denise Van Houtvin (Elodie), Mieke Gevaert (Kim) en Luce Smets (Hanna). (bron: HLN)

*  *  *

En met mij ... tja, ik kan al een paar dagen niet goed uit de voeten van pijn in mijn lies. Ben daar gisteren mee opgestaan en dacht dat ik slecht gelegen had ... maar vandaag is het nog erger geworden, dat kon ik er nu echt bij missen zie. Ik heb nochtans geen 4 x 100 gelopen hé

Mijn hoofd is nog steeds pijnlijk maar de misselijkheid begint af te nemen. Deze namiddag ga ik nochtans ondanks mijn krammakel lijf naar het ziekenhuis in Vilvoorde mijn dochter en Hazeltje bezoeken, daar houden ze mij nu niet meer weg hoor! en daarna naar mijn vriendin genieten van gezelligheid, bijpraten en .... jacouzi! ik kan er blijven overnachten, en dat! is echt praktisch!

Aan al mijn lieve lezers een prettig, rustig, zonnig (?) deugddoend weekend en dank voor de fijne reacties en mailtjes!

veel liefs,

Claudine

 

10:18 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: kim co, melsbroek, onder de toren |  Facebook |

22-08-08

ZILVER ! PROFICIAT KIM & TEAM !

Kim & Co Zilver in Peking

en of we geduimd hebben!

met gekruiste vingers en op het tipje van mijn zetel om dan te juichen bij het binnenhalen van de zilveren medaille ... super!

morgen het podium, nog een overgetelijk moment!

Wel lieve lezers, die wedstrijd heeft me goed gedaan, je vergeet er even je eigen miserie mee en dat was welkom.

Vanaf vanavond begint het wat beter te gaan, dankzij deze meisjes of niet ... ? wie zal het zeggen. In elk geval relativeer je wel even, de wereld draait verder, medailles, vliegtuigongelukken, bombardementen, daklozen, verkeersongevallen, ook vrouwen die dagelijks een verdict te horen krijgen .... alles draait verder, ook ons leven, ons gevecht tegen die verschrikkelijke ziekte, dat zetten we ook verder, dag na dag, week na week, maand na maand ... de tijd vliegt. Wat heb ik in die laatste maanden allemaal al niet moeten verwerken aan emoties, en niet alleen emoties betreffende borstkanker, ook de emoties die er anders ook zijn, het is niet omdat ik ziek werd dat de rest van mijn leven stil staat. De andere pijntjes, bobokes, zorgen, dagelijkse beslommeringen, die blijven er ook nog deel van uit maken. Zie je wat ik bedoel? het haalt een mens overhoop en dan zie je zo'n wedstrijd, en dan vergeet je die ganse janboel even,

en dan, als de euforie wat gezakt is, tja, dan zit je gewoon in je huiskamer, niet in het vogelnest in Peking, en dat is maar goed ook ...

veel liefs van uit mijn knusse zeteltje,

Claudine

 

Ps: zaterdag 13,15u onze tijd, finale met Tia Hellebaut .... en 's avonds onze renners nog .... wedden dat er nog een medaille bijkomt?

15:30 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: ziver, peking |  Facebook |

21-08-08

Kim & team

Zege halve finale Olympics Peking 4x100

 

EN MORGEN LOPEN ZE VOOR EEN MEDAILLE

om 15,15u duimen we !

Prestaties zoals Kim ze neerzet zetten me even aan het denken ...

Wilskracht, uithoudingsvermogen, pijn verbijten, dat is haar allemaal niet vreemd, weliswaar in andere omstandigheden maar ik tracht dit op mezelf te projecteren en kracht te putten uit haar kracht. Haar doel is op het einde van haar carrière een olympische medaille te veroveren, mijn doel is minder spectaculair maar niet minder belangrijk voor mezelf, dus .... ik ga voor 'mijn' finale medaille!

Kijken we morgen samen naar die finale?

 

16:57 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: kim gevaert, uithoudingsvermogen |  Facebook |

20-08-08

Rust

Slow motion vandaag ....

Later beter ...

Aan iedereen nog een fijne avond en morgen weer een nieuwe dag,

 Veel liefs,

Claudine

feetje

20:03 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

19-08-08

Merci

Un petit mot de gratitude pour mes amis Français et Wallons. Je vois que vous venez en visite sur mon blog mais malheureusement pour vous je n'ai posté encore aucun mot en votre langue. Ceci va changer je vous le promets!

Aujourd'hui j'ai donc reçu ma quatrième cure de chimio et jusqu'à maintenant ça va relativement bien. La fois passée c'était à peu près le même scenario. Mais je reste positive, après tout, chaque fois se présente différemment, donc j'ai de l'espoir ...

Je vais faire des adaptations dans la présentation de mon blog pour que vous soyez aussi chaleureusement accueillis que mes autres visiteurs. Veuillez m'excuser de ne pas avoir pensée plus tôt a cet inconvénient. Je vous souhaite à tous et à toutes une excellente fin de soirée ! X

Dag lieve vrienden en vriendinnen, hier toch een klein woordje. Het ging goed vandaag en vanavond heb ik zelfs soep gegeten met een boterhammetje. Morgen een nieuwe andere dag met zijn verrassingen. Kom maar op ! ongemakken en misselijkheid ! ik ben er klaar voor !

duidelijker kan toch niet hé ;))

later meer hoor lieverds !

een warme dankbare knuff voor die vogeltjes op mijn schouder en andere lieve mensjes die behalve hun eigen zorgen mij ook nog in hun hart dragen !

echt gemeend ! hier is hij  X

21:37 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: amis francophones, chemo, vrienden, steun |  Facebook |

18-08-08

 

Snel even een berichtje om jullie allemaal te bedanken voor jullie massale reacties en goede wensen! straks ga ik op blogronde en plaats hier nog een verslagje over de voorbije week. Aan iedereen een lieve warme groet X

 

10:04 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vriendschap, steun |  Facebook |

10-08-08

Zondag zonder zon (voorlopig toch..)

Grijze wolken verstoppen de zon maar er is hoop voor deze namiddag, ik laat het dus niet aan mijn hartje komen.

Vanmiddag afgesproken met Celleke, mijn nichtje en ik mogen bij haar gaan lunchen en daarna gaan we naar plaatselijke kunstenaars hun werken kijken. In open lucht, ik hoop echt voor hen dat het droog wordt. Wij kunnen ons nog verschuilen onder onze paraplu maar je kunstwerk blootstellen aan Belgisch weer is nefast voor verf en canvas en bovenal de creatie zelf!

Nadien gaan we naar de Rommelmarkt ter gelegenheid van de kermis. Zouden er ook smoutebollen ingaan? Zware kost, ik weet het maar oh zo lekker hé!

Voilà bloggertjes, straks wat meer nieuws over de belevenissen ...

Ik denk aan jullie en vooral aan diegenen die het nu erg moeilijk hebben.

Warme knuffelgroetjes,

Claudine

12:14 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kermis, kunst, rommelmarkt |  Facebook |

05-08-08

Naar zee

Hallo lieve allemaal,

nog vlug een berichtje voor het slapengaan. Morgen ga ik voor een paar dagen naar zee, dat zal deugd doen, misschien dan eindelijk van die misselijkheid en maag en buikpijn verlost!

Ik ben zo bang van die nachtmerries dat ik niet wil gaan slapen en toch zal ik moeten, een paar uur overdag slapen helpt ook niet genoeg om de vermoeidheid te bestrijden. Sowiezo maakt die constant deel uit van mijn leven nu. Ik sta doodmoe op en geraak niet gerecupereerd. Daarom denk ik dat de zeelucht me wat meer energie zal kunnen geven. Hier heb ik geen doel om buiten te wandelen, aan zee is dat anders. Daar zal ik hopelijk ook beter kunnen slapen alleen al door de lucht.

En mijn broer en schoonzus weerzien en samen genieten van die paar dagen daar  kijk ik ook enorm naar uit! Met hen kan ik ook zeer goed praten en dat zullen we dan ook veel doen denk ik. En lachen dat hoort er zeker bij, daar zijn we goed in hoor als we op dreef komen. :)))

Nu op stok, en morgen met de zon weer op! allez, ik hoop dat ik vannacht weer geen katten (tijgers) moet geselen! (is maar beeldspraak hoor).

Ook een goeie nacht aan al mijn lieve vrienden en vriendinnen en voor de sterrenkijkers onder ons wens ik een heldere nacht en heel veel liefde en steun, ik neem jullie morgen in gedachten mee naar zee en daar lopen we zij aan zij .....

 

warme nachtknuff

Claudine

01-08-08

Laat de zandman maar komen

meisje in maan

een zachte goede nacht met zoete dromen aan alle nachtuiltjes,

tot morgen lieve bloggenoten

X

23:17 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) | Tags: slapeloosheid, ziek, slapen |  Facebook |

30-07-08

Woensdag blues

Gisteren mijn derde chemo gehad en zoals te verwachten viel voel ik me weer misselijk, moe, verhit, opgezwollen enz ...  het lijstje met neveneffecten wordt telkens langer heb ik de indruk. Wennen doe je er dus niet aan ...

En toch tracht ik van de dag te genieten, op mijn langzame manier dan natuurlijk. Ik lees wat bij de blog-vriendinnen, geniet van toffe momenten, leef mee met minder goede momenten, steun in gedachten zij die het momenteel zeer moeilijk hebben en brandt ondanks de warmte toch kaarsjes, het licht dat zij verspreiden stuur ik onverwijld door naar zij die het nodig hebben en toekomen doet het! Daar ben ik zeker van hoor.

Mijn vriendin Heleni (haar moeder is Griekse) heb ik leren kennen in de Griekse les. Samen zaten we in het eerste jaar en zo zijn we bevriend geraakt. Zij heeft over een paar jaar ook borstkanker gehad en heeft er zich goed doorgeslagen. Ik heb zeer veel aan haar, ze begrijpt me volkomen, heeft dezelfde weg afgelegd en kent de gevoelens die je (trachten) overhoop (te) halen. Gelukkig ben ik positief ingesteld, en dat houdt me recht. Alleen heb ik het zeer moeilijk met mensen die pessimistisch en negatief zijn, ik voel me daar "zwaar" van worden en dan reageer ik door afstand te nemen. Dat moet ik dus echt doen om mezelf trachten recht te houden. Ik weet dat die mensen mijn blog lezen zonder er ooit een boodschap op achter te laten. Hiermee wil ik niet zeggen dat je een boodschap "moet" achterlaten, wie ben ik om dat te verlangen? Dit blog is tenslotte publiek en voor mij een middel om dingen kwijt te raken die zich anders toch min of meer zouden gaan nestelen.

Maar nu genoeg hierover!

Onze nieuwe spruit Hazel begint 's nachts al beter door te slapen! Dat is goed nieuws hé! Zo kan mama Veerle ook wat beter bekomen!

En zo eindig ik toch weer eens met een positieve noot die zo noodzakelijk is in ons leven. Een zonnestaal, een bloem, een glimlach, een mooie gedachte  ....alles gratis voor niks en dit in een tijd waarin mensen steeds meer geld uitgeven om materiële illusies na te jagen.

En nu weer wat gaan liggen, oogjes dicht en snaveltjes toe ....

Een hele fijne woensdag aan al mijn lezertjes Stoer

 strand

 

11:36 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: positiviteit, chemo, steun |  Facebook |

28-07-08

Drukke mooie dag

Dag lieve lezers,

vandaag met de kleinkindjes en mijn dochter naar de  Zoo, prachtig hoe die kinderen en wij ook natuurlijk, genoten van alle dieren. Het weer was prachtig alhoewel iets te warm. Het was echt puffen geblazen hoor!

Daarna samen naar de Quick voor een lekker (on)gezonde hamburger en frietjes, mmmm

En vanmorgen bij de dokter verliep alles ok, morgen mijn derde chemokuur, daar zie ik nu wel weer tegenop maar niks aan te doen, we moeten er door hé.

Tot binnenkort lieve bloggenootjes en bezoekers, jullie steun in de berichtjes die jullie achterlaten is enorm bemoedigend! heel hartelijk dank daarvoor! echt uit de grond van mijn hart!

Goeie nacht allemaal! vooral voor de slechte slapertjes onder ons ;))

XXX

23:11 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: ontspanning |  Facebook |

27-07-08

 

Toen ik vandaag aan zee was genoot ik van de blauwe zee met de honderden zeilbootjes, overal op zee, de mensen op het strand, de kinderen in de branding, terrasjes vol met genietende mensen. Ik kon er echt niet naast kijken. Het is zo'n verademing naar de kust te trekken en daar diep adem te halen, je longen te vullen met zuivere zeelucht en je gedachten te lozen ....enkel die nog toe te laten die ertoe doen.

Morgen weer een belangrijke dag, een gesprek met een genetica dokter. En dan ... komt mijn dochter Mieke met de kinderen en gaan we naar de Zoo!

 DAT is lang geleden!

 

lieve groetjes en een fijne dag aan allen!

23:36 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: strijd, oorlog, kleinkinderen |  Facebook |

22-07-08

HET IS EEN MEISJE !!!

EEN GEZONDE BABY IS GEBOREN!

HAZEL

4 KG

49 CM

het evenbeeld van papa

 

en mama stelt het goed !

 

baby44lr

 

en oma (yia yia) is heel gelukkig!

17:47 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: geboorte, dochter |  Facebook |

21-07-08

Nacht

Gewoon een goeie nachtwens aan wakkere bloggenootjes ...

poes in maneschijn

03:17 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: slapeloosheid, steun, vriendschap, nacht |  Facebook |

19-07-08

Voor Sofie

 

Als het licht op aarde dooft

en je blik oneindig ver reikt

zachtjes glanzend parelmoer

weer kaatst in miljarden sterren

 

en die ene

die je aandacht trekt

naar je toe gezogen wordt,

kruist mijn ster de jouwe

 

zo reizen we samen verder

 

tot het licht

herboren wordt

 

mistral

 ik denk aan jou

12:00 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: spiritualiteit, steun, vrienden, kracht |  Facebook |

13-07-08

 

 

appelschil

 Een lekkere shake als ontbijt:

 1 geschilde appel

1 banaan

1 potje yohourt (eventueel met fruit)

of een bolletje ijskreem

of, en, een paar ijsblokjes

een tas soja drink

alles mixen in de blender

een takje munt en een kleurig rietje maken het geheel AF

SMAKELIJK !

gulzige kat

14:53 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ontbijt, fruit, vitaminen |  Facebook |

11-07-08

11 juli

Avond,

ik voel me wat beter en kan iets eten zonder misselijk te worden. Stilaan zal alles weer min of meer normaal worden. Als het morgen droog blijft zal ik trachten een wandelingetje te maken, weer wat krachten opdoen.

Op tv zag ik het muziekfeest op de Grote Markten van Sint Niklaas en Brussel, sfeervol, en het toppunt was natuurlijk Raymond van het Groenewoud met Vlaanderen boven! Andere jaren maak ik het life mee in Brussel, de sfeer ter plaatse is op tv echt niet weer te geven, jammer.

Goede nacht lieve vrienden, tot morgen

X

11 juli Vlaamse Feestdag

 

Deze week wordt er in de vijf Vlaamse provincies en in Brussel flink gefeest. Aanleiding is de zevenhonderdste verjaardag van de Guldensporenslag, een middeleeuws gevecht onder de wallen van Kortrijk dat in 1973 verheven werd tot feest van de Vlaamse gemeenschap. De slag zelf duurde ongeveer een uur, maar de mythen en verhalen leven voort tot op vandaag. Verhalen van Leliaarts en Liebaarts (later Klauwaarts), ridders en romanciers.

 1302

 Bezoek de site:

http://www.klean.be/guldensporenslag/

 

20:42 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaamse feestdag |  Facebook |

09-07-08

To all victims of breastcancer worldwide

Dear friends,

I'm living in Belgium and had breastcancer. If you are also a victim of this terrible desease, how are you coping with it? do you have a community where you can find support? maybe forums where you meet other women to talk about your fears and dayly matters. I want to know how women in other country's are coping with this fight and what are the facilities you can have to help you. Please sent the link of this blog to your friends. I thank you very much and hope to read you in the future, Love, Claudine

Atomium

11:14 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: breastcancer, friends, worldwide |  Facebook |

02-07-08

Een vork met veel hooi

 

Met Heleni heb ik gisteren een prachtige dag doorgebracht, met het veer de Schelde overgevaren en dan een wandeling door natuurgebied tot in Basel. Een prachtig dorp met een nog prachtiger kasteel met park en vijver. De wandeling terug was er net teveel aan, maar dat voelde ik pas goed achteraf.

Eens terug bij haar thuis in Schelle hebben we in de tuin genoten van een lekkere barbecue, schapenkoteletjes, merguezes, gemarineerde scampis met frisse slaatjes ...

 

Als ik eraan denk dat ik pakweg een week geleden geen eten kon zien of ruiken ...

 

Vannacht heb ik zeer slecht geslapen en dacht dat ik weer ziek ging worden. Ik had buikpijn, krampen, was misselijk. Koude rillingen en zweten in bed, ik ben tweemaal opgestaan om iets in te nemen en sliep zeer onrustig. Ik dacht echt dat ik vandaag de trip naar zee niet zou kunnen maken. Het was nochtans noodzakelijk dat ik ging maar gelukkig had een vriendin voorgesteld me ginder op te pikken om dan samen terug naar huis te rijden. We hebben eerst nog van een lekkere wafel en appelbeignets genoten. Een goeie koffie hoorde erbij en dan ..huiswaarts.

 

Nu weet ik dat de impact van de chemotherapie meer is dan maar enkele dagen. De vermoeidheid is van langere duur, ik recupereer niet zo vlug meer zoals voordien. Een wandeling moet goed gepland worden en overdaad moet zeker vermeden worden. Ook de warmte gisteren was moeilijk te verdragen. Vandaag was de lucht gesloten, warm en vochtig aan zee. Af en toe de paraplu open maar koud was het niet en ook helemaal geen wind.

 

Het deed goed de mensen op het strand te zien, de kinderen te zien genieten van het witte zand en de zee, je zou bijna denken dat er nergens een vuiltje aan de lucht is ...

 

 

23:02 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vermoeidheid, vrienden |  Facebook |

01-07-08

Voilà .. done!

 Ik ben naar mijn nichtje gegaan en we hebben gezellig buiten in de tuin gezeten met een lekker tasje Indian Chai. mmm! En dan zijn we eraan begonnen. Tja, ik moest feitelijk niks doen behalve stil blijven zitten terwijl mijn nichtje met de schaar het grote werk deed. En toen kwam de tondeuse er aan te pas. Er werd een spiegel bij gehaald en zo kon ik het snoeiwerk volgen. Feitelijk is daar nog veel werk aan eer alles er af is. Mijn witte pigmentvlekken op de rechterkant van mijn hoofd kwamen bloot, raar om te zien, waar vroeger spierwitte haren zaten zijn nu enkel witte huidvlekken. Origineel, dat wel …. ;)) Het is wennen en als ik over mijn hoofd wrijf, (wat ik niet kan laten) voel ik de stoppels die gewoon loskomen als ik er maar iets aan trek. Dat zal dus ook niet lang meer duren voor die helemaal verdwenen zijn. Een lekker glad kopje zal het uiteindelijke resultaat zijn. Alleen die twee oren aan de zijkant die vallen nu extra op haha!  Vannacht heb ik met een katoenen babymutsje op mijn hoofd geslapen. Dat voelt toch wat meer bedekt en warmer. En nu ga ik wat experimenteren met mijn sjaaltjes en bandanas. Een hele collectie ondertussen! Zo, dit is nu mijn voorlopige nieuwe ik, nog wat summer glow bronzer er op en gewapend met mijn zonnebril de “zomer” en mijn volgende chemo (binnen één week) tegemoet! Vanmiddag komt Heleni me ophalen en gaan we wandelen aan de Schelde. Vanavond samen met haar gezin barbecue, een dagje om naar uit te kijken …..  

 

11:17 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: haar, kaal, chemo |  Facebook |