12-11-08

Realistische filosofie op woensdag 12 november

Zonnig, koud, winderig buiten, goed warm binnen. Zo moet het in de herfst zijn, het gezellig maken, ons nestje koesteren en als we ons niet goed voelen gaan we er ons letterlijk in nestelen. Alle beetjes helpen, kaarsjes branden voor de mensen onder ons die steun kunnen gebruiken en voor diegenen die overgegaan zijn waar we met liefde blijven aan denken. Rustige muziek op de achtergrond en laat je gedachten maar vloeien en je lichaam rusten ...

Zo voel ik me vandaag, laat maar komen die pijn en de rest, de Laatste stuiptrekkingen van de Laatste chemo!

Ik prijs me gelukkig dat ik in België leef, dat ik "hier" mag ziek zijn en niet in een continent als bv Afrika waar ik zonder twijfel ten dode zou opgeschreven zijn. Daar denk ik wel eens aan, al die andere vrouwen in andere landen die de hulp en behandelingen niet kunnen krijgen die wij hier voorgeschoteld krijgen en die ons dan meestal nog terugbetaald worden ook. Zij krijgen de kans niet hoop te hebben op een toekomst hun kinderen en kleinkinderen verder te zien evolueren in hun leven. Wij wel, als we het geluk hebben dat de behandelingen aanslaan tenminste, maar het risico dat het niet zo is moeten we erbij nemen. Dat is in elk geval toekomst en die kan niemand voorspellen. Dus positief blijven denken is de boodschap!

Ons mama zei altijd: ondertussen loopt er veel water naar de zee...

Je kan ons land een apenland noemen, en dat doe ik zelf ook wel eens, behalve onze gezondheidszorg. Maar het wordt allemaal onbetaalbaar, dat is een andere zorg, gaan onze kinderen en kleinkinderen daar zo nog kunnen van genieten? Laat ons daarvoor ijveren waar we kunnen!

In ons MEEST licht, lawaai en fijn stof VERVUILDE landje (Vlaanderen) "TER WERELD", krijgen we een pak meer binnen dan in andere landen natuurlijk, met alle gevolgen van dien...

Een gevolg van onze welvaart .... Ook iets om bij stil te staan.

Mijn gedachten slaan weer op hol, tijd om wat in te tomen en een goed boek te nemen denk ik zo ...

En nu aan alle lieve bezoekers een fijne woensdag en week gewenst en hartelijk dank voor jullie steun en beste wensen, die doen allemaal zo'n goed! en die bubbels die laat ik knallen, wees maar zeker!

Veel liefs,

Claudine

Boedha

en hier nog een fantastische TIP waar ik me ga in verdiepen:

09:53 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: chemo, filosofie, vervuiling, eft |  Facebook |

16-09-08

Een paar gedachten ...

Ik slaap en rust en leef van de ene dosis pijnstiller naar de andere. Ondanks mijn ziek zijn en ellendig voelen blijf ik me voor ogen houden dat ik ziek ben door de chemo, dat die mijn lichaam verzwakt en infecties veroorzaakt. Kunst is de infecties de baas te blijven, me goed te verzorgen en alert te blijven voor koorts. Meer kan ik zelf niet doen. Ik hoop natuurlijk dat dit zo snel mogelijk voorbij gaat en niet blijft duren tot mijn volgende chemo binnen twee weken.

Toen ik daarnet wakker werd zag ik dat het weer tijd was voor mijn pijnmedicatie en toch heb ik ze niet direct willen nemen, in plaats daarvan ben ik in een mooi tijdschrift beginnen lezen: happinez. Een prachtig boek met wijze reportages en interviews met spirituele mensen. Af en toe wil ik opstandig zijn en mijn lichaam laten weten dat ik zelf ook een eigen wil heb, dat ik pijnstillers neem wanneer IK wil en dat het zich daar moet aan aanpassen, willen of niet. Zo heb ik toch een half uurtje kunnen rekken en uitstellen. Of het veel zin heeft ??? dat weet ik echt niet, het is meer een kwestie van krachtpatserij denk ik. Ik geloof ook dat je de cirkel van pijnstilling niet mag doorbreken door te lang te wachten anders gaat je lichaam weer meer moeten vechten tegen die pijnsignalen. Enfin, tijd om druppels te tellen en dan weer onder het dons. Genoeg filosofie midden in de nacht ...

Voor de wakkere mensjes onder ons, een hele warme knuffel en nachtzoen X

woman_laptop

01:49 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (16) | Tags: pijn, infecties, vermoeidheid, filosofie |  Facebook |

14-06-08

Zaterdag 14 juni

Vandaag voel en zie ik voor het eerst een kleine verbetering in de zwelling en hardheid van mijn hals. De pijn is ook beter. Ik heb de piek gehad denk ik, de spuitjes beginnen te werken, oef! Hopelijk kan de chemotherapie dinsdag doorgaan.

 

Ik zit met tegenstrijdige gevoelens wat dat betreft. Enerzijds kan dinsdag niet vlug genoeg daar zijn zodat de strijd tegen dat onzichtbaar monster kan voortgezet worden en, anderzijds ben ik bang, het is net of ik nu de laatste dagen van een “normaal” leven leidt. Ik bekijk alles met andere ogen, beleef elk moment anders, het kijken naar de natuur, de weerschommelingen, het groen van de bomen dat elke dag verandert, intensifieert, de wind die met de blaren speelt, mijn hibiscus boompje dat elke dag een nieuwe prachtige bloem schenkt ….dat alles krijgt een nieuwe dimensie een diepere zin, eerder iets blijvends, wisselend maar steeds naar datzelfde patroon terugkerend. De cycli van de natuur, het leven, waar ik ook toe behoor natuurlijk, maar naar het voelt, vergankelijker ben dan de rest. Het is een feit dat mijn nieuwe situatie me doet filosoferen, nadenken … en doet besluiten dat ik uiteindelijk, globaal bekeken, veel geluk heb en daar dankbaar voor ben.

 

10:16 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: filosofie |  Facebook |