30-11-08

Weekend vóór de bestralingen

Weekend voor ik woensdag start met de radiotherapie. 33 in totaal.

Ik kijk er wel met ongeduld naar uit al wordt dat weer een drukke periode van dagelijks naar het ziekenhuis en recupereren. Hoe ik dat twee maanden ga volhouden heb ik nog geen benul van want ik voel me nu al zo moe.

Een klein afwasje moet ik in drie keer doen, als ik dan bedenk dat ik ooit een huishouden met vier kinderen en huisdieren had en een zaak ..... toen wist ik niet wat moe zijn was. Vroeg opstaan, werken, koken, winkelen, wassen, plassen, zwanger of niet, werken van de eerste tot de laatste dag. Bevallen en de tiende dag terug vollen bak, in de zaak en in het huishouden. Zwangerschapsverlof daar was gewoon geen sprake van. Die tien dagen in het ziekenhuis waren mijn zwangerschapsverlof  ... tja ... als ik daaraan terug denk ... duidelijk een vorig leven in een vorige eeuw! Maar, vol dierbare herinneringen!

Morgen weer maandag, de zondag is voorbijgevlogen temeer daar het middag was als ik opstond! ik schatte de tijd en dacht dat het één uur was, een half uurtje eerder was het, mijn innerlijke klok loopt nog steeds juist denk ik.

barbapapa%205

 

Fijne zondagavond nog aan alle bloggertjes,

veel liefs,

Claudine

17:04 Gepost door Clo in Waar gebeurd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gezin, kinderen, moe |  Facebook |

17-07-08

IN ZIJN SLAAP VERMOORD !

 

 

de jongste zoon van de zus van mijn vriendin werd doodgestoken door een jonge man omdat "zijn gezicht hem niet beviel". De dader is opgepakt.

Peter's moeder is over een paar jaar plots overleden en nu moet die familie weer een zeer zware klap verwerken.

En zijn oudere broer verwacht binnenkort de geboorte van zijn eerste kindje; van een carrousel van gevoelens gesproken .....

Peter ging met een vriend langs bij andere vrienden thuis. Toen hij moe werd ging hij wat rusten en viel in slaap. Een andere jonge man kwam naast hem zitten en ging na een tijdje binnen om een boterham met choco te smeren. Toen kwam hij terug met een keukenmes en begon Peter te steken, Peter werd overvallen in zijn slaap en kon zich niet verweren!

"Je'n supporte pas sa geulle!" werd een reden om Peter af te maken! niet met één steek maar opnieuw en opnieuw en opnieuw! tot alle leven uit hem verdwenen was!

en daar moet Peter's familie en zijn vrienden nu mee leven! ....

 

Peter

 kaarsen

 Lieve Sientje en familie van Peter,

 

Geloof dat hij er is

al zal het wennen zijn,

 

dat veertje op je weg

het wiekend zuchtje

van een vogel,

dwarrelend blad

net voor je voeten

dat je aandacht trekt

 

verloren woorden

echoënd in de wind

was het daarnet?

die guitige blik

wisselend

oog in oog,

ontdek ze stil,

 

genieten

van al die kleine tekens

waarin  Peter weer herleeft

 

en je zegt

ik ben bij jou

 

 

 

mistral