25-04-09

Zonnig weekend

Hoe kan ik het uitleggen ...

Jullie zijn allemaal zo lief om me berichtjes te sturen en ik blijf in stilte ...

Een jaar geleden begon mijn strijd tegen borstkanker, een jaar van vertwijfeling, angst, pijn, verdriet en doorgaan, vooral blijven doorgaan, dat mocht ik niet laten, de ene dag was de andere niet, de ene week ook niet de andere ...

En zo verliep de tijd, een nieuwe operatie kwam en ging ook voorbij. Bij de controle deze week bleek dat ik er goed van hersteld ben. Nu nog revalideren, ik begin terug volgende week, tweemaal per week naar het ziekenhuis, mijn lotgenoten weer ontmoeten en samen werken aan onze conditie.

Wat ik hier wil vertellen is dat ik het ziekenhuis grondig beu ben, al wat te maken heeft met ziekte, behandelingen enz ... hebben mij afkerig gemaakt en ik trok me terug om te trachten terug "normaal" te leven. Gewoon doen, gaan winkelen, een etentje, toneel, optreden bijwonen ... jullie begrijpen wel wat ik bedoel he. Vergeten, ja dat is het, vergeten!

Maar zo gemakkelijk is dat niet, ik word elke minuut nog geconfronteerd met de gevolgen, de last van de behandelingen. Volgende woensdag weer een echo en mammo, en zo zal het verder gaan, leven van controle naar controle, en ondertussen trachten te vergeten en opnieuw te leven. De lymfedrainage kan ik ook niet missen, als ik een week oversla stapelt het vocht zich weer op, en het is pijnlijk, niet alleen lastig.

En zo kabbelt het leven verder, langzaam, vredig, en momenteel zonnig! en daar geniet ik van! wie niet trouwens? Mijn bloementerras is mijn tuintje, mijn haventje. Het groen buiten groeit zienderogen, de lente is compleet. En zo kabbel ik ook rustig verder, zonder hoogten en laagten, langzaam herstellend, lichamelijk en geestelijk. En binnen een maand ongeveer vertrek ik terug naar Griekenland, deze keer voor langere tijd, ik blijf er tot eind juni, het goede weer zal me helpen helen, de blauwe lucht is hoopvol, grijs kan ik nu missen als de pest. Zelfs al wordt onze zomer niks hier in België, die maand zon zal ik alvast gehad hebben. Al moet ik in de schaduw blijven, ik zal ervan genieten, volop.

En nu wil ik jullie laten meegenieten van deze stem, Susan Boyle, een ontdekking. Neem je zakdoek al maar bij de hand ... ik had de mijne alvast nodig hoor

http://www.youtube.com/watch?v=wnmbJzH93NU

Geniet hiervan !!!

Aan iedereen een warm, zonnig, prettig weekend!

 

11:18 Gepost door Clo in Levenslust | Permalink | Commentaren (10) | Tags: vergeten, herstellen |  Facebook |