29-06-09

het houdt niet op

en ik maar genieten in Griekenland, de eerste drie weken althans ....

daarna liep het mis...

om een heel lang verhaal kort te maken .... ben daar uitgeschoven op een gladde marmeren vloer en heb een gecompliceerde dubbele beenbreuk.

Heb alle heiligen uit de hemel gevloekt, (waar ik nu veel spijt van heb, want wie weet wat staat er me nu nog te wachten ... ;) ) Heb van "colère", mijn voet die naast mijn been lag terug op zijn plaats gezet met de woorden: VOILA !!! een paniekerige hopeloze reactie natuurlijk!

Enfin, lomp is ook vis he ...

Dus na veel belevenissen in twee Griekse hospitalen, operatie ginder en een dompelbad in de Griekse taal, ben ik verleden donderdagavond gerepatrieerd naar Sint Augustinus hier in Antwerpen. Morgen verhuis ik naar een revalidatiecentrum Sint Elisabeth. Ben daar drie jaar geleden ook langer dan drie maanden geweest.

Enfin, ben een plaat, tien vijzen en twee littekens rijker nu.

Nu geraak ik zeker ni meer door de veiligheidscontrole zonder te piepen!

Wordt vervolgt .... als ik ginder internet heb wel te verstaan, dat valt nog te bezien ...

Ondertussen lieve bloggers allemaal, wens ik jullie het beste en een fijne niet te warme zomer met veel liefde, geluk en gezondheid! ik lees later bij als het wat beter gaat.

Lieve knuffel,

Clo

poes2520028

31-05-08

30 mei - de voorbije dagen

De week is voorbijgevlogen, er is nog maar één ding dat mijn leven beheerst en dat is borstkanker.

Ik heb me de voorbije dagen vooral bezig gehouden met het organiseren van de kleine dingen in het huishouden, die de komende tijd moeten helpen draaglijker te maken.

Mijn vrienden staan voor me klaar, ze bellen me regelmatig op en zeggen dat ik hen moet gebruiken de komende tijd. Ik zal dat ook doen. Mijn nicht Chris zit momenteel in Spanje maar houdt regelmatig contact om te horen of alles goed gaat. Mijn broer en mijn kinderen bellen me ook regelmatig of komen op bezoek. Ik voel me gesteund van alle kanten. We zijn er klaar voor!

 

Emotioneel kan ik het nog goed aan, ik leef als in een roes, ondanks de operatie is het net of het me niet echt overkomt. Het kan gewoon niet dat ik dit er nog bij krijg! Niet na een aaneenschakeling van alle problemen die ik in het verleden had. Niet nu alles begon op zijn plaatst te vallen. Niet nu ik me in Antwerpen echt thuis begin te voelen en hier een toffe vriendenkring heb opgebouwd. Neen, het kan niet denk ik, … ja, het is zo, weet ik.

 

Mijn examen Grieks heb ik niet kunnen meedoen maar ik ga vanavond met de vrienden klasgenoten wel naar de receptie. Ze komen hun punten te weten straks. Wie gaat over, wie niet? Ik mag mijn examen in september doen. We zullen zien ….

 

 

07:50 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (0) | Tags: familie, vrienden, ongeloof |  Facebook |

14-05-08

Ik begin het te beseffen

Vandaag was ik heel moe, praktisch geen stem, een pijnlijke keel, hoofdpijn …En voel me lusteloos. De huisarts heeft me grondig onderzocht en hoestsiroop voorgeschreven. Hij had nog geen verslag gekregen van het ziekenhuis en wist dus nog van niets. Voortaan zit ik nu dus ook in zijn statistieken. Gelukkig is hij een warm mens die tijd voor zijn patiënten maakt, zo ook voor mij vandaag.Ik weet dat ik zou moeten rusten en me stilaan voorbereiden op de operatie maar ik sla geen enkele uitnodiging af om op stap te kunnen gaan. Zo ook morgen maar daar heb ik een goeie reden voor …. ik wil een paar nieuwe pyjamaatjes voor in het ziekenhuis. Verder beleef ik de laatste dagen als in een onwezenlijke droom, de buitenwereld lijkt veraf en toch zeer nabij. Ik heb het gevoel dat ik in mijn eigen wereldje leef met mijn eigen gedachten en angsten, mijn eigen onzekerheid over wat er te gebeuren staat. Ik krijg lieve mailtjes en telefoontjes van mijn vrienden. Ik hoop dat ze het gaan kunnen volhouden met me te steunen.Er is één vraag waar ik nooit een antwoord op kan geven. Als ik de telefoon opneem krijg ik de vraag: en … hoe is’t? wat moet ik daar op antwoorden??? We zeggen dat uit gewoonte maar met mij is nu niets meer gewoon. Het begint te dagen ……

00:37 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (1) | Tags: borstkanker, ongeloof, vrienden |  Facebook |