15-11-08

Zaterdag 15 november 08

De laatste dagen waren een hel. Het begon woensdagnamiddag en eer het avond was lag ik hier alweer af te zien, overal pijn, echt overal en dat werd er tijdens de nacht alleen maar erger op. Donderdag en vrijdag waren de zwaarste dagen maar vandaag gaat het al een beetje beter. Het is onbeschrijflijk wat je voelt als die chemo je spieren afbreekt, het is net of je ganse lichaam het gaat begeven, zowel de botten, zenuwen, alles ... kortom. Echt niet te doen en toch moet je verder. Ben echt benieuwd of hier geen blijvende schade gaat van overblijven, dat kan haast niet anders. En dan ook nog een lage bloeddruk en lichte temperatuur, het plaatje compleet. Opvolgen dus ... morgen is weer een nieuwe dag, wie weet ... toch weer een betere?

Dank voor jullie steun lieve mensen, later zal ik bijlezen, momenteel heb ik geen energie.

Hele lieve groetjes en een dikke warme knuffel

Claudine

17:03 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (12) | Tags: taxotere, pijn, uitegeput, laatste chemo |  Facebook |

25-09-08

Manke donderdag

Je zou denken dat ik het moe zou worden al dat rusten, maar niks is minder waar. Mijn bedje is inderdaad na de middag een welkome oase waar stilte heerst, verduistering van al te fel daglicht en de intieme sfeer van thuis zijn. Het zijn alleen de dromen die niet in het plaatje passen, ik was echt blij dat ik wakker werd!

Mijn heup is nog steeds zeer pijnlijk, zo kan het echt niet verder. Ik dacht dat het wel zou beteren na een paar dagen maar niks is minder waar. Volgende dinsdag zal ik er mijn oncoloog over aanspreken, en vragen om ze te laten onderzoeken. Hopelijk niks ernstig. Dat er sleet op zit weet ik al langer, met die ongevallen die ik eerder had kan dat ook niet anders.

Als ik terugdenk aan pakweg twee weken geleden en hoe ik kon genieten aan zee, lijkt me dat nu zo veraf ondertussen! Gelukkig kan ik teren op de vele mooie momenten die ik er doorbracht, die kan niks of niemand me nog afnemen. Zo gaat dat dan hé, dat is dan het leven ... gewoon de dingen die ons overkomen terwijl we andere plannen maken. En die dingen, tja, daar ga je aan wennen lijkt het wel. Niet dat ik me neerleg bij de situatie, verre van! Maar je accepteert ze gemakkelijker omdat ze deel uitmaken van de behandelingen en neveneffecten. Ook omdat je weet dat sommige ongemakken maar tijdelijk zijn. Ook al kan die vermoeidheid jaren duren naar ik gehoord heb, of zelfs nooit weggaan, dan nog zal ik blij mogen zijn. En dat besef ik.

Veerle haar mama wordt morgen geopereerd, ik zal straks voor het inslapen aan hen nog een speciale gedachte wijden en sterkte voor hen vragen.

Aan alle bloggenootjes dank voor jullie bezoekjes en steun! Tot binnenkort!

Heel veel liefs,

Claudine

 kaarsen

een kaarsje voor de mama van Veerle

22:19 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (21) | Tags: vermoeidheid, pijn, rust |  Facebook |

16-09-08

Een paar gedachten ...

Ik slaap en rust en leef van de ene dosis pijnstiller naar de andere. Ondanks mijn ziek zijn en ellendig voelen blijf ik me voor ogen houden dat ik ziek ben door de chemo, dat die mijn lichaam verzwakt en infecties veroorzaakt. Kunst is de infecties de baas te blijven, me goed te verzorgen en alert te blijven voor koorts. Meer kan ik zelf niet doen. Ik hoop natuurlijk dat dit zo snel mogelijk voorbij gaat en niet blijft duren tot mijn volgende chemo binnen twee weken.

Toen ik daarnet wakker werd zag ik dat het weer tijd was voor mijn pijnmedicatie en toch heb ik ze niet direct willen nemen, in plaats daarvan ben ik in een mooi tijdschrift beginnen lezen: happinez. Een prachtig boek met wijze reportages en interviews met spirituele mensen. Af en toe wil ik opstandig zijn en mijn lichaam laten weten dat ik zelf ook een eigen wil heb, dat ik pijnstillers neem wanneer IK wil en dat het zich daar moet aan aanpassen, willen of niet. Zo heb ik toch een half uurtje kunnen rekken en uitstellen. Of het veel zin heeft ??? dat weet ik echt niet, het is meer een kwestie van krachtpatserij denk ik. Ik geloof ook dat je de cirkel van pijnstilling niet mag doorbreken door te lang te wachten anders gaat je lichaam weer meer moeten vechten tegen die pijnsignalen. Enfin, tijd om druppels te tellen en dan weer onder het dons. Genoeg filosofie midden in de nacht ...

Voor de wakkere mensjes onder ons, een hele warme knuffel en nachtzoen X

woman_laptop

01:49 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (16) | Tags: pijn, infecties, vermoeidheid, filosofie |  Facebook |