03-03-09

een voorproefje van de zomer

Ik stuur iedereen met dit beeld een beetje zon ...

0000000002

 

Athene is mijn bestemming, ben al online ingechekt, enkel nog een valiesje pakken en wegwezen ...

tot binnen een weekje lieve allemaal!

XXX

Claudine

11:37 Gepost door Clo in Levenslust | Permalink | Commentaren (15) | Tags: vakantie, rust, herademen |  Facebook |

11-01-09

Witte zondag

Eergisteren bij orthopedie geweest voor mijn heup. Mijn vermoeden werd bevestigd ... versleten dus! Ja mensen! Dat zullen we er dan ook maar weer bijnemen zeker...

En als klap op de vuurpijl kwam ik nu te weten dat de val op mijn achterste enkele jaren geleden, een breuk veroorzaakte van de pubistak. De linker. De rechter brak ik toen ik een jaar later van de trappen viel (van de andere breuken zwijg ik nu maar ..). Ben in evenwicht dus ;)). Zou moeten lukken dat het weer in V..... was dat ze dat niet gezien hebben.

Genezen doet die arthrose niet maar ik moet nu een jaar pillen nemen om de slijtage tegen te houden. Ik heb er goeie hoop op dat het werkt, en dat ik eindelijk van de pijn zal afzijn. In combinatie met mijn prévalidatie kan ik hopelijk terug wat beter functioneren. Die behandelingen hebben me serieus onderuitgehaald en daar moet nu aan gewerkt worden, langzaam maar zeker hoop ik er terug wat bovenop te komen.

Die stralen van vrijdag hebben mijn slokdarm weer ferm aangetast, ik kan weer niet meer slikken en die verdovende siroop helpt ook al niet veel meer. Gelukkig heb ik nu een week rust! Geen dagelijkse trip meer naar het ziekenhuis voorlopig. Mijn brandwonden kunnen genezen, die rustpauze kwam niks te vroeg. Zelfs op mijn rug ben ik verbrand, die stralen branden er gewoon los door! Ik wist eerst niet wat ik voelde en zag in de spiegel, maar ja hoor, de dokter bevestigde het: de weerkaatsing van de stralen op de tafel hebben ook mijn rug verbrand. En dus maar talken... Ik heb nu al meer talk verbruikt dan voor de billen van mijn baby's vroeger.

Volgende donderdag een nieuwe simulatie voor het littekenweefsel en dan vanaf maandag de laatste acht bestralingen.

De champagne staat al klaar!

En de nieuwe getijgerde poes (6 jaar oud), is al helemaal thuis!

15:55 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: artrose, bestralingen, rust, prevalidatie |  Facebook |

29-09-08

Marghuerita of bosbessensiroop ? ;)

Morgen gaan we weer voor een lading taxus coctail. Smakelijk? Brrr nee hoor! Geef mij maar een marguerita met veel munt en limoen ;)). En alcohol mag toch niet, ik hou het dus liever op muntsiroop in mijn water of bosbessen of kriekensiroop. Ik heb ook de opgelegde krieken ontdekt op een ijsje van soja vanille, tja, kwestie van mezelf toch wat te verwennen hé ...

De pyjama bleef vandaag aan, het noodzakelijke toilet en dan weer een comfortabele pyjam aan, vooral dat ik vandaag enkel mijn nichtje op bezoek kreeg en die is mijn tegenwoordige outfit en donskopje al goed gewoon hoor! Ik kan het niet laten mijn hoofd in de spiegel te bestuderen en dat laagje dons lijkt toch te blijven voorlopig, een begin van teruggroei??? Ik hoop het wel! Al dat sjaaltjes gedoe hoeft voor mij thuis niet, enkel als ik buiten kom wil ik er hip uitzien. En daar de fierheid van een vrouw zelfs met het uitvallen van haar pluimen niet verdwijnt blijf ik me gretig optutten als ik de voordeur verlaat, al kost het nu wat meer moeite dan een paar maanden geleden. Maar met de nieuwe lading sjaaltjes die ik op een moslima site vond (link in rechter kolom) kan ik weer volop experimenteren.

Tja, morgen dus eerst mijn gesprek bij de oncoloog, hij weet van mijn heupprobleem, ik heb hem verleden week aan de lijn gehad en hij schreef me ondertussen medicatie voor die ik tweemaal per dag neem, ik voel toch wel een klein beetje verbetering heb ik de indruk. Hopelijk zet het zich zo voort en kan ik binnenkort toch weer een klein stapje in de wereld zetten, op mijn manier dan hé ... ;)

Deze namiddag had ik even de tv opgezet en zag een talkshow met Oprah, als gaste had ze o.a. Louise Hay op bezoek, nu, die vrouw is mijn voorbeeld, al jaren! Haar boek: "je kunt je leven helen" is al jaren mijn lijfboek en heeft me al dikwijls uit de put gehaald. Méér nog, het heeft me de magie in mijn leven leren ontdekken, zij is onwaarschijnlijk als mens, als vrouw en als levensfilosofe. De rust en wijsheid die zij uitstraalt bevestigd voor mij de juistheid van haar filosofie en levensvisie. Zij heeft een soort rust over haar die je enkel en alleen uit het spirituele kan putten. De leidraad in haar boeken (ze heeft er meerdere geschreven) legt je op een eenvoudige wijze uit hoe je omgaat met je leven, je verdriet, je innerlijke kind (ja ja, dat moet ook gekoesterd worden), je toekomst (ja ja, die kun je zelf bepalen). Raar he dat ik dit hier schrijf als vechter tegen borstkanker? En ja, ik heb vertrouwen in wat ik weet, voel, ik weet gewoonweg dat ik genees, of zelfs reeds genezen ben. Dat ik ziek werd heeft zijn bedoeling, net zoals alles wat in een mens zijn leven gebeurd. De lessen die we hieruit trekken zijn levensnoodzakelijk. Het vertrouwen in de boodschappen van het universum is sterk bij mij. Het is als magie, in elk geval wordt ik geweldig ondersteund, door jullie allemaal, door mijn manier van geloven en de kracht die ik krijg toegestuurd van mijn geliefden aan de overkant.

Maar ... genoeg gefilosofeerd voor vanavond, nu focussen op morgen en de komende tijd.

Het doet me goed dit alles eens te vermelden, een groter tipje van de spreekwoordelijke sluier oplichten kan zeker geen kwaad, integendeel, wat meer over elkaar te weten komen, openheid over ons denken, voelen, de diepgang van sommige gedachten ....het gaat tenslotte om ons, mensen, die elkaar steunen en bijstaan en die mogen gerust weten hoe ik over sommige zaken denk.

Dus, ik geef jullie allemaal een hele dikke warme knuffel en weet dat ik aan jullie denk, zeker aan diegenen die het momenteel zeer moeilijk hebben.

Slaapwel lieverds

X

Claudine

4

25-09-08

Manke donderdag

Je zou denken dat ik het moe zou worden al dat rusten, maar niks is minder waar. Mijn bedje is inderdaad na de middag een welkome oase waar stilte heerst, verduistering van al te fel daglicht en de intieme sfeer van thuis zijn. Het zijn alleen de dromen die niet in het plaatje passen, ik was echt blij dat ik wakker werd!

Mijn heup is nog steeds zeer pijnlijk, zo kan het echt niet verder. Ik dacht dat het wel zou beteren na een paar dagen maar niks is minder waar. Volgende dinsdag zal ik er mijn oncoloog over aanspreken, en vragen om ze te laten onderzoeken. Hopelijk niks ernstig. Dat er sleet op zit weet ik al langer, met die ongevallen die ik eerder had kan dat ook niet anders.

Als ik terugdenk aan pakweg twee weken geleden en hoe ik kon genieten aan zee, lijkt me dat nu zo veraf ondertussen! Gelukkig kan ik teren op de vele mooie momenten die ik er doorbracht, die kan niks of niemand me nog afnemen. Zo gaat dat dan hé, dat is dan het leven ... gewoon de dingen die ons overkomen terwijl we andere plannen maken. En die dingen, tja, daar ga je aan wennen lijkt het wel. Niet dat ik me neerleg bij de situatie, verre van! Maar je accepteert ze gemakkelijker omdat ze deel uitmaken van de behandelingen en neveneffecten. Ook omdat je weet dat sommige ongemakken maar tijdelijk zijn. Ook al kan die vermoeidheid jaren duren naar ik gehoord heb, of zelfs nooit weggaan, dan nog zal ik blij mogen zijn. En dat besef ik.

Veerle haar mama wordt morgen geopereerd, ik zal straks voor het inslapen aan hen nog een speciale gedachte wijden en sterkte voor hen vragen.

Aan alle bloggenootjes dank voor jullie bezoekjes en steun! Tot binnenkort!

Heel veel liefs,

Claudine

 kaarsen

een kaarsje voor de mama van Veerle

22:19 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (21) | Tags: vermoeidheid, pijn, rust |  Facebook |

23-09-08

Thuis een oase van rust

Mijn tweede dag weer thuis, mijn vertrouwde omgeving met mijn bloemen die me 's ochtends tegemoet stralen. Elke dag weer een nieuwe rode hibiscusbloem, de prachtig paarse orchidee waar het ochtendlicht wat doorschijnt en waardoor de kleur nog intenser wordt, het boeket dat ik zondag nog kreeg staat in volle glorie te bloeien. Wat een luxe en hoe prachtig !

Mmmm 's ochtends ??? laat ons liever zeggen .. tegen de middag ;) ik heb tot tien uur geslapen en ben dan doodvermoeid maar opgestaan. Niet te doen hé?

De pijn in mijn linker heup schreeuwt om aandacht, ik zal er toch eens moeten laten naar kijken denk ik. Ik kan soms met moeite gaan en elke stap is een marteling. Dagen in bed liggen verzwakt je natuurlijk en spieren smelten weg als sneeuw voor de zon. In elk geval thuis heb ik automatisch meer beweging, de afstanden zijn hier groter dan in een ziekenhuiskamer he en ik leg hier dus meer metertjes af, beetje bij beetje zal de kracht dan wel terugkomen.

Ik hou ook van de rust thuis, voor het ogenblik zelfs geen radio, geen muziek, niets dan de stilte en de geluiden van buiten die doordringen, het leven in het appartementsgebouw dat zachtjes zijn gang gaat, ik hoor dat de bovenbuurvrouw thuis komt ... de vertrouwde alledaagse geluiden die zekerheid geven, een veilig gevoel. Ook de zekerheid dat straks mijn nichtje langs komt.

Zij heeft gisteren voor volle kasten en een volle frigo gezorgd. (dank je lieve schat!) Ik kan weer verder, al eet ik niet zoveel, hoe kan het ook anders? Ik verzet geen calorieën! Ik verslaap ze ;)))

Wat kan een bed een haven van rust zijn, en toch mag ik daar overdag niet aan toegeven! Op een informatiedag een tijd geleden in het UZA zeiden ze dat je bed enkel dient om de nacht in door te brengen, er overdag gebruik van maken creëert een vicieuze cirkel van slapeloosheid. Overdag rusten in een zetel is ideaal om slapeloosheid 's nachts tegen te gaan volgens hen. Ik tracht me daar aan te houden maar gisteren was ik toch nog veel te moe en ben toch overdag in mijn bed gaan slapen, en eerlijk gezegd ! .... het was zalig daarin te liggen!

Lieve medebloggertjes, ik wil jullie allemaal bedanken voor jullie steun ! ik ga stilaan wel bijlezen en jullie wedervaren ontdekken van de laatste week.

Een dikke warme knuffel, goede moed en nog een fijne dinsdag!

Claudine

cappuccino_rabbit

12:14 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: vrede, stilte, vermoeidheid, bloedcellen, rust |  Facebook |

29-08-08

Eindelijk weer een berichtje

Ik weet het, heb jullie verwaarloosd, maar de zee, het verjaardagsfeestje van Charlotte (2) gisteren, doodmoe thuiskomen .... dat eist zijn tol.

En straks vertrek ik weer naar zee, ja ik val in herhaling, maar zolang ik het nog kan opbrengen om te gaan doe ik dat natuurlijk. Mijn volgende chemokuren zijn van een ander alooi en tasten mijn imuunsysteem meer aan dan goed voor mij is, dus .. zolang ik zonder problemen de trein en tram kan nemen doe ik dat natuurlijk. Met de auto zo ver rijden is geen optie en een chauffeur en compagnon vinden die wil rijden is ook niet altijd evident.

Ik voel me ontzettend moe, en toch ga ik straks mijn valiesje pakken en weer vertrekken want eens ginder kan ik me goed ontspannen en van de lucht genieten en daar doe ik het voor he. Met de weersvoorspelling zit het super voor de komende twee dagen, dat wordt dus strandzitten en wandelen, en met mijn boekje erbij zit dat goed snor! Terugkomen doe ik als de regen komt, en dat is tot hiertoe nog een vraagteken. Volgende donderdag ga ik op mijn jongste kleindochtertje passen, Hazeltje, ook zo'n schatje! 

Dus mijn lieve lezers, geniet ook van het goede weekend, al is het lekker in de schaduw in je eigen tuin of terras. Ik denk veel aan jullie en steun jullie in al jullie moeilijkheden, speciaal voor elk van jullie een dikke warme genegen knuffel X

Claudine

 10olifant

 

11:48 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (18) | Tags: rust, chemo, zee, vermoeidheid |  Facebook |