17-12-08

Omhoog klauteren

Na verleden vrijdag kan het in mijn hoofd alleen maar beter met mij gaan. Ik zat op de bodem. Dat dacht ik toen toch. Nu weet ik dat je altijd nog dieper kunt vallen maar dan heb je jezelf niet meer in de hand. Gelukkig heb ik hulp gezocht en ook gevonden! Mijn dochters hebben er mij doorgehaald, mijn broer en schoonzus zijn zondag langs gekomen, opnieuw mijn drie dochters die me opbelden om te vragen hoe het was ..... dat zijn dingen die je nooit meer vergeet, de steun die je van hen krijgt is gewoon levensbelangrijk. Ze zijn er voor mij, elk op hun manier. Dank mijn schattebollekes! en dan zijn er de blogvrienden die altijd opnieuw berichtjes kwamen posten en een hart onder de riem steken, dank lieve vrienden!

Op de sociale dienst kon ik ook terecht en ik kreeg  maandag telefoon van de psychologe om af te spreken, ik heb haar dus gisteren gezien voor een gesprek, dat zeer positief verliep en waar ik mee verder kan. Er is ook afgesproken dat ik ga starten in het prévalidatie-programma. Vrijdag mag ik mijn conditie gaan testen. Het is nieuw dat ze de patiënten al van in het begin van hun behandelingen laten starten met prévalidatie. Blijkbaar ben ik door de mazen van het net geglipt want ik was hiervan niet op de hoogte. Maar volgens de psychologe begint dit systeem nu op volle toeren te draaien en hebben de patiënten er veel baat bij . Ook het feit dat dit in groep gebeurd en een sociaal gebeuren is waar iedereen zich goed bij voelt omdat ze zich onder gelijkgestemden bevinden. Ik had dit al veel eerder moeten kennen, dan was mijn conditie niet zo slecht geweest. Nu kan ik nog met moeite stappen, er zal dus nog veel werk aan de winkel zijn. De echte revalidatie kan maar pas starten nadat de bestralingen afgelopen zijn, nu is het dus meer een beweging therapie. Wat een geluk dat er meer en meer aandacht geschonken wordt aan de gevolgen van kankerbehandelingen, want zoals ik mij nu voel is het alsof ik honderd jaar ben en helemaal versleten ...

Ja mensen ..... de lessen die ik de laatste 7 maanden geleerd heb tellen voor 7  x  7 jaren ....

Zou ik net zoals de katten ook 7 levens hebben ???

Dus ....om te besluiten voor vandaag, ...het gaat moreel veel beter met mij, ik kan terug lachen, genieten van de kleinste dingen en van de vriendschap en liefde die mij omringt.

En deze woensdag is wel een regenachtige sombere dag maar te weten dat er zoveel lieve mensen zijn die begaan zijn met het lot van anderen, wel dat is een warme zonnestraal die overal doorbreekt en het hart verwarmt tot in de kern! DAT is waar het allemaal om gaat ....mede-leven en steun, gewoon, er zijn voor elkaar.

Ik wens aan allen die hier komen lezen een fijne dag en veel licht en liefde toe en mijn kaarsje brandt voor allen die een steuntje kunnen verdragen.

cat_duck

11-12-08

De tijd vliegt of kruipt

Beste vrienden,

Toen ik méér dan zeven maanden geleden de diagnose borstkanker kreeg, kon ik in niets vermoeden hoe die maanden zouden verlopen. Ik hoopte natuurlijk in "de running" te kunnen blijven maar dat is helemaal anders uitgedraaid natuurlijk. Wat dacht ik ook!? dat het leven gewoon verder zijn gangetje zou gaan? met om de drie weken een coctail gif in je lijf en na acht zo'n ondingen, een hele reeks bestralingen, .... , dacht ik nu echt dat het zo simpel was dat varkentje wel even te wassen ... wel, ... dat varkentje laat zich niet zomaar wassen, dat kan ik jullie verzekeren! het is sterk en vuil en koppig en veel groter om aan te kunnen dan ik gedacht heb. Het knort en gilt en spartelt hevig en slaat zijn hoeven in het rond.

Dat beestje is verdorie sterker dan ik dacht! maar geen nood! ik ga trachten te "prévalideren" dat is al een begin om die lasso rond te krijgen, dacht ik zo ...

big girls6

 

 

 

 

19-08-08

Merci

Un petit mot de gratitude pour mes amis Français et Wallons. Je vois que vous venez en visite sur mon blog mais malheureusement pour vous je n'ai posté encore aucun mot en votre langue. Ceci va changer je vous le promets!

Aujourd'hui j'ai donc reçu ma quatrième cure de chimio et jusqu'à maintenant ça va relativement bien. La fois passée c'était à peu près le même scenario. Mais je reste positive, après tout, chaque fois se présente différemment, donc j'ai de l'espoir ...

Je vais faire des adaptations dans la présentation de mon blog pour que vous soyez aussi chaleureusement accueillis que mes autres visiteurs. Veuillez m'excuser de ne pas avoir pensée plus tôt a cet inconvénient. Je vous souhaite à tous et à toutes une excellente fin de soirée ! X

Dag lieve vrienden en vriendinnen, hier toch een klein woordje. Het ging goed vandaag en vanavond heb ik zelfs soep gegeten met een boterhammetje. Morgen een nieuwe andere dag met zijn verrassingen. Kom maar op ! ongemakken en misselijkheid ! ik ben er klaar voor !

duidelijker kan toch niet hé ;))

later meer hoor lieverds !

een warme dankbare knuff voor die vogeltjes op mijn schouder en andere lieve mensjes die behalve hun eigen zorgen mij ook nog in hun hart dragen !

echt gemeend ! hier is hij  X

21:37 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: amis francophones, chemo, vrienden, steun |  Facebook |

18-08-08

 

Snel even een berichtje om jullie allemaal te bedanken voor jullie massale reacties en goede wensen! straks ga ik op blogronde en plaats hier nog een verslagje over de voorbije week. Aan iedereen een lieve warme groet X

 

10:04 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vriendschap, steun |  Facebook |

30-07-08

Woensdag blues

Gisteren mijn derde chemo gehad en zoals te verwachten viel voel ik me weer misselijk, moe, verhit, opgezwollen enz ...  het lijstje met neveneffecten wordt telkens langer heb ik de indruk. Wennen doe je er dus niet aan ...

En toch tracht ik van de dag te genieten, op mijn langzame manier dan natuurlijk. Ik lees wat bij de blog-vriendinnen, geniet van toffe momenten, leef mee met minder goede momenten, steun in gedachten zij die het momenteel zeer moeilijk hebben en brandt ondanks de warmte toch kaarsjes, het licht dat zij verspreiden stuur ik onverwijld door naar zij die het nodig hebben en toekomen doet het! Daar ben ik zeker van hoor.

Mijn vriendin Heleni (haar moeder is Griekse) heb ik leren kennen in de Griekse les. Samen zaten we in het eerste jaar en zo zijn we bevriend geraakt. Zij heeft over een paar jaar ook borstkanker gehad en heeft er zich goed doorgeslagen. Ik heb zeer veel aan haar, ze begrijpt me volkomen, heeft dezelfde weg afgelegd en kent de gevoelens die je (trachten) overhoop (te) halen. Gelukkig ben ik positief ingesteld, en dat houdt me recht. Alleen heb ik het zeer moeilijk met mensen die pessimistisch en negatief zijn, ik voel me daar "zwaar" van worden en dan reageer ik door afstand te nemen. Dat moet ik dus echt doen om mezelf trachten recht te houden. Ik weet dat die mensen mijn blog lezen zonder er ooit een boodschap op achter te laten. Hiermee wil ik niet zeggen dat je een boodschap "moet" achterlaten, wie ben ik om dat te verlangen? Dit blog is tenslotte publiek en voor mij een middel om dingen kwijt te raken die zich anders toch min of meer zouden gaan nestelen.

Maar nu genoeg hierover!

Onze nieuwe spruit Hazel begint 's nachts al beter door te slapen! Dat is goed nieuws hé! Zo kan mama Veerle ook wat beter bekomen!

En zo eindig ik toch weer eens met een positieve noot die zo noodzakelijk is in ons leven. Een zonnestaal, een bloem, een glimlach, een mooie gedachte  ....alles gratis voor niks en dit in een tijd waarin mensen steeds meer geld uitgeven om materiële illusies na te jagen.

En nu weer wat gaan liggen, oogjes dicht en snaveltjes toe ....

Een hele fijne woensdag aan al mijn lezertjes Stoer

 strand

 

11:36 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: positiviteit, chemo, steun |  Facebook |

21-07-08

Nacht

Gewoon een goeie nachtwens aan wakkere bloggenootjes ...

poes in maneschijn

03:17 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: slapeloosheid, steun, vriendschap, nacht |  Facebook |

19-07-08

Voor Sofie

 

Als het licht op aarde dooft

en je blik oneindig ver reikt

zachtjes glanzend parelmoer

weer kaatst in miljarden sterren

 

en die ene

die je aandacht trekt

naar je toe gezogen wordt,

kruist mijn ster de jouwe

 

zo reizen we samen verder

 

tot het licht

herboren wordt

 

mistral

 ik denk aan jou

12:00 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: spiritualiteit, steun, vrienden, kracht |  Facebook |

18-07-08

VOOR MINDER GAAN WE NIET !

 Ik voel me moe vandaag en ga straks een lekker ontspannend bad nemen. Een kaarsje aan het voeteneind en rustige muziek.

 

Vanmorgen las ik op het blog van Sofietiewietie ingrijpend nieuws. Het heeft me aan het denken gezet en het kaarsje brand ik ter ere van haar. Haar moed om al die gevoelens op het blog te zetten en te delen met haar lotgenoten. Lotgenoten? Niet echt, hopelijk niet echt! Niemand wil het lot van Sofie meemaken. Maar alle reacties die ik totnogtoe gelezen heb zijn oprecht en meelevend, steunend. Langs deze weg wil ik mijn lezers vragen om bij Sofie een reactie van steun te plaatsen. Als er iemand het verdiend dan is zij het wel. Ook diegenen die hier komen lezen en nooit een berichtje achterlaten wil ik vragen voor één keer een uitzondering te maken en op haar blog langs te gaan en er een reactie van steun te plaatsen. Je vindt de link in de kolom van blog - genoten aan de rechterkant op dit blog.

Hartelijk dank voor jullie steun!

Een fijne vrijdag en weekend,

Veel liefs,

Claudine

s

12:32 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (5) | Tags: steun, vriendschap |  Facebook |

17-05-08

Wat zou ik zonder hen beginnen

Je staat er normaal misschien niet zo bij stil …. Je familie en je vrienden zijn er gewoon, je houdt van hen, onvoorwaardelijk, en als het soms minder goed met hen gaat ben je bezorgt en krijg je hen niet uit je gedachten. Ook als het met jezelf niet zo goed gaat denk je aan hen, hoe ze gaan reageren op minder goed nieuws, hoe ze zich gaan voelen, het verdriet en de pijn die ze gaan voelen, de bezorgdheid …Ze zijn er altijd, en ze steunen je, in goed en kwaad, ze verzekeren je dat je altijd op hen kan rekenen, en dat doe je dan ook. Want er staat niets of niemand boven hen, zij zijn je steun en toeverlaat, en dit laat ik hen allen via deze weg dan ook nog eens weten.Oneindig dank uit de grond van mijn hart!

09:29 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrienden, familie, steun |  Facebook |