18-08-08

Zeegenoegen

Onze zee, een toevluchtsoord, in mijn geval een open raam met verse lucht, een weids zicht kilometers ver. Een afstand bekijken en beleven, schatten. Buiten komen, wandelen, wat fysiek opbouwen, iets wat hier in de stad niet evident is. De lucht is anders ginder, zuiverder, frisser, verser, reuklozer, een zilte geur die eigen is aan de zee en die ik graag diep inadem.

De mensen zijn ook anders ginder, meer ontspannen, in vakantiesfeer, hoe kan het anders? Je neemt dat over, die rust, je leeft er anders dan hier.

Het was dus weer genieten, Heleni is dinsdag langsgekomen en samen hebben we een prachtige dag gehad, gewandeld langs het strand, gepraat, gelachen, lekker gegeten en met een paar hindernissen (tramperikelen) is ze dan toch thuisgeraakt.

Een paar dagen later kwam mijn nichtje op bezoek met haar vriend en twee kleinkindjes. Hebben die plezier gemaakt op het strand zeg! Alle hens aan dek om een zandkasteel te maken en maar water halen en uitgieten, en weg was het water, dus .. terug water halen ....

Ik zat ondertussen lekker in mijn zeteltje goed beschermd tegen de felle zon onder mijn para(plu)sol, zonnebril op en zelfs een badmintonpluimpje slaan.

De enige dreigende wolk was de chemo die elke dag dichterbij kwam en morgen is het dus weer zover. Ik kijk er telkens meer en meer tegenop. Niet te verwonderen eigenlijk.

Dus straks niet te laat gaan slapen, wekker zetten en morgenvroeg er weer tegenaan. De komende dagen zijn mijn schemerzone, dan kruip ik weer in mijn eigen privé schelp, mijn unieke plekje waar alleen rust heerst en ik op mijn tempo bekom van de agressieve invasie op mijn lichaam en geest. Dromen kan ik ook ondertussen, van mijn plekje op het strand, meeuwen met de neuzen in de wind en de ruisende branding, onophoudelijk eb en vloed, net zoals het leven zelf ....

21:07 Gepost door Clo in Levenslust | Permalink | Commentaren (8) | Tags: strand, gedachten, uitwaaien |  Facebook |

05-08-08

Naar zee

Hallo lieve allemaal,

nog vlug een berichtje voor het slapengaan. Morgen ga ik voor een paar dagen naar zee, dat zal deugd doen, misschien dan eindelijk van die misselijkheid en maag en buikpijn verlost!

Ik ben zo bang van die nachtmerries dat ik niet wil gaan slapen en toch zal ik moeten, een paar uur overdag slapen helpt ook niet genoeg om de vermoeidheid te bestrijden. Sowiezo maakt die constant deel uit van mijn leven nu. Ik sta doodmoe op en geraak niet gerecupereerd. Daarom denk ik dat de zeelucht me wat meer energie zal kunnen geven. Hier heb ik geen doel om buiten te wandelen, aan zee is dat anders. Daar zal ik hopelijk ook beter kunnen slapen alleen al door de lucht.

En mijn broer en schoonzus weerzien en samen genieten van die paar dagen daar  kijk ik ook enorm naar uit! Met hen kan ik ook zeer goed praten en dat zullen we dan ook veel doen denk ik. En lachen dat hoort er zeker bij, daar zijn we goed in hoor als we op dreef komen. :)))

Nu op stok, en morgen met de zon weer op! allez, ik hoop dat ik vannacht weer geen katten (tijgers) moet geselen! (is maar beeldspraak hoor).

Ook een goeie nacht aan al mijn lieve vrienden en vriendinnen en voor de sterrenkijkers onder ons wens ik een heldere nacht en heel veel liefde en steun, ik neem jullie morgen in gedachten mee naar zee en daar lopen we zij aan zij .....

 

warme nachtknuff

Claudine