07-01-09

Nieuwe vriendje

Gisteren Driekoningen, het signaal om de kerstboom af te breken en Kerstversiering terug op te bergen tot eind van het jaar. Hier komen al lang geen kinderen meer aan de deur zingen, daarvoor moet je misschien nog in een dorp wonen om zoiets mee te maken. Brrrrr en met die kou werd er niet veel gezongen denk ik  ...

Sinds een paar weken denk ik erover om terug een poes te adopteren. De eenzaamheid weegt soms te zwaar zonder huisdiertje. Daarom heb ik besloten een verlaten diertje een goede warme thuis te geven. We zullen er beide plezier aan beleven. Mijn kater Miro is geplaatst bij een gezin met kindjes en tuintje toen ik ziek werd. De dokters hebben me toen bang gemaakt voor eventuele infecties door krabben of beetjes en ik heb toen met pijn in het hart besloten Miro een nieuwe thuis te zoeken. Op zo'n ogenblik zit je met een enorme tweestrijd en de angst heeft toen de bovenhand gehaald. Daarbij kwam nog dat die familie erg fijn leek voor hem en toen heb ik hem weggegeven. Je denkt op zo'n moment dat je een misdadiger bent en ik heb er echt schuldgevoelens over gehad. En toen ik het tel nr van die mensen niet meer vond was ik al helemaal ongerust! Gelukkig heb ik het later teruggevonden en sindsdien af en toe eens gebeld naar hen. Miro was dus perfect gelukkig en heeft zich goed aangepast, meer nog! Hij gaat nu zijn wandelingetjes buiten maken en dat is natuurlijk de max, dat kon hij hier op het appartement niet. Hooguit op het terras op het muurtje gaan zitten kijken naar de vogeltjes (3 hoog !!! ) Ik werd zelf duizelig als ik hem bezig zag !

Nu ga ik waarschijnlijk een lappenpoes adopteren die door het overlijden van haar baasje zonder thuis is. Ze is een echte schootkat, dus helemaal mijn ding! Ze zal Miro niet kunnen vervangen want die had zo zijn specialiteiten maar die heeft iedere kat wel he. Ik had er ooit een die de deur kon openen door aan de klink te gaan hangen en als de bak te vuil was naar haar zin ging ze plassen in de gootsteen met haar vier pootjes op de randen! Grandioos om te zien !!! echt grappig!

Ik hou nu meer van poezen dan vroeger, je moet ze echt leren respecteren die schattekes! Ze zijn slim, sluw, eigenzinnig, lief, dominant ....maar als ze liefde geven is het onvoorwaardelijk! Elk huisdier trouwens ...wat zouden we zonder doen? Ze verlichten onze pijn, luisteren naar onze klachten zonder verpinken, zijn er voor ons, altijd, zonder morren, zonder klagen, en dat allemaal in ruil voor wat liefde, eten, drinken en een dak boven hun hoofd. Ik ben benieuwd hoe de kleinkindjes zullen reageren, die zijn waarschijnlijk weer zo zot als een kelderdeur van hun nieuwe vriendje.

Nu nog wachten op een mailtje of telefoontje en dan naar de pleegmoeder om kennis te maken met mijn nieuwe vriendje! Wordt vervolgt .......!

Warme bibberknuffel aan al mijn lieve blogvriendjes