18-08-08

Zeegenoegen

Onze zee, een toevluchtsoord, in mijn geval een open raam met verse lucht, een weids zicht kilometers ver. Een afstand bekijken en beleven, schatten. Buiten komen, wandelen, wat fysiek opbouwen, iets wat hier in de stad niet evident is. De lucht is anders ginder, zuiverder, frisser, verser, reuklozer, een zilte geur die eigen is aan de zee en die ik graag diep inadem.

De mensen zijn ook anders ginder, meer ontspannen, in vakantiesfeer, hoe kan het anders? Je neemt dat over, die rust, je leeft er anders dan hier.

Het was dus weer genieten, Heleni is dinsdag langsgekomen en samen hebben we een prachtige dag gehad, gewandeld langs het strand, gepraat, gelachen, lekker gegeten en met een paar hindernissen (tramperikelen) is ze dan toch thuisgeraakt.

Een paar dagen later kwam mijn nichtje op bezoek met haar vriend en twee kleinkindjes. Hebben die plezier gemaakt op het strand zeg! Alle hens aan dek om een zandkasteel te maken en maar water halen en uitgieten, en weg was het water, dus .. terug water halen ....

Ik zat ondertussen lekker in mijn zeteltje goed beschermd tegen de felle zon onder mijn para(plu)sol, zonnebril op en zelfs een badmintonpluimpje slaan.

De enige dreigende wolk was de chemo die elke dag dichterbij kwam en morgen is het dus weer zover. Ik kijk er telkens meer en meer tegenop. Niet te verwonderen eigenlijk.

Dus straks niet te laat gaan slapen, wekker zetten en morgenvroeg er weer tegenaan. De komende dagen zijn mijn schemerzone, dan kruip ik weer in mijn eigen privé schelp, mijn unieke plekje waar alleen rust heerst en ik op mijn tempo bekom van de agressieve invasie op mijn lichaam en geest. Dromen kan ik ook ondertussen, van mijn plekje op het strand, meeuwen met de neuzen in de wind en de ruisende branding, onophoudelijk eb en vloed, net zoals het leven zelf ....

21:07 Gepost door Clo in Levenslust | Permalink | Commentaren (8) | Tags: strand, gedachten, uitwaaien |  Facebook |