11-02-09

Nieuwe opdracht

Wat een rollercoaster ....

We zijn nu enkele dagen verder en ben er weer wat meer bovenop, het wegvallen van de behandelingen hebben mentaal hun tol geëist. Gisteren had ik een eerste evaluatie gesprek met mijn oncologe en ik moet me herpakken en rustiger aan doen. Nog rustiger aan? Kan dat?

Geduld hebben, niet teveel ineens willen dus stoppen met mijn dieet om te beginnen, rustig het prévalidatie programma volgen, met niet teveel zaken ineens bezig zijn, dwz niet piekeren over hervallen, positief blijven (niet gemakkelijk) ...

Toen ik mijn beklag deed en vertelde stak ze ineens haar hand op, STOP zei ze STOP STOP STOP ! als je zo verder doet steven je regelrecht op een crash af!

Je lichaam heeft veel te verduren gehad zei ze en nog zijn de effecten van de behandelingen niet voorbij dus geef jezelf de tijd.

Een goeie les gekregen, ze is aangekomen, ik besef nu maar pas dat het niet zomaar voorbij is ....dat er nog veel werk aan de winkel is en dat er nog heel veel tijd moet over gaan. Het zal nooit tot het verleden behoren, het maakt nu deel uit van mijn leven. Nu pas besef ik dat je borstkanker voor altijd hebt, de kanker is weggesneden maar er wordt ook in je persoonlijkheid gesneden, de littekens blijven, ze blijven gevoelig en pijnlijk, je moet er eerder mee leren omgaan en leven. En dat is een hele nieuwe opdracht ...

beetle

10:20 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (12) | Tags: revalideren, angst, vermoeidheid |  Facebook |

12-12-08

Rust roest

heeft iemand in zijn hobbyknutselkamer soms een potje anti-roest voor de gewrichten? hoe meer ik rust hoe meer ik roest heb ik de indruk en als ik niet rust vallen mijn onderdelen uit elkaar .... ook geen optie dus ...

in de bovenkamer is het momenteel chaos, ik vraag me af hoe ik dit nog zes weken moet volhouden, tegen dan kunnen ze me helemaal bijeenvegen denk ik. Iemand een suggestie om het brein uit te schakelen en boze dromen te verjagen?

Ik kom voortdurend mezelf tegen en dat is geen leuke bedoening, gelukkig kan ik veel kwijt per chat aan mijn dochter in Griekenland en hier aan mijn andere dochters, en dan mijn blogvrienden niet te vergeten die me constant pep berichtjes en knuffels sturen, dank jullie allemaal! ik heb het echt nodig, ik MOET uit die dip geraken!!!

heel veel liefs allemaals en dank jullie!

Claudine

oma,stretching

 

06-12-08

Bestralingen

Hallo beste vrienden,

De bestralingen, ik heb er nu drie gehad en kan niet meer voorruit van de vermoeidheid. Ik had het al zo erg van de chemokuren maar dit komt er nu nog bij en het is echt niet van de poes.

Ik heb juist 15 u slaap achter de rug en daarbij nog een verschrikkelijke nachtmerrie, die kon ik echt missen, en toen ik wakker werd en wou opstaan was ik zo stijf als een nootje en zo vermoeid!!! gelukkig schijnt de zon en zie ik de mensen buiten bewegen, stappen, wandelen, dus het kan! ja stappen, wat ik nu als een hele opdracht zie zal ooit wel weer kunnen denk ik dan ...

Dat ik nog 30 bestralingen moet hebben .... daar denk ik liever niet aan, het lijkt me onmogelijk dit aan te kunnen met wat ik nu voel. Maar ik denk dag per dag, dat is de enige manier om hier door te geraken.

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend en veel dank voor jullie steun via de berichtjes en mailtjes! het zal hier redelijk stilletjes blijven maar ik denk aan jullie!

veel liefs,

Claudine

13:47 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (14) | Tags: bestralingen, vermoeidheid |  Facebook |

04-10-08

vogeltje ....

Goeie avond lieve bloggenoten, slapen en rusten en nu toch nog een berichtje achterlaten om jullie staks een goeie nacht toe te wensen en een fijne zondag!

heel veel liefs,

Claudine

Er is geen weg naar geluk, geluk is de weg!

De Dalai Lama

20:12 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (27) | Tags: gevangen, vermoeidheid, chemo, taxotere |  Facebook |

03-10-08

Eventjes

Lieve bezoekers, een kort berichtje wegens niet al te best voelen. Dit gaat ook wel weer voorbij ...

Morgen is er een nieuwe dag!

Veel liefs en dank voor al jullie bezoekjes en steun! jullie kunnen niet geloven hoeveel deugd dat doet!

en ja ja ... het dons blijft groeien ;))

en de auto tot nader order aan de ketting ...

 

auto,anketten

16:51 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: chemo, taxotere, vermoeidheid, dip |  Facebook |

25-09-08

Manke donderdag

Je zou denken dat ik het moe zou worden al dat rusten, maar niks is minder waar. Mijn bedje is inderdaad na de middag een welkome oase waar stilte heerst, verduistering van al te fel daglicht en de intieme sfeer van thuis zijn. Het zijn alleen de dromen die niet in het plaatje passen, ik was echt blij dat ik wakker werd!

Mijn heup is nog steeds zeer pijnlijk, zo kan het echt niet verder. Ik dacht dat het wel zou beteren na een paar dagen maar niks is minder waar. Volgende dinsdag zal ik er mijn oncoloog over aanspreken, en vragen om ze te laten onderzoeken. Hopelijk niks ernstig. Dat er sleet op zit weet ik al langer, met die ongevallen die ik eerder had kan dat ook niet anders.

Als ik terugdenk aan pakweg twee weken geleden en hoe ik kon genieten aan zee, lijkt me dat nu zo veraf ondertussen! Gelukkig kan ik teren op de vele mooie momenten die ik er doorbracht, die kan niks of niemand me nog afnemen. Zo gaat dat dan hé, dat is dan het leven ... gewoon de dingen die ons overkomen terwijl we andere plannen maken. En die dingen, tja, daar ga je aan wennen lijkt het wel. Niet dat ik me neerleg bij de situatie, verre van! Maar je accepteert ze gemakkelijker omdat ze deel uitmaken van de behandelingen en neveneffecten. Ook omdat je weet dat sommige ongemakken maar tijdelijk zijn. Ook al kan die vermoeidheid jaren duren naar ik gehoord heb, of zelfs nooit weggaan, dan nog zal ik blij mogen zijn. En dat besef ik.

Veerle haar mama wordt morgen geopereerd, ik zal straks voor het inslapen aan hen nog een speciale gedachte wijden en sterkte voor hen vragen.

Aan alle bloggenootjes dank voor jullie bezoekjes en steun! Tot binnenkort!

Heel veel liefs,

Claudine

 kaarsen

een kaarsje voor de mama van Veerle

22:19 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (21) | Tags: vermoeidheid, pijn, rust |  Facebook |

23-09-08

Thuis een oase van rust

Mijn tweede dag weer thuis, mijn vertrouwde omgeving met mijn bloemen die me 's ochtends tegemoet stralen. Elke dag weer een nieuwe rode hibiscusbloem, de prachtig paarse orchidee waar het ochtendlicht wat doorschijnt en waardoor de kleur nog intenser wordt, het boeket dat ik zondag nog kreeg staat in volle glorie te bloeien. Wat een luxe en hoe prachtig !

Mmmm 's ochtends ??? laat ons liever zeggen .. tegen de middag ;) ik heb tot tien uur geslapen en ben dan doodvermoeid maar opgestaan. Niet te doen hé?

De pijn in mijn linker heup schreeuwt om aandacht, ik zal er toch eens moeten laten naar kijken denk ik. Ik kan soms met moeite gaan en elke stap is een marteling. Dagen in bed liggen verzwakt je natuurlijk en spieren smelten weg als sneeuw voor de zon. In elk geval thuis heb ik automatisch meer beweging, de afstanden zijn hier groter dan in een ziekenhuiskamer he en ik leg hier dus meer metertjes af, beetje bij beetje zal de kracht dan wel terugkomen.

Ik hou ook van de rust thuis, voor het ogenblik zelfs geen radio, geen muziek, niets dan de stilte en de geluiden van buiten die doordringen, het leven in het appartementsgebouw dat zachtjes zijn gang gaat, ik hoor dat de bovenbuurvrouw thuis komt ... de vertrouwde alledaagse geluiden die zekerheid geven, een veilig gevoel. Ook de zekerheid dat straks mijn nichtje langs komt.

Zij heeft gisteren voor volle kasten en een volle frigo gezorgd. (dank je lieve schat!) Ik kan weer verder, al eet ik niet zoveel, hoe kan het ook anders? Ik verzet geen calorieën! Ik verslaap ze ;)))

Wat kan een bed een haven van rust zijn, en toch mag ik daar overdag niet aan toegeven! Op een informatiedag een tijd geleden in het UZA zeiden ze dat je bed enkel dient om de nacht in door te brengen, er overdag gebruik van maken creëert een vicieuze cirkel van slapeloosheid. Overdag rusten in een zetel is ideaal om slapeloosheid 's nachts tegen te gaan volgens hen. Ik tracht me daar aan te houden maar gisteren was ik toch nog veel te moe en ben toch overdag in mijn bed gaan slapen, en eerlijk gezegd ! .... het was zalig daarin te liggen!

Lieve medebloggertjes, ik wil jullie allemaal bedanken voor jullie steun ! ik ga stilaan wel bijlezen en jullie wedervaren ontdekken van de laatste week.

Een dikke warme knuffel, goede moed en nog een fijne dinsdag!

Claudine

cappuccino_rabbit

12:14 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: vrede, stilte, vermoeidheid, bloedcellen, rust |  Facebook |

16-09-08

Een paar gedachten ...

Ik slaap en rust en leef van de ene dosis pijnstiller naar de andere. Ondanks mijn ziek zijn en ellendig voelen blijf ik me voor ogen houden dat ik ziek ben door de chemo, dat die mijn lichaam verzwakt en infecties veroorzaakt. Kunst is de infecties de baas te blijven, me goed te verzorgen en alert te blijven voor koorts. Meer kan ik zelf niet doen. Ik hoop natuurlijk dat dit zo snel mogelijk voorbij gaat en niet blijft duren tot mijn volgende chemo binnen twee weken.

Toen ik daarnet wakker werd zag ik dat het weer tijd was voor mijn pijnmedicatie en toch heb ik ze niet direct willen nemen, in plaats daarvan ben ik in een mooi tijdschrift beginnen lezen: happinez. Een prachtig boek met wijze reportages en interviews met spirituele mensen. Af en toe wil ik opstandig zijn en mijn lichaam laten weten dat ik zelf ook een eigen wil heb, dat ik pijnstillers neem wanneer IK wil en dat het zich daar moet aan aanpassen, willen of niet. Zo heb ik toch een half uurtje kunnen rekken en uitstellen. Of het veel zin heeft ??? dat weet ik echt niet, het is meer een kwestie van krachtpatserij denk ik. Ik geloof ook dat je de cirkel van pijnstilling niet mag doorbreken door te lang te wachten anders gaat je lichaam weer meer moeten vechten tegen die pijnsignalen. Enfin, tijd om druppels te tellen en dan weer onder het dons. Genoeg filosofie midden in de nacht ...

Voor de wakkere mensjes onder ons, een hele warme knuffel en nachtzoen X

woman_laptop

01:49 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (16) | Tags: pijn, infecties, vermoeidheid, filosofie |  Facebook |

08-09-08

Vijfde chemo

Hieronder plaats ik een vredesduifje, gelieve die naar je blog mee te nemen en zo een vredessymbool te plaatsen voor alle vormen van ongerechtigheid. Zo vliegt deze duif via het internet de wereld rond en kan ze haar kleine bijdrage leveren voor mensen in nood. (voor diegenen die niet weten hoe: op klikken met de rechtermuisknop, bewaren als (bij je foto's) ... en klaar is kees).

Vandaag ben ik weer heel moe, gisteren blijkbaar weer te lang geslenterd bij Van Uytsel, zoveel moois te zien en ja, dan bijt ik door met alle gevolgen van dien.

Morgen mijn vijfde chemo, ditmaal een eerste Taxotere. Ik neem nu al mijn cortisone pillen in. Hopelijk voel ik me niet zo misselijk en ziek als met de CEF. Die periode is nu toch al achter de rug en eerlijk gezegd ben ik er niet rouwig om! Nu nog heb ik die vieze smaak in mijn mond, buikproblemen en al de rest waar ik niet zo graag over uitweidt omdat het altijd hetzelfde is. In elk geval zorg ik dat alles tegen morgen bijgewassen en droog is, mijn valies gemaakt en als ik me redelijk goed voel ben ik weg naar zee. Ik kan daar evengoed in de zetel hangen als thuis en daar heb ik tenminste de rust en goede lucht. Bovendien heb ik daar steeds dat fameuze vakantiegevoel en dat is toch mooi meegenomen hé?!

Ik zoek mijn laptopke mee te nemen en daar eens te testen of ik op internet kan, dat zou tof zijn om rechtstreeks verslag uit te brengen, daar zullen nogal verhalen uit voortvloeien denk ik ...

Mijn nichtje zou ook meegaan, hoe meer zielen hoe meer vreugd natuurlijk, spijtig dat ik maar twee slaapplaatsen heb maar in de buurt zijn kamers te huur, er is zelfs één aan 39€ per nacht met twee bedden op de (ruime) kamer. Aan die prijs vindt je anders niet veel meer. Er is een "privé" badkamer op de gang, dat is het enige "nadeel". Als je dat zo kunt noemen natuurlijk. Ben ik hier toch promotie aan't maken zeker! Maar wie zich aangesproken voelt om ook eens af te komen om een gezellige dag of tweedaagse door te brengen, laat het me gerust weten hoor. Een goeie pull, een windvest, een warme muts op en daar gaan we! Moe ??? geen probleem, er zijn goei koffiekes te krijgen met de nodige versnaperingen erbij (mmmm) en zeg eerlijk, wat is er gezelliger van uit de kou ergens binnen te komen waar het lekker naar koffie ruikt en waar je bril aandampt ....

Zin in een lekker visje? (à la meunière = volgens de wijze van de molenaarsvrouw, in dit geval à la Clo) ..., er zijn fantastische viswinkels die hun eigen boten hebben die dagelijks verse vis aanvoeren die in hun zaak te koop is. Garnaaltjes pellen op een terrasje? Kan ook! Er is een viswinkel die zowaar zijn eigen terrasje heeft waar je oesters kan slurpen, karikollen uit hun schelpje peuteren en garnaaltjes kan pellen met een lekker drankje erbij natuurlijk. Zin in iets anders??? Euhhhhh ... eens denken .....  ;-)

Een filmpje pikken in de Kinépolis in Oostende? Kan ook, de tram stopt er voor de deur. Te moe? Ook goed, dan kijken we thuis tv, voilà! Te druk? Ook goed, dan lezen we elk in ons boek! Geen boek? Ook goed! Dan gaan we slapen hahaha!

En nu, heb ik genoeg gefantaseerd, ‘k ga mijn duifje plaatsen.

Vredesduif

 

en aan mijn kinderen en partners en kleinkindjes:

Anne Mieke, Dimitri, Joanna, Zinon

en Betty, Pierre, Antoine, Charlotte

en Kris, Karen, Thomas , Seppe, Vinne

en Veerle, Joop, Hazel

allemaal een extra dikke kus!

 

16:58 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (22) | Tags: zee, chemo, vermoeidheid, optimisme, vrienden |  Facebook |

29-08-08

Eindelijk weer een berichtje

Ik weet het, heb jullie verwaarloosd, maar de zee, het verjaardagsfeestje van Charlotte (2) gisteren, doodmoe thuiskomen .... dat eist zijn tol.

En straks vertrek ik weer naar zee, ja ik val in herhaling, maar zolang ik het nog kan opbrengen om te gaan doe ik dat natuurlijk. Mijn volgende chemokuren zijn van een ander alooi en tasten mijn imuunsysteem meer aan dan goed voor mij is, dus .. zolang ik zonder problemen de trein en tram kan nemen doe ik dat natuurlijk. Met de auto zo ver rijden is geen optie en een chauffeur en compagnon vinden die wil rijden is ook niet altijd evident.

Ik voel me ontzettend moe, en toch ga ik straks mijn valiesje pakken en weer vertrekken want eens ginder kan ik me goed ontspannen en van de lucht genieten en daar doe ik het voor he. Met de weersvoorspelling zit het super voor de komende twee dagen, dat wordt dus strandzitten en wandelen, en met mijn boekje erbij zit dat goed snor! Terugkomen doe ik als de regen komt, en dat is tot hiertoe nog een vraagteken. Volgende donderdag ga ik op mijn jongste kleindochtertje passen, Hazeltje, ook zo'n schatje! 

Dus mijn lieve lezers, geniet ook van het goede weekend, al is het lekker in de schaduw in je eigen tuin of terras. Ik denk veel aan jullie en steun jullie in al jullie moeilijkheden, speciaal voor elk van jullie een dikke warme genegen knuffel X

Claudine

 10olifant

 

11:48 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (18) | Tags: rust, chemo, zee, vermoeidheid |  Facebook |

02-07-08

Een vork met veel hooi

 

Met Heleni heb ik gisteren een prachtige dag doorgebracht, met het veer de Schelde overgevaren en dan een wandeling door natuurgebied tot in Basel. Een prachtig dorp met een nog prachtiger kasteel met park en vijver. De wandeling terug was er net teveel aan, maar dat voelde ik pas goed achteraf.

Eens terug bij haar thuis in Schelle hebben we in de tuin genoten van een lekkere barbecue, schapenkoteletjes, merguezes, gemarineerde scampis met frisse slaatjes ...

 

Als ik eraan denk dat ik pakweg een week geleden geen eten kon zien of ruiken ...

 

Vannacht heb ik zeer slecht geslapen en dacht dat ik weer ziek ging worden. Ik had buikpijn, krampen, was misselijk. Koude rillingen en zweten in bed, ik ben tweemaal opgestaan om iets in te nemen en sliep zeer onrustig. Ik dacht echt dat ik vandaag de trip naar zee niet zou kunnen maken. Het was nochtans noodzakelijk dat ik ging maar gelukkig had een vriendin voorgesteld me ginder op te pikken om dan samen terug naar huis te rijden. We hebben eerst nog van een lekkere wafel en appelbeignets genoten. Een goeie koffie hoorde erbij en dan ..huiswaarts.

 

Nu weet ik dat de impact van de chemotherapie meer is dan maar enkele dagen. De vermoeidheid is van langere duur, ik recupereer niet zo vlug meer zoals voordien. Een wandeling moet goed gepland worden en overdaad moet zeker vermeden worden. Ook de warmte gisteren was moeilijk te verdragen. Vandaag was de lucht gesloten, warm en vochtig aan zee. Af en toe de paraplu open maar koud was het niet en ook helemaal geen wind.

 

Het deed goed de mensen op het strand te zien, de kinderen te zien genieten van het witte zand en de zee, je zou bijna denken dat er nergens een vuiltje aan de lucht is ...

 

 

23:02 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vermoeidheid, vrienden |  Facebook |

15-05-08

Moe

Vandaag om acht uur opgestaan, redelijk goed geslapen. Verbazend toch dat je nog kunt slapen met spokende gedachten in je hoofd. Dit zal een kort berichtje worden, ik ben te moe om iets te doen. Ik denk dat ik vandaag de automatische piloot maar zal aanzetten ;)

09:42 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vermoeidheid |  Facebook |