29-03-09

Dank jullie allen !

Ja ik ben weer thuis en het gaat goed, enfin, zo goed als kan voor het moment natuurlijk. Zo'n hysterectomie is niet niks dat heb ik nu wel ondervonden. Je zou denken dat je geen pijn aan je baarmoeder meer kan hebben als je ze niet meer hebt, maar niks is minder waar. Zouden dat spookpijnen geweest zijn? dat ga ik toch eens vragen als ik op controle ga binnen een maand.

Het gaat echt goed, ik neem regelmatig een paracetamol en ga in de namiddag slapen, dat is voldoende, verder zit ik veel te lezen en doe ik alles heel op mijn gemakske, dat blijft het langste duren he! en nu de lente op komst, of toch al een steeksel ervan ...

Ik wil jullie allemaal bedanken voor de zeer vele blijken van steun, jullie slaagden er echt in om mij bij mijn thuiskomst een heel warm gevoel te geven! dank jullie lieve mensen, ook diegenen die ik niet eerder kende. Ik kom binnenkort eens kijken op jullie blog, beloofd!

En last but nog least wil ik "VEERLE" bedanken, voor haar niet aflatende smsjes en meeleven en om op haar blog zoveel steun voor mij te vragen... echt Veerle, jij bent er één uit de duizend!!!! een echte schat! En dat terrasje dat we nu al maaaaaaanden plannen dat gaat er binnenkort komen, dat beloof ik je !!!

En nu verwacht ik hier mijn dochter Betty die met haar gezinnetje hier komt ontbijten, euh.... tien uur hadden we afgesproken maar dochterlief is geloof ik de zomertijd vergeten .... ;)) Charlotje zal natuurlijk op haar normale uur wakker geworden zijn, die kleine mensjes houden geen rekening met zomer of winter uur, en ze hebben groot gelijk! Stoer

arc_en_ciel_1

 Voor iedereen een hele fijne zondag ! en veel liefs !

Claudine

 

11:53 Gepost door Clo in Levenslust | Permalink | Commentaren (9) | Tags: hysterectomie, lente, vrienden |  Facebook |

12-12-08

Rust roest

heeft iemand in zijn hobbyknutselkamer soms een potje anti-roest voor de gewrichten? hoe meer ik rust hoe meer ik roest heb ik de indruk en als ik niet rust vallen mijn onderdelen uit elkaar .... ook geen optie dus ...

in de bovenkamer is het momenteel chaos, ik vraag me af hoe ik dit nog zes weken moet volhouden, tegen dan kunnen ze me helemaal bijeenvegen denk ik. Iemand een suggestie om het brein uit te schakelen en boze dromen te verjagen?

Ik kom voortdurend mezelf tegen en dat is geen leuke bedoening, gelukkig kan ik veel kwijt per chat aan mijn dochter in Griekenland en hier aan mijn andere dochters, en dan mijn blogvrienden niet te vergeten die me constant pep berichtjes en knuffels sturen, dank jullie allemaal! ik heb het echt nodig, ik MOET uit die dip geraken!!!

heel veel liefs allemaals en dank jullie!

Claudine

oma,stretching

 

08-09-08

Vijfde chemo

Hieronder plaats ik een vredesduifje, gelieve die naar je blog mee te nemen en zo een vredessymbool te plaatsen voor alle vormen van ongerechtigheid. Zo vliegt deze duif via het internet de wereld rond en kan ze haar kleine bijdrage leveren voor mensen in nood. (voor diegenen die niet weten hoe: op klikken met de rechtermuisknop, bewaren als (bij je foto's) ... en klaar is kees).

Vandaag ben ik weer heel moe, gisteren blijkbaar weer te lang geslenterd bij Van Uytsel, zoveel moois te zien en ja, dan bijt ik door met alle gevolgen van dien.

Morgen mijn vijfde chemo, ditmaal een eerste Taxotere. Ik neem nu al mijn cortisone pillen in. Hopelijk voel ik me niet zo misselijk en ziek als met de CEF. Die periode is nu toch al achter de rug en eerlijk gezegd ben ik er niet rouwig om! Nu nog heb ik die vieze smaak in mijn mond, buikproblemen en al de rest waar ik niet zo graag over uitweidt omdat het altijd hetzelfde is. In elk geval zorg ik dat alles tegen morgen bijgewassen en droog is, mijn valies gemaakt en als ik me redelijk goed voel ben ik weg naar zee. Ik kan daar evengoed in de zetel hangen als thuis en daar heb ik tenminste de rust en goede lucht. Bovendien heb ik daar steeds dat fameuze vakantiegevoel en dat is toch mooi meegenomen hé?!

Ik zoek mijn laptopke mee te nemen en daar eens te testen of ik op internet kan, dat zou tof zijn om rechtstreeks verslag uit te brengen, daar zullen nogal verhalen uit voortvloeien denk ik ...

Mijn nichtje zou ook meegaan, hoe meer zielen hoe meer vreugd natuurlijk, spijtig dat ik maar twee slaapplaatsen heb maar in de buurt zijn kamers te huur, er is zelfs één aan 39€ per nacht met twee bedden op de (ruime) kamer. Aan die prijs vindt je anders niet veel meer. Er is een "privé" badkamer op de gang, dat is het enige "nadeel". Als je dat zo kunt noemen natuurlijk. Ben ik hier toch promotie aan't maken zeker! Maar wie zich aangesproken voelt om ook eens af te komen om een gezellige dag of tweedaagse door te brengen, laat het me gerust weten hoor. Een goeie pull, een windvest, een warme muts op en daar gaan we! Moe ??? geen probleem, er zijn goei koffiekes te krijgen met de nodige versnaperingen erbij (mmmm) en zeg eerlijk, wat is er gezelliger van uit de kou ergens binnen te komen waar het lekker naar koffie ruikt en waar je bril aandampt ....

Zin in een lekker visje? (à la meunière = volgens de wijze van de molenaarsvrouw, in dit geval à la Clo) ..., er zijn fantastische viswinkels die hun eigen boten hebben die dagelijks verse vis aanvoeren die in hun zaak te koop is. Garnaaltjes pellen op een terrasje? Kan ook! Er is een viswinkel die zowaar zijn eigen terrasje heeft waar je oesters kan slurpen, karikollen uit hun schelpje peuteren en garnaaltjes kan pellen met een lekker drankje erbij natuurlijk. Zin in iets anders??? Euhhhhh ... eens denken .....  ;-)

Een filmpje pikken in de Kinépolis in Oostende? Kan ook, de tram stopt er voor de deur. Te moe? Ook goed, dan kijken we thuis tv, voilà! Te druk? Ook goed, dan lezen we elk in ons boek! Geen boek? Ook goed! Dan gaan we slapen hahaha!

En nu, heb ik genoeg gefantaseerd, ‘k ga mijn duifje plaatsen.

Vredesduif

 

en aan mijn kinderen en partners en kleinkindjes:

Anne Mieke, Dimitri, Joanna, Zinon

en Betty, Pierre, Antoine, Charlotte

en Kris, Karen, Thomas , Seppe, Vinne

en Veerle, Joop, Hazel

allemaal een extra dikke kus!

 

16:58 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (22) | Tags: zee, chemo, vermoeidheid, optimisme, vrienden |  Facebook |

19-08-08

Merci

Un petit mot de gratitude pour mes amis Français et Wallons. Je vois que vous venez en visite sur mon blog mais malheureusement pour vous je n'ai posté encore aucun mot en votre langue. Ceci va changer je vous le promets!

Aujourd'hui j'ai donc reçu ma quatrième cure de chimio et jusqu'à maintenant ça va relativement bien. La fois passée c'était à peu près le même scenario. Mais je reste positive, après tout, chaque fois se présente différemment, donc j'ai de l'espoir ...

Je vais faire des adaptations dans la présentation de mon blog pour que vous soyez aussi chaleureusement accueillis que mes autres visiteurs. Veuillez m'excuser de ne pas avoir pensée plus tôt a cet inconvénient. Je vous souhaite à tous et à toutes une excellente fin de soirée ! X

Dag lieve vrienden en vriendinnen, hier toch een klein woordje. Het ging goed vandaag en vanavond heb ik zelfs soep gegeten met een boterhammetje. Morgen een nieuwe andere dag met zijn verrassingen. Kom maar op ! ongemakken en misselijkheid ! ik ben er klaar voor !

duidelijker kan toch niet hé ;))

later meer hoor lieverds !

een warme dankbare knuff voor die vogeltjes op mijn schouder en andere lieve mensjes die behalve hun eigen zorgen mij ook nog in hun hart dragen !

echt gemeend ! hier is hij  X

21:37 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: amis francophones, chemo, vrienden, steun |  Facebook |

19-07-08

Voor Sofie

 

Als het licht op aarde dooft

en je blik oneindig ver reikt

zachtjes glanzend parelmoer

weer kaatst in miljarden sterren

 

en die ene

die je aandacht trekt

naar je toe gezogen wordt,

kruist mijn ster de jouwe

 

zo reizen we samen verder

 

tot het licht

herboren wordt

 

mistral

 ik denk aan jou

12:00 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: spiritualiteit, steun, vrienden, kracht |  Facebook |

17-07-08

IN ZIJN SLAAP VERMOORD !

 

 

de jongste zoon van de zus van mijn vriendin werd doodgestoken door een jonge man omdat "zijn gezicht hem niet beviel". De dader is opgepakt.

Peter's moeder is over een paar jaar plots overleden en nu moet die familie weer een zeer zware klap verwerken.

En zijn oudere broer verwacht binnenkort de geboorte van zijn eerste kindje; van een carrousel van gevoelens gesproken .....

Peter ging met een vriend langs bij andere vrienden thuis. Toen hij moe werd ging hij wat rusten en viel in slaap. Een andere jonge man kwam naast hem zitten en ging na een tijdje binnen om een boterham met choco te smeren. Toen kwam hij terug met een keukenmes en begon Peter te steken, Peter werd overvallen in zijn slaap en kon zich niet verweren!

"Je'n supporte pas sa geulle!" werd een reden om Peter af te maken! niet met één steek maar opnieuw en opnieuw en opnieuw! tot alle leven uit hem verdwenen was!

en daar moet Peter's familie en zijn vrienden nu mee leven! ....

 

Peter

 kaarsen

 Lieve Sientje en familie van Peter,

 

Geloof dat hij er is

al zal het wennen zijn,

 

dat veertje op je weg

het wiekend zuchtje

van een vogel,

dwarrelend blad

net voor je voeten

dat je aandacht trekt

 

verloren woorden

echoënd in de wind

was het daarnet?

die guitige blik

wisselend

oog in oog,

ontdek ze stil,

 

genieten

van al die kleine tekens

waarin  Peter weer herleeft

 

en je zegt

ik ben bij jou

 

 

 

mistral

02-07-08

Een vork met veel hooi

 

Met Heleni heb ik gisteren een prachtige dag doorgebracht, met het veer de Schelde overgevaren en dan een wandeling door natuurgebied tot in Basel. Een prachtig dorp met een nog prachtiger kasteel met park en vijver. De wandeling terug was er net teveel aan, maar dat voelde ik pas goed achteraf.

Eens terug bij haar thuis in Schelle hebben we in de tuin genoten van een lekkere barbecue, schapenkoteletjes, merguezes, gemarineerde scampis met frisse slaatjes ...

 

Als ik eraan denk dat ik pakweg een week geleden geen eten kon zien of ruiken ...

 

Vannacht heb ik zeer slecht geslapen en dacht dat ik weer ziek ging worden. Ik had buikpijn, krampen, was misselijk. Koude rillingen en zweten in bed, ik ben tweemaal opgestaan om iets in te nemen en sliep zeer onrustig. Ik dacht echt dat ik vandaag de trip naar zee niet zou kunnen maken. Het was nochtans noodzakelijk dat ik ging maar gelukkig had een vriendin voorgesteld me ginder op te pikken om dan samen terug naar huis te rijden. We hebben eerst nog van een lekkere wafel en appelbeignets genoten. Een goeie koffie hoorde erbij en dan ..huiswaarts.

 

Nu weet ik dat de impact van de chemotherapie meer is dan maar enkele dagen. De vermoeidheid is van langere duur, ik recupereer niet zo vlug meer zoals voordien. Een wandeling moet goed gepland worden en overdaad moet zeker vermeden worden. Ook de warmte gisteren was moeilijk te verdragen. Vandaag was de lucht gesloten, warm en vochtig aan zee. Af en toe de paraplu open maar koud was het niet en ook helemaal geen wind.

 

Het deed goed de mensen op het strand te zien, de kinderen te zien genieten van het witte zand en de zee, je zou bijna denken dat er nergens een vuiltje aan de lucht is ...

 

 

23:02 Gepost door Clo in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: vermoeidheid, vrienden |  Facebook |

29-06-08

Ik dacht zo ...

depressie is als een sluipende kat, laag tegen de grond, langzaam komt ze nader, om dan plots toe te slaan. Ik ken er alle kenmerken van en ben op mijn hoede omdat ik het al eerder meemaakte. Ik moet mensen met depressieve gevoelens mijden, dat is noodzaak. Je hebt al genoeg met jezelf, je kan anderen niet helpen, nu even niet.

Diegenen die hiermee geconfronteerd worden zullen me begrijpen, herkennen dit.

Mensen waar je het niet van verwacht blijven in je buurt, bellen, schrijven. Dat doet goed, zij die je zullen bijstaan tot het eind van je behandelingen en verder.

dank lieve vrienden!

23:45 Gepost door Clo in Strijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: vrienden, trouw, medeleven, onbaatzuchtigheid |  Facebook |

31-05-08

30 mei - de voorbije dagen

De week is voorbijgevlogen, er is nog maar één ding dat mijn leven beheerst en dat is borstkanker.

Ik heb me de voorbije dagen vooral bezig gehouden met het organiseren van de kleine dingen in het huishouden, die de komende tijd moeten helpen draaglijker te maken.

Mijn vrienden staan voor me klaar, ze bellen me regelmatig op en zeggen dat ik hen moet gebruiken de komende tijd. Ik zal dat ook doen. Mijn nicht Chris zit momenteel in Spanje maar houdt regelmatig contact om te horen of alles goed gaat. Mijn broer en mijn kinderen bellen me ook regelmatig of komen op bezoek. Ik voel me gesteund van alle kanten. We zijn er klaar voor!

 

Emotioneel kan ik het nog goed aan, ik leef als in een roes, ondanks de operatie is het net of het me niet echt overkomt. Het kan gewoon niet dat ik dit er nog bij krijg! Niet na een aaneenschakeling van alle problemen die ik in het verleden had. Niet nu alles begon op zijn plaatst te vallen. Niet nu ik me in Antwerpen echt thuis begin te voelen en hier een toffe vriendenkring heb opgebouwd. Neen, het kan niet denk ik, … ja, het is zo, weet ik.

 

Mijn examen Grieks heb ik niet kunnen meedoen maar ik ga vanavond met de vrienden klasgenoten wel naar de receptie. Ze komen hun punten te weten straks. Wie gaat over, wie niet? Ik mag mijn examen in september doen. We zullen zien ….

 

 

07:50 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (0) | Tags: familie, vrienden, ongeloof |  Facebook |

17-05-08

Wat zou ik zonder hen beginnen

Je staat er normaal misschien niet zo bij stil …. Je familie en je vrienden zijn er gewoon, je houdt van hen, onvoorwaardelijk, en als het soms minder goed met hen gaat ben je bezorgt en krijg je hen niet uit je gedachten. Ook als het met jezelf niet zo goed gaat denk je aan hen, hoe ze gaan reageren op minder goed nieuws, hoe ze zich gaan voelen, het verdriet en de pijn die ze gaan voelen, de bezorgdheid …Ze zijn er altijd, en ze steunen je, in goed en kwaad, ze verzekeren je dat je altijd op hen kan rekenen, en dat doe je dan ook. Want er staat niets of niemand boven hen, zij zijn je steun en toeverlaat, en dit laat ik hen allen via deze weg dan ook nog eens weten.Oneindig dank uit de grond van mijn hart!

09:29 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrienden, familie, steun |  Facebook |

14-05-08

Ik begin het te beseffen

Vandaag was ik heel moe, praktisch geen stem, een pijnlijke keel, hoofdpijn …En voel me lusteloos. De huisarts heeft me grondig onderzocht en hoestsiroop voorgeschreven. Hij had nog geen verslag gekregen van het ziekenhuis en wist dus nog van niets. Voortaan zit ik nu dus ook in zijn statistieken. Gelukkig is hij een warm mens die tijd voor zijn patiënten maakt, zo ook voor mij vandaag.Ik weet dat ik zou moeten rusten en me stilaan voorbereiden op de operatie maar ik sla geen enkele uitnodiging af om op stap te kunnen gaan. Zo ook morgen maar daar heb ik een goeie reden voor …. ik wil een paar nieuwe pyjamaatjes voor in het ziekenhuis. Verder beleef ik de laatste dagen als in een onwezenlijke droom, de buitenwereld lijkt veraf en toch zeer nabij. Ik heb het gevoel dat ik in mijn eigen wereldje leef met mijn eigen gedachten en angsten, mijn eigen onzekerheid over wat er te gebeuren staat. Ik krijg lieve mailtjes en telefoontjes van mijn vrienden. Ik hoop dat ze het gaan kunnen volhouden met me te steunen.Er is één vraag waar ik nooit een antwoord op kan geven. Als ik de telefoon opneem krijg ik de vraag: en … hoe is’t? wat moet ik daar op antwoorden??? We zeggen dat uit gewoonte maar met mij is nu niets meer gewoon. Het begint te dagen ……

00:37 Gepost door Clo in Borstkanker | Permalink | Commentaren (1) | Tags: borstkanker, ongeloof, vrienden |  Facebook |