29-06-09

het houdt niet op

en ik maar genieten in Griekenland, de eerste drie weken althans ....

daarna liep het mis...

om een heel lang verhaal kort te maken .... ben daar uitgeschoven op een gladde marmeren vloer en heb een gecompliceerde dubbele beenbreuk.

Heb alle heiligen uit de hemel gevloekt, (waar ik nu veel spijt van heb, want wie weet wat staat er me nu nog te wachten ... ;) ) Heb van "colère", mijn voet die naast mijn been lag terug op zijn plaats gezet met de woorden: VOILA !!! een paniekerige hopeloze reactie natuurlijk!

Enfin, lomp is ook vis he ...

Dus na veel belevenissen in twee Griekse hospitalen, operatie ginder en een dompelbad in de Griekse taal, ben ik verleden donderdagavond gerepatrieerd naar Sint Augustinus hier in Antwerpen. Morgen verhuis ik naar een revalidatiecentrum Sint Elisabeth. Ben daar drie jaar geleden ook langer dan drie maanden geweest.

Enfin, ben een plaat, tien vijzen en twee littekens rijker nu.

Nu geraak ik zeker ni meer door de veiligheidscontrole zonder te piepen!

Wordt vervolgt .... als ik ginder internet heb wel te verstaan, dat valt nog te bezien ...

Ondertussen lieve bloggers allemaal, wens ik jullie het beste en een fijne niet te warme zomer met veel liefde, geluk en gezondheid! ik lees later bij als het wat beter gaat.

Lieve knuffel,

Clo

poes2520028

24-01-09

WOEDE - ONMACHT - VERDRIET

Omdat we ons vandaag allemaal een beetje ouder, grootouder en familie voelen van de slachtoffers van de ontzettende steekpartij

en als steun aan allen die getroffen werden

wil ik hieronder gewoon een leegte laten,

de leegte in het hart en leven van de slachtoffers:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

laat ons allen even stilstaan bij deze verschrikking en ons medeleven betuigen op volgend e-mail adres: rouwregister@dendermonde.be

En wie zijn de ouders van de moordenaar? wat voel je als je beseft dat je leven gegeven hebt aan een moordenaar?

 

 

 

12:21 Gepost door Clo in Waar gebeurd | Permalink | Commentaren (10) | Tags: moord, onmacht, verdriet, waarom |  Facebook |

30-11-08

Weekend vóór de bestralingen

Weekend voor ik woensdag start met de radiotherapie. 33 in totaal.

Ik kijk er wel met ongeduld naar uit al wordt dat weer een drukke periode van dagelijks naar het ziekenhuis en recupereren. Hoe ik dat twee maanden ga volhouden heb ik nog geen benul van want ik voel me nu al zo moe.

Een klein afwasje moet ik in drie keer doen, als ik dan bedenk dat ik ooit een huishouden met vier kinderen en huisdieren had en een zaak ..... toen wist ik niet wat moe zijn was. Vroeg opstaan, werken, koken, winkelen, wassen, plassen, zwanger of niet, werken van de eerste tot de laatste dag. Bevallen en de tiende dag terug vollen bak, in de zaak en in het huishouden. Zwangerschapsverlof daar was gewoon geen sprake van. Die tien dagen in het ziekenhuis waren mijn zwangerschapsverlof  ... tja ... als ik daaraan terug denk ... duidelijk een vorig leven in een vorige eeuw! Maar, vol dierbare herinneringen!

Morgen weer maandag, de zondag is voorbijgevlogen temeer daar het middag was als ik opstond! ik schatte de tijd en dacht dat het één uur was, een half uurtje eerder was het, mijn innerlijke klok loopt nog steeds juist denk ik.

barbapapa%205

 

Fijne zondagavond nog aan alle bloggertjes,

veel liefs,

Claudine

17:04 Gepost door Clo in Waar gebeurd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gezin, kinderen, moe |  Facebook |

17-07-08

IN ZIJN SLAAP VERMOORD !

 

 

de jongste zoon van de zus van mijn vriendin werd doodgestoken door een jonge man omdat "zijn gezicht hem niet beviel". De dader is opgepakt.

Peter's moeder is over een paar jaar plots overleden en nu moet die familie weer een zeer zware klap verwerken.

En zijn oudere broer verwacht binnenkort de geboorte van zijn eerste kindje; van een carrousel van gevoelens gesproken .....

Peter ging met een vriend langs bij andere vrienden thuis. Toen hij moe werd ging hij wat rusten en viel in slaap. Een andere jonge man kwam naast hem zitten en ging na een tijdje binnen om een boterham met choco te smeren. Toen kwam hij terug met een keukenmes en begon Peter te steken, Peter werd overvallen in zijn slaap en kon zich niet verweren!

"Je'n supporte pas sa geulle!" werd een reden om Peter af te maken! niet met één steek maar opnieuw en opnieuw en opnieuw! tot alle leven uit hem verdwenen was!

en daar moet Peter's familie en zijn vrienden nu mee leven! ....

 

Peter

 kaarsen

 Lieve Sientje en familie van Peter,

 

Geloof dat hij er is

al zal het wennen zijn,

 

dat veertje op je weg

het wiekend zuchtje

van een vogel,

dwarrelend blad

net voor je voeten

dat je aandacht trekt

 

verloren woorden

echoënd in de wind

was het daarnet?

die guitige blik

wisselend

oog in oog,

ontdek ze stil,

 

genieten

van al die kleine tekens

waarin  Peter weer herleeft

 

en je zegt

ik ben bij jou

 

 

 

mistral

07-06-08

Voor het goede doel ...

 

vrijdag 6 juni 2008

Vrouw ontslagen omdat ze haar hoofd kaal schoor

0606_kalekop De 36-jarige Stacey Fearnall uit het plaatsje Owen Sound, in de Canadese provincie Ontario, die in een plaatselijk restaurant als serveerster werkte, is op staande voet ontslagen toen met een kaal hoofd op het werk verscheen en weigerde een pruik te dragen. Zij had haar blonde lokken laten afscheren om geld in te zamelen voor een kankerfonds en met haar actie haalde ze 2.700 Canadese dollars (1.710 euro) op voor dat goede doel. Volgens de restauranteigenaar kan Stacey haar baantje weer terugkrijgen als ze weer haar op haar hoofd heeft. Bron.

TrackBack

TrackBack URL van dit bericht:
http://beheerpagina.web-log.nl/t/trackback/19368/4657636

Hieronder vind je links naar weblogs die verwijzen naar Vrouw ontslagen omdat ze haar hoofd kaal schoor:

00:21 Gepost door Clo in Waar gebeurd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kaal, goede doel |  Facebook |